Mensen slapen hier echt op dit album, zo jammer. Voor mij makkelijk bij de vijf beste platen van het jaar, geweldig hoe Parannoul hier met invloeden uit post-rock en shoegaze (en vleugjes emo) zo'n meeslepend geheel weet te maken. Postrock-ish composities inclusief tempo- en sfeerwisselingen, die volgens de wetten van de logica 15 of 20 minuten zouden moeten duren, kan hij in pakweg 6 minuten proppen zonder dat het geforceerd of gehaast aanvoelt, erg maf! En hij is nog maar 22
Doe jezelf een plezier en ontdek op de valreep nog een 2023-topper, zou ik zeggen
