Gekopieerd vanaf
www.jorros-muziekkeuze.nl:
Ik heb meestal wat moeite met het fenomeen EP. Net als je er lekker in zit is het alweer afgelopen. Dat geldt ook voor deze EP. Maar om deze release kan ik niet heen.
Het is een EP met vijf pakkende nummers die je vanaf de eerste noten bij de keel grijpen. Het klinkt lekker fris en vrolijk en er bij stilzitten is onmogelijk.
De band kent haar oorsprong in New York en bestaat uit zangeres Aidan, bassiste Dana, drumster Tracey en gitarist Zach (achternamen onbekend…). Ze hebben in 2019, nog vlak voor de Corona een eerste album uitgebracht getiteld How to Human. Ook dat album klinkt erg sprankelend.
De band was net lekker aan het toeren in New York en omgeving toen de corona toesloeg. In New York heeft de band voor de pandemie al in diverse grote clubs gestaan en stonden op het punt het blikveld te verruimen.
De Corona pandemie heeft alles dus tijdelijk on hold gezet maar nu is er dan deze EP. De muziek doet mij denken aan een mix van de drive van Blondie en het geluid van Throwing Muses. De uitkomst is een flinke dosis aanstekelijke powerpop.
De openingstrack is getiteld Whoa! Is Me en daarmee is eigenlijk alles gezegd. De muziek rolt je huiskamer binnen als een sneltrein. De geweldige stem van Aidan is geknipt voor de door de band geleverde instrumentele ondersteuning. Het vlotte tempo duurt vier nummers lang. Afsluiter Simple Song doet het wat rustiger aan. Tijd om op adem te komen.
Samengevat: In bijna 17 minuten zet de band zich uitstekend op de kaart en het maakt erg nieuwsgierig naar toekomstig werk. Gezien de positieve ambities lijkt de band klaar voor het Europese en dus ook het Nederlandse clubcircuit.