At the Drive-In - Vaya (1999)

Dit is echt: SUBLIEM! Als ze hier een 4-tal nummer bij hadden gezet van hetzelfde niveau en als LP uitgaven => een wereldplaat! Zeker HET beste van ATDI!

Zeker en vast mee eens, samen met Relationship of Command verplichte kost voor liefhebbers van het emo-genre.

Metronome Arthritis en 198d behoren tot mijn top 5 van At the Drive- In nummers.

Spijtig dat hij zo kort is ja...

Met In/Casino/out een mooie overgangsplaat tussen de rauwe, onstuimige punk van de begintijd en de wat explosievere emocore van Relationship of Command.

Metrono Arthritis en 198d zijn ook mijn favoriete nummers.

Wat een geweldige band was ATDI toch, erg jammer dat ik ze nooit live heb gezien. Ken maar weinig bands die met zoveel overgave hun muziek ten gehore hebben gebracht.

echt een enorm goed album, naar mijn mening dezelfde kwaliteit als relationship of a comment, maar dan wat compacter en meer punkier.

een van de beste punk/rock/emo? EP die ik ken

*4.5

Utopia!!
Proxima centauri is en blijft toch een vet nummer.

*4,5

Heel mooie EP! Alleen jammer van de benaming "emo" als genre, gezien emo helemaal geen genre is, maar een levensstijl of iets in die aard. Zogenaamde "emo's" eigenen zich een hoop muziek toe terwijl het niets met hun te maken heeft. Ik vind de mannen van at the drive-in er niet bepaald "emo" uitzien. Emo is in feite gewoon een synoniem voor puberteit.

Wat bedoeld werd was waarschijnlijk screamo.

@ mrmichiel: Fout, emo is een muziekgenre. Jongetjes en meisjes die het moeilijk hebben in het verkeer dankzij hun haar en nogal strakke kleren noemt men scenesters.

Het is natuurlijk wel mogelijk dat emo een genre is, maar persoonlijk vind ik dat ze zichzelf meer muziek toeëigenen dan eigenlijk effectief emo is.

Ze?

Zogenaamde emo's. Ze noemen alles wat zij luisteren emo, kijk bijvoorbeeld maar eens op last.fm.

Vaya is een mooie tussenstap tussen het ongepolijste In Casino Out en de strakke post-hardcore van Relationship of Command. In amper 24 minuten tijd slaagt At the Drive-In er weer in om je vol adrenaline te pompen met energieke riffs en dynamische muziek. De ruwe maar wat futloze productie sluit dicht aan bij die van In Casino Out, en is toch wel een minpuntje. Het songmateriaal is wel erg goed, op de misser 300 Mhz na. Vooral de afsluiter 198d springt eruit, een erg intiem nummer voor hun doen. Alles bij elkaar een leuke EP, met enkele geniale momenten, maar met ook wat zwakkere punten.

Als je niet genoeg kan krijgen van Relationship of Command kan je deze gerust twintig keer achter elkaar opzetten. Damn wat goed!