Ulthar - Anthronomicon (2023)

Flinke bak draaikolk-riffs, gevarieerd drumwerk, screams, grunts, death, black, thrash, grooves en jawel....ambient. Niet zo verrassend als familielid Helionomicon , maar wel met een zeer eigen stijl en knap gespeeld.

Nou dat maakt wel nieuwsgierig (toch Eddie, ABDrums, legian ? ), gaan op de luisterlijst; welke raad je aan als beginner ?

ProGNerD : Net hoe je pet staat. Dit is de 'normaalste' van de 2.

Damn, wat een album. Hij klikt hier echt meteen. Vooral het grandioze riffwerk valt in deze eerste luisterbeurt meteen op. Dit is wel typisch zo'n album dat na een luisterbeurt of 6 à 7 pas volledig weet te landen, zoveel gebeurt er. Maar dat heb ik er graag voor over, want ik hoor veel potentie in dit geweldige album.

Wordt vervolgd!

Misschien iets voor jou, Don Cappuccino?

Dat is ook mijn eerste gedachte, ik hoor nu vooral nog (erg intrigerende) een muur van geluid. Details lijken allemaal nog onder te sneeuwen in het geheel.

Ook Edwynn mag hier niet ontbreken schat ik zo in.

Inderdaad zeg. Ik denk dat dit best wel eens een plaat kan worden die veel autoritjes gaat opfleuren. ligt het aan mij of hoor ik ook een heleboel oldschool thrash riffs terug (een plaat als Darkness Descents komt steeds in me op). Verder een heerlijke mix van technische Black en death metal. ProGNerD Tnx voor de tip.

Het artwork is trouwens ook echt om van te smullen, met die mooie absurdistische figuren. Prachtig gemaakt!

Herkenbaar, die instant klik heb ik dan ook nog niet, maar de aandrang om dit nog verder te laten indalen is er zeker al is dat wel iets van een langere adem omdat ik wel een beetje murw geslagen ben na een volledige luisterbeurt... Met Helionomicon is dat net iets minder het geval, zoals ik daar al schreef. Benieuwd trouwens hoe jullie dat album vinden ?

Ik denk het wel, maar ik bewaar hem voor later, momenteel even wat minder in de metal. Het vorige werk van de band vond ik gaaf op het eerste gehoor, maar ik heb niet echt de neiging gehad om het weer op te zetten. De omschrijving van de tegenhanger van deze vind ik nog interessanter.

Op zich wel een aardige release maar het is wel een beetje een raad-de-invloed bonanza geworden. Ik hoor veel Cephalic Carnage, een vleugje Dso en het leukste zijn de al dan niet bewuste verwijzingen naar Carcass toen die band nog gaaf was.

Tegenhanger Helionomicon verraste me door de afwisseling in de twee lange nummers. Op Anthronomicon is het iets meer van-dik-hout-zaagt-men-planken, maar ook hier wordt gelukkig bij tijden even in tempo teruggeschakeld.

Een puntje van kritiek blijven voor mij de drumpartijen, die niet zo inspiratieloos zijn al op het debuut, maar wel vrij standaard zijn. Weliswaar strak uitgevoerd maar met een beetje meer fantasie zouden ze de nummers interessanter maken.

Al met al heb ik een lichte voorkeur voor Helionomicon, maar eigenlijk doet Anthronomicon er nauwelijks voor onder.

We gaan alweer richting het einde van het jaar en lijstjestijd komt eraan. Ik loop alle releases uit 2023 die ik aan mijn collectie heb toegevoegd nog eens langs om mijn oordeel op te frissen en te kijken of ze mogelijk in mijn top 20 een plaats krijgen.

Ik moet toegeven dat mijn enthousiasme ten aanzien van dit album wel een beetje getemperd is na herbeluistering. Het album begint sterk, maar wordt op een gegeven moment toch wel een beetje een eenheidsworst. Gelukkig brengt Ulthar me bij het afsluitende Cultus Quadrivium weer helemaal bij de les.

1. Ahab - The Coral Tombs (4,5)
2. Katatonia -Sky Void Of Stars (4,0)
3. Hypno5e - Sheol (4,0)
4. Uriah Heep - Chaos & Colour (4,0)
5. Klone - Meanwhile (4,0)
6. Riverside - ID.Entity (4,0)
7. Third Eye - Vengeance Fulfilled (4,0)
8. …And Oceans - As in Gardens, So in Tombs (4,0)
9. Walg - III (4,0)
10. Ulthar - Anthronomicon (3,5)
11. Bizarrekvlt - Den Tapte Krigen (3,5)