Kali Uchis - Red Moon in Venus (2023)

Een paar jaar geleden verraste Kali Uchis mij met een heel goede plaat, buiten 1 inzinking (voor mij) met dat raggaton achtige nummer. Daarna kwam er die Spaanstalige LP die ik maar zo zo vond. Nu is ze terug met haar derde. Mix van Engels en Spaans en ergens in een genre waar tientallen popmeisjes zich bevinden met wisselend succes. De genre kan snel in muzakkerig gekweel met viooltjes overgaan. Hoe noem je dit? R&BIk kan maar een paar platen opnoemen die van begin tot einde echt beregoed zijn. Solange heeft er twee gemaakt. Deze kan haar voet er naast zetten.

Zwoel, sexy, mooi, spannend, elegant en slim. Doet me wat denken als de hedendaagse opvolgster van Sade in "I wish you roses". In Live between die nod naar 60-s R&B. Wat Frank Ocean achtig.. Zo goed

Ik vind "Isolation" een stuk gewaagder en wat meer verschillende kanten op schieten in vergelijking met dit nieuwe album van Kali Uchis.

De verfijnde organische productie van "Red Moon In Venus" zorgt er voor dat ik het album goed vind, maar niet geweldig. De muzikale begeleiding zorgt er echt voor dat dit album als een fijn geheel aanvoelt en dat je het album kan opzetten zonder dat je ergens stoort aan een track. Aan de andere kant vind ik het soms ook een tikkeltje saai. Ik denk dat dit live wel heel mooi is met een strakke live band. Al merk ik wel dat ik het album vaak opzet in de ochtend.

Dat bedoelde ik met de vergelijking met Sade. Heel spannend of tegendraads is het nergens maar wel echt goed. Nu nog wat tegendraads en ze zit in Frank Ocean gebied...

Je verwoord bijna precies hoe ik ook over dit album denk. Al ben nog iets minder enthousiast.
Er lijkt een trend gaande in het R&B/pop landschap. Bij de 'moeilijke' tweede is er (waarschijnlijk) een groter studio budget, wordt er een nog groter blik van producers opengetrokken en klinkt de muziek meer glad gestreken. Zowel de nieuwe albums van SZA, Kelela en dit nieuwe album van Kali Uchis vind ik hierdoor wat saai en anoniem klinken. Erg jammer want na een opleving rond 2012 gaat alternative r&b juist weer steeds meer mainstream klinken. Misschien ben ik deze muziek wat ontgroeid, dat kan natuurlijk ook.

Gelukkig wordt er nog wel spannende r&b gemaakt. Zo heeft Omar Apollo (die hier op een nummer ook ergens in de achtergrond te horen is ) vorig jaar een zeer sterk debuut gemaakt met Ivory, en ga ik zelf erg goed op de hier onbekende zangeres Tinashe.

Red Moon in Venus is een waanzinnig fijne luisterervaring en mijn favoriete plaat van het jaar tot nu toe. Een speelduur van 43 minuten is niet enorm lang, maar het voelt zelfs nog korter, en dat komt omdat de albumflow ontzettend goed en afwisselend is en de instrumentatie is alsof je valt in een door reverb doordrenkt warm psychedelisch (neo)-soul/R&B-bad. De plaat mengt de oudere en moderne (neo)-soul/R&B erg goed, het voelt allemaal heel natuurlijk. Op een track als het weelderige Love Between hoor je bijvoorbeeld echt de jaren ‘60/70 soul/R&B-invloeden, het melancholische Blue doet me enorm aan Sade denken, terwijl afsluiter Happy Now met zijn relaxte cruise control-beat me zelfs wat doet denken aan Steely Dan in de jaren ’70, maar dan geproduceerd door Kevin Parker van Tame Impala, ook is de manier waarop de track steeds verder zakt in de dromerige lagen erg mooi en een passende afsluiting van de plaat.

Uchis brengt de verschillende stijlen en sferen meesterlijk samen met haar stem. Ze levert hier een fantastische performance af, ijl en dromerig, maar ook expressief en licht jazzy met af en toe een goede dosis attitude als het nodig is. Het wordt vooral duidelijk hoe goed Uchis’ stem de instrumentatie verrijkt wanneer er gastoptredens zijn, die zijn namelijk mijn minst favoriete momenten van het album. Op het meer moderne Deserve Me brengt Uchis bijvoorbeeld een subtiliteit en warmte die nodig is, aangezien de stem van Summer Walker veel scherper is en het meer standaard laat klinken. Een track als Moonlight is qua structuur absoluut niet wereldschokkend, maar de sensuele sfeer is meesterlijk neergezet en het refrein is enorm catchy, en Uchis brengt dynamiek in haar vocalen, ze speelt echt met klank, soms klinkt het net alsof ze een trompetlijn zingt, dat is een groot compliment.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Kali Uchis - Red Moon In Venus - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Kali Uchis - Red Moon In Venus
De Colombiaanse muzikante Kali Uchis debuteerde in 2018 fantastisch, ging vervolgens de Latin kant op en keert nu terug bij de zwoele R&B, die misschien wat glad klinkt, maar wordt opgetild door de geweldige zang

Bij het verschijnen van albums die in het hokje R&B worden geduwd sta ik zeker niet vooraan in de rij, maar mijn liefde voor het genre is de afgelopen jaren wel flink gegroeid. Ik hou vooral van R&B die zich wat buiten de gebaande paden begeeft. Dat lijkt op het nieuwe album van Kali Uchis niet het geval, maar wat klinkt het album lekker en wat is de Colombiaanse muzikante een geweldige zangeres. Luister net wat vaker naar Red Moon In Venus en je hoort dat er toch weer veel moois en bijzonders is verstopt in de zwoele klanken op het album. Zeker als de zon onder is komt de muziek van Kali Uchis prachtig tot leven en imponeert ze met haar stem. Ik ben weer om.

Isolation, het debuutalbum van de van oorsprong Colombiaanse muzikante Kali Uchis, haalde ik aan het eind van 2018 uit het jaarlijstje van het muziektijdschrift Oor. Ik had op dat moment nog nooit van Kali Uchis gehoord, maar kon me al snel vinden in het oordeel van Nederland’s bekendste muziektijdschrift.

Dat was op zich best bijzonder, want normaal gesproken heb ik niet zoveel met de zwoele R&B die Kali Uchis maakte op haar debuutalbum. Bij herhaalde beluistering bleek echter al snel dat de in de Verenigde Staten opgegroeide muzikante zeker geen dertien in een dozijn R&B zangeres was en in muzikaal, vocaal en productioneel opzicht veel te bieden had.

Haar tweede album, het in 2020 verschenen Sin Miedo [Del Amor y Otros Demonios] ∞ is me op een of andere manier ontgaan, maar na beluistering kan ik constateren dat Kali Uchis op haar tweede album een duidelijk andere weg insloeg. De grotendeels Engelse songs op Isolation hadden plaats gemaakt voor grotendeels Spaanstalige songs en de zwoele R&B van het debuutalbum was verrijkt met invloeden uit de Latin en de jazz en voorzien van een bijzondere en wat broeierige sfeer.

Op het deze week verschenen Red Moon In Venus kruipt Kali Uchis weer wat dichter tegen het geluid van haar debuutalbum aan. De songs op het nieuwe album zijn grotendeels Engelstalig en de invloeden uit de Latin hebben weer wat aan terrein verloren. Kali Uchis maakt op Red Moon In Venus vooral zwoele R&B en het is R&B die zich meestal in een lekker loom tempo voortsleept.

Op het eerste gehoor vond ik het allemaal wel wat minder spannend dan de songs op Isolation, waarin Kali Uchis vaker buiten de lijntjes kleurde. Op Red Moon In Venus kleurt de Colombiaanse muzikante vooral binnen de lijntjes. De meeste songs op het album sluiten aan bij het populaire repertoire binnen de R&B en neo-soul en hier en daar worden wat jazzy invloeden toegevoegd.

Zeker wanneer het tempo laag ligt en invloeden uit de jazzy pop het voortouw nemen, schuift Kali Uchis voorzichtig op richting Sade, maar over het algemeen zal Red Moon In Venus toch in het hokje R&B worden geduwd. Het album klinkt, mede door de inzet van een flink blik producers, geweldig, al is het allemaal aan de gladde en gelikte kant. Daar ben ik meestal niet zo gek op, maar met het warme en broeierige geluid op het nieuwe album van Kali Uchis heb ik geen moeite, al is het maar omdat er stiekem toch veel mooie dingen in zijn verstopt.

Zeker wat later op de avond is Red Moon In Venus een heerlijk album, al moet je wel enige liefde hebben voor R&B. Het is zoals gezegd geen 13 in een dozijn R&B en dat heeft alles te maken met de stem van Kali Uchis. De zang op haar nieuwe album is echt veel beter dan die op een gemiddeld R&B album en vaak zo goed dat ook de wat gladdere songs op het album volledig overtuigen. Het is een stem met een flink bereik en vooral heel veel souplesse, waardoor de zang zich prachtig om de instrumentatie heen krult.

Enige irritatie is dat er een enkele keer (en gelukkig echt maar een enkele keer) een kerel opduikt die niet kan zingen en daarom de autotune vol open draait. Het zijn de enige smetjes op een wat mij betreft zeer geslaagd album van Kali Uchis, die nog maar eens laat horen dat ze behoort tot de groten of in ieder geval de grote beloften binnen de R&B van het moment. Erwin Zijleman

Ik verbaasde me zo net dat hier als genre Pop staat in plaats van R&B, maar jouw bericht kan die keuze misschien iets meer verklaren. Zelf ben ik niet enorm bekend in dit genre, dus het zou goed kunnen dat deze meer 'mainstream R&B' er juist daarom bij mij wel goed in gaat. Al moet ik zeggen dat ik het tweede album van SZA ook wat flauwtjes vond in vergelijking met het debuut, en de nieuwste van Kelela duurt me net iets te lang. Ik ga eens achter je andere tips aan.

Ben benieuwd of het je bevalt? Toevallig zit ik zelf weer helemaal in Ivory van Omar Apollo, want het vinyl is eindelijk uit. Hij schijnt ook een enorme tiktok hit te hebben met zijn liedje 'Evergreen.' En hoewel dat hele tiktok gebeuren volledig langs me heen gaat, is het succes hem van harte gegund. Geweldige artiest als je t mij vraagt.

Bij Kali Uchis wordt SZA van genoemd, en omgekeerd. Cleo Sol (met het album Mother) mag daar ook wel bij gevoegd worden. Alle 3 de nieuwe albums heb ik geregeld gedraaid afgelopen maanden en zonder tot een fatsoenlijke recensie te komen kan ik wel zeggen dat deze zwoele plaat van Kali mijn favoriet is. SZA's opvolger van het sterke Ctrl valt dan een beetje tegen.

Zo jammer van die robot op nummer 6 na zo'n perfecte start van het album tot dan toe.

Ik vind het evengoed op Doja Cat lijken..

Kali is wel een stuk veelzijdiger en consistenter in kwaliteit dan zowel SZA als Doja.