Steve Gunn & David Moore - Let the Moon Be a Planet (2023)

hoei! Voor mij persoonlijk is een nieuw album van Steve Gunn eentje om daar verheugend naar uit te kijken. Daarmee loop ik het risico dat ik kan worden teleurgesteld. Gelukkig is dat laatste wederom niet het geval.

Steve Gunn doet het even totaal anders dan we gewend zijn. De samenwerking met David Moore zorgt er voor dat dit album zelfs in de hoek van de klassieke muziek kan worden geplaatst. Vergeet de gave rockende gitaarrif van 'ancient jules'. Hier is een album waar tegen het minimalistische aan de klassieke accoustische gitaar samenspeelt met de zachte pianoklanken.

Let the moon be a planet is meditatief. Voor de rockliefhebbers die even flink te keer willen gaan, die hoeven dit album niet op te zetten. Zij die een heerlijke ontspannen album op de achtergrond willen hebben, zet deze op. Een album waarop niet gezongen wordt, acht instrumentale nummers. Een album dat bij het beluisteren je stil maakt en in alle rust over jezelf en je keuzes laat nadenken. Een album dat je gedachten laat wegdrijven. Supersubtiel.

Zo ook zijn laatste album, Koos R.. Die al geluisterd? Ook één grote meditatieve luisterbeleving.

Nog niet, maar ik had het nieuws meegekregen! Dus dat gaat zeker luisterbeurten krijgen!