All My Shadows - Eerie Monsters (2023)

Met Andy Kuntz en Stephan Lill op zang/gitaar ontkom je uiteraard niet aan vergelijkingen met Vanden Plas. Dit is op het eerste gehoor dan ook gewoon een nieuwe Vanden Plas maar dan met een minder volgepropte sound en dus minder bombast. Bovendien zijn de nummers ook nog eens korter wat het allemaal een stukje toegankelijker maakt. Lekkere plaat na 1 keer luisteren.

Zoals pos al omschreef is All My Shadows 'gewoon' een Vanden Plas-light. Daar is overigens niets mis mee en ik kan het album Eerie Monsters dan ook wel waarderen.

De nummers kennen doorgaans wat meer het standaard rock-schema en gecentreerd rond de sterke refreinen die de nummers kenmerkt. Een beetje zoals veel AOR-bands uit de stal van Frontiers. Uitzondering is Wolverinezed, dat met 7 minuten vrij lang is en gelijk ook het sterkste nummer van dit album.

Het album kent één misser: het vreselijk kazige Farewell. Dat nummer trek ik echt niet.

Deze van VandenPlas doet me wel wat denken aan een oude liefde, Dokken.

Klinkt wel lekker dit! Eigenlijk ken ik Vanden Plas helemaal niet. Waar beginnen?

Via doorklikken op Discogs kwam ik hier op terecht, en zag dat heel Vanden Plas minus Gunther Werno en Torsten Reichert hierop aanwezig is. Op de site van Vanden Plas lees ik dan weer dat Gunther de band heeft verlaten. Dat doet mij vermoeden dat deze band de voortzetting is van Vanden Plas. Ik ben wel benieuwd. Ik ga eens kijken of ik deze kan vinden en beluisteren.

The God Thing en dan Far Off Grace.

Vanden Plas begon haar carrière ooit als 'hairmetal'-band en dat is ook wat ze ons hier voorschotelen. Back to basics dus. In principe niks mis mee, en inderdaad erg richting Dokken, maar ik heb het persoonlijk allemaal wel al een keer gehoord intussen. En aldus brengt deze plaat mij niet zoveel nieuws. Het klinkt wel allemaal erg lekker en de mannen laten hun haren wapperen en spierballen rollen. Hier en daar klinkt een beetje als de plaat Far Off Grace (waar toevallig ook een Dokken-cover op stond).