Dick Dale & the Del-Tones - Surfer's Choice (1962)

nijdigste fender toon uit de muziek geschiedenis!! Ooit afgevraagd wie die gitarist is uit pulpfiction? dit is em.
tourt nog steeds en is nog steeds even goed.
Alleen maar surf pareltjes op deze plaat.

Heb zelf 'The Best Of' waar deze het meest bij in de buurt komt.....
Een beetje 'Holland Sport' kijker die de begeleidende muziek bij dat programma wel OK vind zou dit eens een keer moeten lusiteren...

Je bedoelt toch niet dat orkestje bovenaan de tribune he? Das echt wel van een ander niveau...

Eens, maar ik moet altijd op 1 of andere manier altijd aan Dick Dale denken als ik hen hoor.....kweet ook nie hoe dat zit......heb ooit deze muziek ontdekt via Pulp Fiction dus deze muziek associeer ik sowieso wel met een 'bepaalde, mij aansprekende, sfeer' denk ik......overigens Coldplayer jij komt uit de stad van de 'Thunderbirds' zie ik.....ik weet niet of ze nog bestaan (heb ze in de jaren '90 diverse keren gezien: GIGA!).....en tja zij hebben 'ook wel eens naar deze muziek geluisterd' zeg maar.......................

Haha ik ben je bij de Thunderbirds even kwijt.

Ik ben zelf niet via Pulp Fiction bij dit album gekomen, al had dat wel goed gekund, want de sfeer is idd heerlijk. (Door Pulp Fiction is natuurlijk vooral Miserlou bekend geworden, ik vindt Miserlou Twist een stuk mooier overigens!) Ik ben weg van de film Riding Giants (surf film) en daar komt dit album op een gegeven moment naar voren als eerste album voor de surfers, vandaar de naam. En toen ik afgelopen zomer op mijn handdoek, op een stuk strand tussen San Diego en LA, lag uit te rusten, met mijn plank naast me stelde ik mezelf voor maar eens wat surfmuziek aan mijn collectie toe te voegen. En dan kom je snel op dit album terecht....

Wat een gave muziek is dit toch! Geeft zoveel energie. Daar kan veel muziek van tegenwoordig niet aan tippen. Ik zag pasgeleden een live optreden van deze man, uit 1962. Het publiek ging ECHT uit z'n dak! Ik dacht: doe normaal, het is 1962!

Het album begint met een rasecht surfnummer, waarna een wat tegenvallende cover van Sloop John B het oor passeert. We surfen vervolgens weer verder met Take It Off.

Over Night Owl kan ik alleen maar zeggen dat het toevoegen van geluidjes en de wijze waarop wordt gezongen erg goedkoop overkomen. Fanny Mae is een aardig swingend nummer. De Misirlou Twist is een twist met een exotisch sausje en dat pakt best wel lekker uit.

Het wordt weer tijd voor een mindere song. En ja, Peppermint Man maakt die verwachting waar. Saai...
Surfing Drums duurt een poosje voordat de drum echt aan bod komt. Jammer want het nummer was best wel aardig voordat de drum de hoofdrol kreeg.

Shake 'N Stomp een recht toe recht aan surfnummer(tje), waarna het wat eentonige Death of a Gremmie de golven weer laat luwen. Op afsluiter Let's Go Trippin' surfen we weer naar huis.
3,5* voor nummer 7 in de 100 Greatest Albums of 1962.