Assassin - Touche d'Espoir (2000)

Als je een bom als "L'Homicide Volontaire" neerdropt, dan kan je er wel van uitgaan dat de verwachtingen voor je volgende langspeler enigzins hoog liggen. 5 jaar later is ie er dan: "Touche d'Espoir"... en dat slaagt een beetje tegen. Weg Doctor L, en in de plaats komen een resem gast-DJ's hun bijdrage leveren aan de productie. Bijgevolg dus ook: weg zorgvuldig gecrafte soundscapes die je meer het gevoelen geven dat je naar een film aan het kijken bent, eerder dan naar een CD aan het luisteren bent; en welkom aan het alledaagse geloopte sample-werk. Zeker niet slecht, dit laatste overigens, maar tegenover de genie van Doctor L smaakt dit toch nogal flets. Bovendien is Rockin' Squat zijn teksten anders beginnen schrijven. Geen elle lange zinnen meer, geen teksten die lezen als romans, maar eerder korte zinnen deze keer, die over het algemeen een meer staccato gevoel geven ( mja, je moet de 2 CD's vergelijken om dit te begrijpen ). Bovendien gaan ze een pak minder diep, en lijkt het er soms op dat hij maar wat zit te lullen om te lullen, zonder eigenlijk echt iets te vertellen hebben; of gewoon wat rond de pot ligt te draaien om toch maar aan 3 verzen te kunnen komen.

Gereleased in 2000, zien we deze CD, net zoals alle Franse Hip-Hop CD's uit die tijd, dan ook meer de Amerikaanse toer opgaan, en dat... dat is wel héél erg spijtig. Van een groep als Assassin verwacht je toch wel meer. Dit album bewijst dat het eerdere succes van de groep voor een groot deel te wijten was aan het duo Doctor L - Rockin' Squat. Sinds die eerste het aftrapte, ging het berg af met wat nog overbleef van het oorspronkelijke Assassin ( lees: enkel Rockin' Squat ). Ach wat, "L'Homicide Volontaire" wordt er niet slechter door...

De dubbele LP versie van dit album heeft wel prachtige Artwork. Dezelde als de CD versie, daar niet van, maar op het grote LP formaat komt dit toch echt pas tot zijn recht. Dit maar om te zeggen dat er wel tijd en moeite in dit album is gestoken, maar... het werkt gewoon niet zo goed... vind ik.

3* voor die nummers die het verwachte niveau wèl halen ( Sérieux dans nos affaires, Touche d'espoir, Au fond de mon coeur... ).

au fond de mon coeur... wat een track!