Saxon - More Inspirations (2023)

More Inspirations is vooral meer van hetzelfde; ik zou dan ook mijn tekstje bij die coverplaat hier letter voor letter kunnen herhalen. Tof hobbyprojectje, maar ik ben vooral blij dat, als de band met nieuw materiaal komt (eigen nummers dus), het nog steeds de moeite is.

3 sterren

Jeu, een tweede coveralbum van Saxon en dat al twee jaar na de vorige coverplaat Inspirations en slechts één jaar na regulier album Carpe Diem! Toch wel verrassend, want More Inspirations is niet tijdens een lockdown ontstaan. Kennelijk hebben de vijf er eenvoudigweg veel plezier in en dat hoor je terug.

De heren zijn wat ouder dan hun meeste fans, wat blijkt in de keuze voor de muziek die is gecoverd, vaak afkomstig uit de eerste helft van de jaren ’70 of zelfs het decennium ervoor. Enerzijds horen we bekende nummers als Rainbows Man on the Silver Mountain (1975), Kiss’ Detroit Rock City (1976) en Uriah Heeps Gypsy (1970), maar ook onbekend(er) werk als Chevrolet (1972) van ZZ Top,The Faith Healer (1973) van The Sensational Alex Harvey Band, Tales of Brave Ulysses van Cream (1967, mij vooral bekend in de versie van doommetalband Trouble) en We’ve Gotta Get Out of this Place (1965) van The Animals. Dit alles en meer is consequent in een metaljasje gestoken, laat dat maar aan Saxon over.

More Inspirations is er dus verrassend snel, qua inhoud is het surprise-effect minder. Vrolijkmakend is het wél. Grootste verrassing is misschien de hese stem van Biff in de eerste klanken van de opener: die hoorde ik zo niet eerder. Op de website van de groep kun je het album bestellen in een pakket met sokken en thermomok .

'We’ve Gotta Get Out of this Place' zou ik toch zeker in het algemeen gezien niet onbekend(er) noemen. Dat was een hitsingle en populair onder Amerikaanse soldaten in de Vietnamoorlog. 'Tales of Brave Ulysses' van het album 'Disraeli Gears' zal zijn populariteit hebben onder de liefhebbers. Zelf eind '92 op het spoor gekomen op een Cream-compilatie. Verder nog wat bekenden van Nazareth en The Who. Album komt vrij ontspannen over en alhoewel de haren me nergens echt te berge rijzen, vlamt het bijtijds ook minder dan het eerste deel.

Jij en ik kennen We've Gotta Get Out, maar voor hoeveel mensen zou dat gelden? Als ik het in mijn vriendenkring (vooral vijftigers) zou vragen, denk ik al dat velen het niet kennen, laat staan jongere mensen.
Tegelijkertijd is dat ook maar mijn persoonlijke vermoeden, het antwoord op de vraag hoe bekend dit specifieke liedje is weet ik uiteraard ook niet. Ik uitte slechts mijn vermoeden.

Hoeveel mensen kennen überhaupt nog Cream of Nazareth? The Who gaat dan nog wel, denk ik. En ook dat zijn slechts mijn vermoedens, niet het gevolg van gedegen onderzoek

Nog meer coveralbums... Ik ga denk ik maar eens kijken hoe hard ik dit links kan laten liggen.