Slimane - Chroniques d’un Cupidon (2022)
mijn stem
1 stem
Frankrijk
Pop
Label: Noé
-
Enfant de la Lune (3:09)
-
La Recette (3:16)
-
Chez Toi (3:19)
met Claudio Capéo
-
Des Milliers de Je T'Aime (3:32)
-
L'Armure (3:15)
-
Sentimental (2:56)
-
Les Amants de la Colline (3:25)
met La Zarra
-
Dans le Noir (2:48)
-
Khamsa (2:41)
-
Si Je M'En Allais (3:26)
-
Bye Bye (2:50)
-
Maladie (3:04)
met Lyna Mahyem
-
Toi (3:11)
-
Zina (2:45)
met Manal
-
Mise À Jour (3:06)
-
Claquer la Porte (3:21)
-
La Vie Est Belle (3:45)
met Soprano
-
Les Roses du Bois de Boulogne (3:45)
-
Peurs (3:18)
0
geplaatst: 8 november 2023, 19:05 uur
Slimane zal Frankrijk volgend jaar vertegenwoordigen met het nummer Mon Amour. Daarmee is het eerste nummer dan bekend voor de komende editie. Vrij vroeg al. Staat uiteraard niet op dit album.
Slimane is bekend in Frankrijk en scoort nummer 1 hits met zijn albums (alle 4 zijn albums wisten die positie in Frankrijk en Wallonië te behalen). In Vlaanderen is hij enigszins bekend gezien de scores en ook in Zwitserland doet hij het goed.
Het is dan ook echte pop van nu. Algerijnse roots en geboren en getogen in Frankrijk. Uiteraard een seizoen van The Voice gewonnen, want zo gaat dat tegenwoordig.
Prima pop. Niet opzienbarend, maar ook niet heel vervelend als afwisseling af en toe. Ik geef zelf ietsje meer de voorkeur aan Italiaanse collega's op dat vlak, maar Chroniques d’un Cupidon is best een fijn album met een paar leuke uitschieters hier en daar (Chez Toi is zo'n voorbeeld).
Album is wel aan de te lange kant. Op een gegeven moment heb je het allemaal wel gehoord.
Slimane is bekend in Frankrijk en scoort nummer 1 hits met zijn albums (alle 4 zijn albums wisten die positie in Frankrijk en Wallonië te behalen). In Vlaanderen is hij enigszins bekend gezien de scores en ook in Zwitserland doet hij het goed.
Het is dan ook echte pop van nu. Algerijnse roots en geboren en getogen in Frankrijk. Uiteraard een seizoen van The Voice gewonnen, want zo gaat dat tegenwoordig.
Prima pop. Niet opzienbarend, maar ook niet heel vervelend als afwisseling af en toe. Ik geef zelf ietsje meer de voorkeur aan Italiaanse collega's op dat vlak, maar Chroniques d’un Cupidon is best een fijn album met een paar leuke uitschieters hier en daar (Chez Toi is zo'n voorbeeld).
Album is wel aan de te lange kant. Op een gegeven moment heb je het allemaal wel gehoord.
* denotes required fields.
* denotes required fields.