Driving Just to Drive van Matt Maltese is al zijn vierde album (hij houdt de vaart erin). Voor mij de eerste die ik beluister.
Het schijnt dat hij op dit album zijn jeugd wil vangen en er naar terug verlangt.
Het feit dat zijn muziek als kamerpop wordt omschreven en termen als dromerig voorbijkomen deed me besluiten me er aan te wagen.
Het blijken 11 prima liedjes waar de piano de basis vormt. Niet heel spannend, maar vrij netjes en de zang van Maltese is niet heel opvallend of krachtig. Dat zorgt er een beetje voor dat ik op m'n honger blijf zitten.
Zeker, het is fraai, maar ik voel dat het me niet voldoende raakt waar het dat best had kunnen doen.
Dan blijft degelijk over en degelijkheid in deze tijden waar we overspoeld worden met nieuwe muziek is eigenlijk niet genoeg.