Freedom to Glide - The Chronicle of Stolen Soul (2022)

Oorlogen hebben in de muziek al vaker voor inspiratie gezorgd en dat zal in de toekomst ook wel zo blijven. De Eerste en Tweede Wereldoorlog zijn voor een Engels duo de bouwstenen geweest om een vierde album te maken. Waren de eerste drie albums opgebouwd rondom de verschrikkingen van de periode 1914 - 1918 en leek daarmee een voltooiing van de trilogie een feit te zijn, op "THE CHRONICLE OF STOLEN SOULS" waart opnieuw de geest van WO-I rond. Dit Engelse duo heeft als naam Freedom To Glide en bestaat uit het Andy Nixon (zang, gitaar, basgitaar en keyboards) en Pete Riley (piano, synthesizer en orgel) en de beide heren kennen elkaar uit de Pink Floyd tribute band Dark Side Of The Wall. Daarmee komen we ook meteen bij de stijl van de twee mannen, die is onmiskenbaar Floydiaans.

Rondom de albums "RAIN" (2013), "FALL" (2016) en "SEED" (2019) verschenen ook enkele E.P.'s en geheel in lijn met de cyclus van drie jaar, verscheen album #4 net voor het verstrijken van 2022. Opnieuw is dus de Eerste Wereldoorlog leidend geweest voor het concept van "THE CHRONICLE OF STOLEN SOULS" en Freedom To Glide heeft opnieuw een werkelijk prachtig schijfje afgeleverd. Nixon en Riley gaven in een persbericht meer inzicht in de release van het album. "De huidige politieke taal doet denken aan wat we dachten dat een vervlogen tijdperk van machtspolitiek was en dient als een beangstigende herinnering aan de ergste situaties van de vorige eeuw", aldus het duo. Sinds 2014 brachten ze vlak voor de kerst een nieuwe track in demoversie uit en die tracks vormen de basis van het nu verschenen album.

Negen tracks, ruim 51 minuten en een plaat met een kop en een staart. Bij de eerste tonen van het titelnummer, "THE CHRONICLE OF STOLEN SOULS (prologue)" is het voor degene die bekend zijn met Freedom To Glide een feest der herkenning. Het prachtige pianospel leidt het nummer in naar een pakkende melodie en fantastische zang. Het is een korte track die gevolgd wordt door het ruim zes minuten durende "STOLEN SOULS". Een rustig intro, de stem van Nixon die meteen een emotie aan het nummer geeft, waarna het langzaam uitgebouwd wordt. Subtiel drumwerk, het toetsenspel is dienend en zoals het nummer begon, eindigd het ook weer, rustig. "STOLEN SOULS" stamt uit 2014 en concentreert zich op de Eerste Kerstdag van WO-I 1914 en het nu beroemde kerstbestand, waar soldaten hun wapens neerlegden in een spontaan verzet tegen de oorlog. "SEIZE THE DAY" gaat in hetzelfde tempo verder totdat de drums het tempo verhogen en er een boeiende track volgt. Mooie melodielijn, geweldig gezongen en de instrumentale intermezzo’s zijn fantastisch. De gitaarsolo is zeer smaakvol en is een perfecte toevoeging aan het nummer. Het gaat verder "THE WAR CANNOT BE WON", lekker ritme en melodielijn in de beste Freedom To Glide stijl. Er wordt naar iets toegewerkt en dat doen de heren door de spanning vast te houden. Via een bas solo komt er een solo op de akoestische gitaar en tegen het einde volgt er dan nog een hemelse gitaarsolo in Floydiaanse stijl, de climax waar naar toe gewerkt werd.

"PEACE WITHOUT VICTORY" begint ook weer met zang, akoestische gitaar en prachtig pianospel. Het cello geluid zorgt voor een donkere sfeer. Als het tempo omhoog gaat wordt het nummer alleen maar beter, met schitterende instrumentale delen en een gitaarsolo die het geheel afmaakt. "SILENT LAND" gaat over de nasleep in 1919 van de oorlog, over de wens om alle oorlogen te beëindigen. Een rustig nummer, met een hoofdrol voor de piano, de zang en een verbluffend mooie gitaarsolo. Nixon weet ook als hij voluit zingt de juiste emotie in de nummers te leggen, in "SILENT LAND" laat hij dat ook horen. De instrumentale intermezzo’s zijn ook weer van grote klasse. De linkerkant van onze hersenen is heel belangrijk voor taal, spraak en complexe bewegingen en wordt prachtig bezongen in "LEFT SIDE OF THE BRAIN". Het tempo is rustig en de slepende, soms wat overstuurde gitaarsolo is de welbekende kers op de taart. "THE CHRONICLE OF STOLEN SOULS (epilogue)" is niet het slotakkoord van het album, wel een prachtig vervolg van het eerste deel. Viool spel is het intro van het ruim zes minuten durende nummer. Een prachtige opnieuw zeer melodisch nummer, dat hetzelfde thema heeft als de prologue, dit keer met een gitaarsolo, waarna het tempo daalt en er een rustige, kabbelend laatste deel volgt. Dat gaat over in "THIS IS HOW IT ENDS". Een fijn ritme, de tekst is kort, de titel komt vaak voorbij en in het laatste deel rijdt het album langzaam naar zijn einde.

Freedom To Glide heeft met "THE CHRONICLE OF STOLEN SOULS" een fantastisch vierde album afgeleverd. De teksten gaan ergens over, de muziek staat bol van de prachtige melodieën en er wordt geweldig gemusiceerd en gezongen. Ondanks het late tijdstip van release, zal dit schijfje bij mij meedingen naar een plekje in mijn jaarlijstje...en misschien wel naar een hoge positie.