Rogue Wave - Asleep at Heaven's Gate (2007)

Ik ben al in het bezit van het album en kan gerust vertellen dat het echt typisch Rogue Wave is. Lekkere nummers met een goede stem. Kortom aanrader voor wie die stonden te rocken op hun vorige album ^^

Dit vind ik een heel erg goede plaat, net als de voorganger. Rogue Wave wordt nogal onderschat volgens mij. 4* met uitloop naar 4,5

Ik ken alleen het nummer publish my love van deze band, vind ik overigens erg goed, ik zal deze in de nabije toekomst weleens gaan beluisteren.

Nou ik vind er eigenlijk maar niks an, om het zo eens te zeggen. Vanaf de rommelige opener (met een hoog Vader Jacob gehalte) zijn het haast louter vlakke songs die me echt niets doen. Zo nu en dan eens een korte opleving (Chicago en Fantasies bijvoorbeeld), voor de rest vooral saai...

1,5*.

Asleep at heavens gate is zeker niet even goed als zijn voorganger (descended like vultures). Toch staat er zeker wel wat materiaal op wat ik met liefde luister. De opener doet mij aan alles behalve vader jacob denken. Ik ben dan ook blij dat dit nummer 6.5 minuten in beslag neemt. De nummers 2,3 en 4 vind ook stuk voor stuk mooi. Daarna zakt het niveau helaas in, het midden gedeelte vind ik ronduit saai en dat is een gemiste kans. Deze band kan veel mooiere muziek maken jammer dat het dan niet gebeurt. Gelukkig wordt ik tegen het einde nog een beetje getroost met fantasies (prachtig!) en phonytown. Al met al dus een half album dat luisterwaardig is. De helft van de hoogst mogelijke score lijkt me dan ook zeer op zijn plaats.

Ik blijf me verbazen over de wisselvalligheid op dit album. Nummers als Chicago x 12, Lake Michigan, Christians in Black en Fantasies zijn zo mooi. Terwijl nummers als Lullaby, Own Your Own Home en Ghost op zich niet verkeerd zijn, maar echt helemaal nergens naartoe gaan. De opener en Like I needed blijven wel leuke nummers trouwens.

Het probleem waar Zach Rogue en zijn band een beetje mee te maken hebben is dat ze hun ideeën niet netjes uitwerken. In bijna ieder Rogue Wave nummer zit wel iets genietbaars. Soms bouwen ze daar een prachtig nummer omheen (Lake Michigan) en soms blijf je achter met het gevoel hoeveel meer het had kunnen en moeten zijn (Lullaby). Dit kom ik ook veel op het eerste album tegen. Op het tweede album leken ze het beter begrepen te hebben.
Ik hoop dan ook dat ze het niveau van de enkele prachtige nummers die hier op staan door weten te voeren op hun volgende.

Lake Michigan werd in de serie Chuck gebruikt. Daardoor in contact gekomen met deze band.
Leuk liedje, leuk album!