Stef Kamil Carlens & The Gates of Eden - Play Bob Dylan (2023)

Helaas heb ik z'n optredens waar hij Bob Dylan covers speelde gemist. Er komt weer een voorjaarstour met dit project, maar hij vertelde me dat er voorlopig geen nieuwe data in Nederland gepland zijn. Hopelijk komt ie terug naar Nederland.

In elk geval verschijnt er nu wel een live-album opgenomen in zijn Rabbit Field studio en tijdens de tour: in De Roma (Antwerpen), Mezz (Breda) en Tivoli (Utrecht). Die laatste had ik naartoe gewild, maar helaas kon ik toen niet.

Hé, wat leuk. Toevallig ontdekte ik deze week het optreden op zijn website, ontzettend goed, ik heb het al een paar dagen opstaan.

Daarom baal ik ook wel een beetje dat ik er niet bij was deze keer. Hopelijk komt er nog een herkansing in de buurt.

Het was een jongensdroom van Carlens om ooit te toeren met het oeuvre van Bob Dylan. Ooit begon zijn voorliefde voor Dylan, net als bij mij, met de albums Desire en Blood on the Tracks. Hij ging zo intens op in deze albums, het leek alsof de songs erop zijn eigen herinneringen waren. Vooral een complexe song als Isis is hem heel dierbaar. Door de meeste critici destijds gezien als verwijzend naar het uiteenvallen van de relatie tussen Dylan en zijn toenmalige vrouw, Sara. Vaak zijn songs van Dylan op meerdere manieren te interpreteren. Overigens schreef Dylan bijna alle teksten op Desire samen met Jacques Levy.

“Ik hou ervan deze songs te zingen. Ze zijn zo goed geschreven. Zinnen komen vol en rijp uit zijn pen. Ze zijn zintuiglijk, je voelt ze en je ziet ze. Maar ze hebben ook die krachtige muzikale cadans, waardoor ze zich zo mooi op de melodie laten draperen.”, aldus Carlens. Al sinds 2006 speelt hij af en toe songs van Dylan. Ter ere van Bob zijn tachtigste verjaardag streamde Carlens op 24 mei 2021 een vooraf opgenomen concert met zijn fantastische band The Gates of Eden met een eigenzinnige selectie uit Bobs oeuvre. Het spelplezier spatte van het scherm en de virtuele aanwezigen prezen de verrassende arrangementen en de zeer bezielde performance. Die sessie deed verlangen naar meer! Het enthousiasme was zo groot dat al snel een tournee door België en Nederland volgde en nu is daar het dubbele livealbum Play Bob Dylan.

Kant één en twee van de LP, of CD 1 zijn opgenomen in The Rabbit Field, Carlens eigen studio in Hoboken, vlak bij Antwerpen. De tweede LP of CD bevat live-opnames gemaakt in de Mezz, TivoliVredenburg en De Roma. Gelukkig heeft Stef niet gekozen voor te veel bekende nummers. Opener All Along the Watchtower kende ik eerder in de versie van Jimi Hendrix dan van Dylan. Hier bijzonder intens gebracht door Stef en band. Nog bekender is de klassieker Like a Rolling Stone. Tot Dylans populairste songs behoort ook Forever Young, een ode aan zijn kinderen.

Ingetogen en bijzonder fraai vind ik de uitvoering van Not Dark Yet van het album Time Out of Mind. Soms zijn de arrangementen verrassend, zo krijgt Shelter from the Storm een vrolijk, Caribisch tintje. Dead Man, Dead Man wordt omgetoverd tot reggae van de bovenste plank. Zeventien nummers lang weten Stef en zijn begeleiders moeiteloos de aandacht vast te houden. De wat hese stem van Carlens is uitermate geschikt voor het repertoire van Dylan. Play Bob Dylan is bijna anderhalf uur spelvreugde. Gelukkig gaat men weer op tournee. Eerst België, hopelijk volgt Nederland snel!

Stef Kamil Carlens & The Gates of Eden live :

01-03 AARSCHOT : CC Het Gasthuis
02-03 LIER : Liers Cultuurcentrum
05-03 BRUSSEL : AB
09-03 KORTRIJK : Schouwburg
11-03 OOSTENDE : De Grote Post
15-03 SINT-NIKLAAS : Stadsschouwburg
17-03 MOL : Cultuurcentrum
21-03 HASSELT : CCHA/cultuurcentrum
30-03 LEUVEN : Het Depot
31-03 GENT : De Vooruit

Ik zie wel uit naar dit album. Ik heb hem via Youtube op cd gezet maar dat klinkt toch niet geweldig...

Helaas heb ik de vorige optredens gemist (en ik mis zelden zijn optredens). Ik heb het hem gevraagd, maar vooralsnog staat Nederland niet op het programma deze keer. Duimen dus maar dat het toch gaat gebeuren ter promotie van dit album.

Wat een heerlijk album! Het leuke is dat Stef de songs van Dylan totaal eigen maakt, een nummer als Forever Young dat ik gedurende mijn leven al zo vaak heb gehoord en eigenlijk niet meer kan horen klinkt hier ineens weer fris en zorgt voor luidkeels meezingen. I and I vind ik in de uitvoering van Stef Kamil Carlens eigenlijk beter dan die van Dylan, een stuk rauwer dan de gladde productie op het oorspronkelijk album van Dylan. De uitvoering van Can't Wait is echt geweldig. Most Of The Time, een van mijn Dylan favorieten zou zomaar een Zita Swoon nummer kunnen zijn. Shelter For The Storm, bijna onherkenbaar, een langzaam akoestisch folk nummer is ineens veranderd in een potje swingen en meezingen. Een heel goed eerbetoon en een album dat ik nog vaak op zal zetten.

Stef lang geleden eens live gezien met Zit Swoon in het Rivierenhof Deurne. Een tijdje geleden maakte iemand mij erop attent dat hij Stef Kamil Carlens live had gezien met allemaal Dylan materiaal. Hij was daar laaiend enthousiast over.
En dat is inderdaad zeer terecht .Op deze plaat word je getrakteerd op mooie Dylan interpretaties die gespeeld worden door een gedreven band

Stef Kamil Carlens en Bob Dylan is geen verrassende combinatie. Hij heeft Bob al eerder gecoverd in zijn Zita Swoon periode en de tour met Bob Dylan nummers was blijkbaar een succes, waardoor het nu is vastgelegd.

Al eerder vond er een opname plaats onder de naam 'Bob, Till We Drop' wat te vinden is op YouTube: https://www.youtube.com/watch?v=iKkiiP8Jnf4&t=1323s

Op dit album horen we de studio-live registratie, een beetje het idee van Zita Swoon's Band in a Box, wat ook een live studio opname zonder publiek was.
Maar op dit album horen we ook een opname terug van zijn optredens uit 2022 in Antwerpen, Breda en Utrecht. Ik wilde of naar Breda of Utrecht, maar dat lukte me toen niet. Stef is onderhand mijn meest geziene live-artiest en ik had er graag heen gewild. Extra spijtig om nu opnames van die concerten terug te horen wetende dat je erbij had kunnen zijn.

Maar niet getreurd: er is nu dit geweldige album en hij gaat er in maart weer mee touren, vooralsnog alleen in België en hij vertelde me dat Nederland nog niet in de planning staat, maar wie weet verandert dat nog mocht dit album een succes worden. Een mens mag hopen nietwaar.

Als enorm groot fan ben ik natuurlijk bevooroordeeld en al helemaal als het om Stef live gaat. Dus of ik objectief ben valt te betwijfelen. Maar waarom zou je moeten twijfelen over mijn aanbeveling voor dit album?! Het gebodene is echt ijzersterk. Het spelplezier druipt ervan af zoals we van Stef kunnen verwachten en we krijgen geen doodsaai cover-album, maar bijna eigen klinkende nummers, zeker met de aanpak die Stef altijd wel toepast. Zeker bij de onbekendere nummers ervaar ik helemaal niet dat ik naar covers aan het luisteren ben.

Ik vind Bob Dylan prima, heb wat albums in huis, maar bewonder de man niet, laat staan dat ik groot liefhebber ben. Dus dat heeft dit album vooraf niet mee, maar als ik dit dan hoor ga ik er echt enorm in op. Dit is gewoon een nieuw album van mijn grote idool Stef en dan ook nog eens met die heerlijke live-vibe.

Baal ik dat ik uitgerekend deze tour niet aanwezig kon zijn? Jazeker, nu helemaal, maar ik ben erg blij met de registratie en het gebodene. Dit gaat recht mijn muzikale hart in. Dat ik Stef nog niet heilig verklaard heb...... maar dat gaat gelukkig niet gebeuren na mijn ontmoeting met hem vorig jaar en een eerdere ontmoeting na afloop van een concert wat jaartjes terug. Als iemand sympathiek en bescheiden is en zelf met vuur over zijn idolen en de ontmoeting daarmee praat is het Stef wel, en dan besef je: muziek verbindt op allerlei manieren.

Stef doet het op dit album via Bob Dylan. Petje af!

Dit is beter dan ik dacht. Geen fan van coverplaten maar dit klinkt echt lekker.

Net mooi Stef Kamil Carlens and The Gates of Eden play Bob Dylan Live meegenomen op vakantie en jawel jongens, wat een ervaring!

Dan zeggen dat straks op 2 juni 2023 ook Bob Dylan zelf weer ons aller aandacht zal vragen bij de release van zijn nieuwste, de soundtrack van zijn 'Shadow Kingdom: The Early Songs of Bob Dylan'. Bij deze kunstige concertfilm van 18 juli 2021, opgenomen en gestreamd in Santa Monica, keek de toen 80-jarige bij wijze van eigen verjaarsdagsgeschenk terug op zijn jongere zelf en liet hij er verrassend alleen anders uitgedoste jeugdsongs torenhoge vluchten scheren.

Net in diezelfde coronaperiode kwamen er uiteraard meerderen met een eerbetoon aandraven aan de oude maestro. Evenzo, voorjaar 2021, Stef Kamil Carlens. Omdat Dylan ook in kringen van filosofen en denkers een heel geapprecieerd man is - bracht laatst nog zijn boek 'The Filosophy of Modern Song' uit - , triggerde het Filosofisch Huis in Antwerpen Carlens om iets rond Bawb's verjaardag te doen. Hij was daarvoor trouwens ontegensprekelijk Vlaanderen's meest geknipte man, heel lang vertrouwd als ie al is met Dylan en zijn werk. De eerste gensters van de grootmeester's aura sloegen over in de jaren zeventig, na dankbare ontvangst van zijn nichtje's cassette van het 'Nashville Skyline'-album uit 1969. De succesalbums volgden elkaar toen op, werden auditief gretig door de jonge Stf Kamil verslonden en sindsdien is de liefde eigenlijk nooit meer overgegaan. Vóór zijn dEUS-periode bracht hij al filmische songs van 'Blood on the Tracks' en 'Desire' op straat en in donkerbruine kroegjes. Officieel live bracht hij Dylan wel pas voor het eerst naar buiten op Theater aan Zee in 2006 en van dan af dook Zijne Nasaliteit steeds sporadischer op in en naast Carlens eigen solo-werken. In dit speciale verjaardagsproject nu werd het evenwel voor het eerst exclusief in één stuk alleen maar Bob Dylan, samen met, behoudens de ritmesectie, een geheel nieuwe begeleidingsband, en route gevormd zonder audities, met negen 'toevallig' aangewaaide klassemuzikanten (waaruit nadien enkel zangeres Leki wegviel wegens ziekte). Eengezind transformeerde dit gezelschap tot 'The Gates of Eden' naar de gelijknamige Dylan-song op 'Bringing it all Back Home' uit 1965 en ook b-kant van 'Like a Rolling Stone'. Uiteindelijk helemaal nachtelijk kreeg het zijn beslag. 'Bob, Till We Drop - A Midnight Special' werd een intens broeierige livestream die vanuit Carlens' eigen homestudio in Hoboken de wereld werd ingestuurd, met daarin de hele, even magische als vrijgevochten selectie uit Dylan's songbook. Een voor de vele Bobcats al te beperkte reeks concerten volgde, tot begin 2023. Bob Dylan-songs opgedirkt in nieuwe kleedjes, met creatieve herschikkingen zo sterk, terwijl we dachten dat alleen Bob Dylan dit maar kan - (getuige ook zijn al geprezen 'Shadow Kingdom').

Stef Kamil Carlens mijmerend over zijn idool : "Ik hou ervan deze songs te zingen. Ze zijn zo goed geschreven. Zinnen komen vol en rijp uit zijn pen. Ze zijn zintuigelijk, je voelt ze, je ziet ze. Maar ze hebben ook die prachtige muzikale kadans, waardoor ze zich zo mooi op de melodie laten draperen."

Nu staan de beste van zìjn livestream en zìjn concerten in Antwerpen, Breda en Utrecht op het achteraf-album 'Stef Kamil Carlens and The Gates of Eden play Bob Dylan Live 2021-2022' , het kende zijn release op 24 februari 2023.

Die zeventien prachtsongs van Dylan hierna geschikt op de tijdslijn van 's mans songwriterspen....
- 1965 - 'Like a Rolling Stone' van 'Highway 61 Revisited', klinkt vrij getrouw aan Dylan's origineel, even vastberaden meeorgelend en, hé, speels almaar die creatief rondcirkelende bas.

- 1966 - 'Most Likely You Go Your Way (And I'll Go Mine)' van 'Blonde on Blonde'. Dit goedgemutste 'Most Likely You Go Your Way (And I'll Go Mine)' maakte een geestdriftig rocktrio op het album rond.

- 1966 - 'All Along the Watchtower' van 'John Wesley Harding'. Het album openen doen ze schitterend met dit vurig 'All Along the Watchtower'. Vergeet dus even Jimi! Het wordt in Carlens energieke versie een met orgel en fluit à la Ian Anderson's Jethro Tull opgesmukte, dampende rocker.

- 1974 - 'Forever Young' van 'Planet Waves' wordt in de karakteristieke vertolking à la Stef Kamil Carlens een en al aantrekkelijke frivoliteit.

- 1975 - 'Shelter from the Storm' van 'Blood on the Tracks' krijgt een Caribische calipso-opsmuk en weer die fraai gospelende backing vocals.

- 1978 - 'New Pony' van 'Street Legal' overtreft zelfs Dylan's uitvoering. Bluesy gospelend, wordt het hier een nog meer uitgesponnen versie, die met de elektriciteit van zijn gitaren op het einde de energie in één beweging doet overslaan op de zaal. Geen wonder.

- 1981 - 'Dead Man, Dead Man' van 'Shot of Love'. Dit enthousiast onthaalde 'Dead Man, Dead Man' wordt net als het origineel een pure, pompende reggaeër.

- 1981 - 'The Groom's Still Waiting at the Alter' ook van 'Shot of Love'. Op hetzelfde vurig groovende élan als 'Dead Man, Dead Man' trekt Carlens's band verder, een nog ongelooflijker rockversie dan het origineel. Vond blijkbaar duidelijk ook het publiek.

- 1981 - Het vrijwel onbekende 'Carribean Wind', een outtake nog van 'Shot of Love', recht zich hier robuust als een ovationele rocker in overdrive.

- 1983 - 'I and I' van 'Infidels'. Dit bloedstollend mooie'I and I' van het meer experimentele 'Infidels' is een en al warme gevoeligheid en het wordt weer versterkt door het schitterende duo backing vocals.

- 1985 - 'Never Gonna Be the Same Again' van 'Empire Burlesque'. Dit tot twee minuten verkorte 'Never Gonna Be the Same Again' wordt intens retro begeleid als staat Stef Kamil met Dylan's ouwe The Band op de planken.

- 1985 - 'Emotionally Yours' van 'Empire Burlesque', het blijft een doorleefd intieme ballade, hier wordt de song groots in zijn onopgesmukte bescheidenheid.

- 1989 - 'Political World' van 'Oh Mercy' - Het gefrustreerde 'Political World' met zijn oceaan aan teksten, voor Carlens, met zijn tekstboek zoals Wannes Van de Velde bij de hand, nergens een struikelblok. Het krijgt een swingend ongebonden aankleding mee typisch Stef Kamil Carlens, geruggesteund door zijn twee backing-dames.

- 1989 - 'Most of the Time' van 'Oh Mercy'. Het fraaie 'Most of the Time', Dylan's herinneringen aan een eigenlijk totaal vergeten lovestory, dezelfde rust, fantastisch drijvend op de keyboards.

- 1989 - 'What Was It You Wanted' van 'Oh Mercy'. Eindigen doen Stef Kamil Carlens en zijn kornuiten hier in schoonheid met het misschien betekenisvolle 'What Was It You Wanted', mystiek orgel is er en een aanhoudend parlando op de wijze van Dylan.

- 1997 - 'Not Dark Yet' van 'Time Out of Mind'. In 'Not Dark Yet' wordt door Carlens, zoals ook elders, even heerlijk heesschurend meegezongen als de meester. En wordt door The Gates even triest ingetogen gespeeld.

- 1997 - 'Can't Wait' van 'Time Out of Mind'. In deze achtminuten-bluessong kunnen The Gates of Eden zich al improviserend pas helemaal loos laten gaan. Indrukwekkend.

Aan dit project vol ambitie is tot in de puntjes gewerkt. De eenvoud van Dylan's muziek, zijn teksten, zijn stem en de hele sfeer errond zijn belangrijk, de aandacht voor de evolutie van de akoestische folk en blues spelende protestzanger tot later de oude zingende crooner. Hier overstijgt de tributeband de coverband in al zijn emotionele oprechtheid en diep respect voor Dylan. Dit bijna negentig minuten lange muzikaal verslag met echte interpretaties in plaats van banale covers, het is één en al verbluffende inleving en authentieke verfrissing, regelrecht machtig Dylan-geluid gepresenteerd in een perfecte live-opname. Nu is het evenwel Carlens die, moeiteloos en natuurlijk, de honneurs van charismatische podiumpersoonlijkheid waarneemt, die zonder de minste imitatiedwang doorheen Dylan's frasering zwemt. Toevallig accordeert met hem wel het gelijksoortig karakteristiek hees stemtimbre maar, misschien gelukkig daarmee voor enkelen, dan toch niet tegelijk Dylan's kraaierig nasale. De luisteraar wordt volop getrakteerd op opzwepend topentertainment dat bulkt van professioneel enthousiasme en onverschrokken lange solo's en dat als live-ervaring, jaja, de op het podium vaak voorkomende nukkigheid en schijnbare dedain van Dylan glansrijk voorbijsteekt.

Dit had dus evengoed Carlens' neverending tour kunnen worden, met de souplesse en zijn naturel waarop hij die goudmijn aan Dylan-songs beheerst. Hij beperkte zich echter bewust, naast die enkele overbekende songs, tot vooral het minder vermaarde van Dylan's oeuvre. Als jonge fan, kind van de eighties, eert Carlens dan nog vooral die periode. Door slechts sporadisch hits aan te snijden en juist bijzonder te worden door helemaal in de diepte te duiken, werden de optredens en wordt meteen dit album voor velen veel meer zelfs een fraaie ontdekkingstocht dan de zoveelste plejade van herkenning. Feit dat er enkele duizenden op een tribute-evenement als dit zijn afgekomen en door al die menigen die hun afwezigheid nu nog hardsgrondig betreuren, het is een ongelooflijk compliment voor het grote talent van de artiest Bob Dylan, maar beslist niet in het minst ook dat van de professional-fan Stef Kamil Carlens, die het hele gebeuren perfect naar zijn hand zette. Maar, niet getreurd, naar verluidt zitten er voor The Gates of Eden en Carlens in de toekomst zeker nog meer Bobsongs in de pipeline. In alle geval, Vlaanderens' grootste Dylan-kenner Luc Devos, hier toevallig uit ons kleine dorp en altijd streng voor coveraars, kan zich over het huidige sterke exploot van Stef Kamil Carlens and The Gates of Eden enkel maar verbazen. Schreef ie op zijn facebook-pagina na zijn maartse optreden in Kortrijk dan ook: "Heb pakweg tweehonderd cd's met covers van Bob en na het beluisteren verlang ik altijd naar het origineel van Dylan. Voor deze maak ik met plezier uitzondering." Zeg dus maar dat ook Luc het gezegd heeft.

Stef Kamil Carlens' line-up:
- Stef Kamil Carlens, vocals, acoustic, resophonic & electric guitar,
- Lize Accoe, Rahmat Emonds en Karoline Leki Kamosi, backing vocals,
- Geert Hellings, electric & acoustic guitars,
- Simon Pleysier, electric guitar,
- Matt Watts, upright piano, Hohner Pianet T, mandoline,
- Thomas De Prins, Wurlitzer, Fender Rhodes, Hammond L-100, Moog Grandmother, Hohner Symphonic 31, Mellotron,
- Mirko Banovic, bass,
- Sam Gysel – drums.