Now It's Overhead - Dark Light Daybreak (2006)

Een parel. Op het eerste gehoor klinkt het misschien niet zo bijzonder, maar na een paar luisteren kruipt het onder je huid. Schitterend!

Dit op mn iPod verdwaalde album onlangs weeres geluisterd, en tot mijn verbazing ligt t wel erg fijn in het gehoor. zo rondkijkend is t na dit album stil geworden rond deze band. jammer.
t doet een beetje denken aan Placebo en ook wel aan black rebel motor cycle club. en zoals hierboven beweerd wordt, groeit de plaat met de luisterbeurten.

Opgevist uit een afprijsbak bij FRS voor het schamele bedrag van 1 €.
Ik kende de band niet maar het artwork sprak me wel aan en voor die prijs kon ik me ook niet echt bedrogen voelen. Cijfer volgt nog.

Wat een geweldig album is dit toch!
In opener Let The Sirens Rest hoor je echo's van U2 (heerlijk onderliggend gitaarlijntje in het refrein), in Estranged komen de zachtere Foo Fighters even om de hoek kijken, in Believe What They Decide lijkt Placebo goedkeurend te knikken.
Bij afsluiter Nothing In Our Way hoor ik zelfs wat Radiohead terug. Ondanks de herkenningspunten heeft deze band een eigen geluid. Het is een cliché maar Dark Light Daybreak (geweldige albumtitel!) is een groeier én blijver! Heerlijk om 's avonds na een drukke werkdag met hoofdtelefoon naar te luisteren vlak voor het slapengaan. Eén van de best bestede euro's van vorig jaar.