Rick van der Linden & Rein van den Broek - Cum Laude (1988)

Een plaat die ik met de nodige mildheid beluister is dit tweede Cum Laude van toetsenist Rick van der Linden en Rein van den Broek. Ook oud-Ekseption slagwerker Peter de Leeuwe is van de partij en we kunnen dus wel spreken van een reünie van de band, ware het niet dat ook Tom Parker (bekend van Apollo 100 en The New London Chorale) een aantal nummers inbrengt. Watermusic, Annabel, Mozart en Caminante zijn van zijn hand of bewerkt en gearrangeerd, de overige nummers werden onder leiding van Rick en Rein in de Wisseloord Studio's opgenomen.

Ook in 1980 werd een album opgenomen onder naam Cum Laude, met religieuze nummers en dat klonk meer devoot en ingetogen, mede door de vocalen van Balloon. Op dit album is de sfeer nog wel gewijd, een beetje plechtstatig met nadrukkelijk orgelspel en trompet, maar is het bewerken van klassieke stukken, in de beste Ekseption-traditie weer voortgezet. De nummers van eigen hand sluiten hier naadloos bij aan. Vlotte boogie-woogie en razendsnel toetsenwerk en improvisatie, zoals in de jonge jaren, ontbreekt nu echter volledig.

Het mooiste werkje is wat mij betreft het eenvoudige After Rain waarin Rein van den Broek soleert. Ook slotnummer Candlelight valt op. Gary Brooker schreef het thema. Het openingsnummer Interlude bouwt mooi op en bevat een stuk orgelspel van Rick op het orgel van de Ned. Hervormde Kerk in Blaricum.
Tom Parker zet met Caminante beslist een mooi stukje neer.

Ik weet niet precies hoeveel lof ik voor dit album kan opbrengen. Het vuurwerk van pakweg 20 jaar eerder bij het eerste Ekseption-album is ingeruild voor een veilig knappend haardvuurtje: behaaglijk en warm, maar muzikaal zeker verantwoord en vakkundig ingespeeld. Anno nu zal het voor jonge oren vast erg suf klinken. Voor mijzelf kan ik het geluid van dit album niet losmaken van de herinnering aan de muzikanten en hun verhaal. Rein en Rick hebben bij mij een streepje voor.

Er zit veel tragiek in de geschiedenis van de band Ekseption. Na de betrekkelijk korte succesperiode lukte het niet meer met de soloprojecten en de herstart van de band in de jaren '70 en '80. Ook dít album kunnen we rekenen tot de categorie 'opnieuw geprobeerd', maar helaas niet succesvol gebleken. De naam van Tom Parker op de hoes kon dit project ook niet helpen aan een internationale doorbraak.

En dan is er natuurlijk de tragiek van de veel te vroeg overleden bandleden: Tim Griek (1988), Huib van Kampen (2003), Cor Dekker (2005), Rick van der Linden (2006), Peter de Leeuwe (2014) en Rein van den Broek (2015).
Petje af voor deze mannen, ze kenden succes en tegenslag. Laten we ze niet vergeten.