Overkill - Scorched (2023)

Wicked Place is inmiddels te beluisteren: https://www.youtube.com/watch?v=Ga4Vw9OofZM&list=WL&index=9

Klinkt weer gaaf, tempo ligt wel wat lager dan wat we de laatste tijd gewend zijn.

Ter voorbereiding op het concert in Hedon vanavond nu het album op staan. Klinkt weer vertrouwd allemaal. Deze veteranen leveren altijd degelijke kwaliteit. Verwacht geen nieuwe of experimentele uitstapjes zoals ze ten tijde van I hear black deden. Het is gewoon meer van dezelfde kwaliteitsthrash zoals ze die al 300 jaar maken.

Ben ook aan mijn voorbereiding begonnen .

Ik volg Overkill eerlijk gezegd niet zo meer. Het laatste album dat ik van ze luisterde is White Devil Armory en dat album heeft geen diepe indruk achtergelaten.

Met het optreden vanavond toch even dit nieuwe album gestreamd en ik moet zeggen dat ik positief verrast ben. Het is herkenbaar en typisch Overkill, wat dat betreft niets nieuws onder de zon, maar de energie in de nummers is geweldig! Vooral als de band in een hogere versnelling schakelt en Bobby zijn teksten op hysterische wijze door de microfoon schreeuwt klinkt de band in goede vorm. Een mooi voorbeeld hiervan is Harder They Fall. Ook een traag zwaar nummer als Fever komt uitstekend uit de verf.

Enige misser is het afsluitende Bag O' Bones.

Zeker een goed album is weer echte Overkill

De Overkill trein dendert vrolijk verder. Waar halen deze mannen het toch vandaan. Al bijna 40 jaar levert Overkill een continueë stroom aan kwaliteitsplaten af. Het is tekenend dat het pas bij deze plaat is dat er meer dan drie jaar tussen twee platen zit (over het algemeen brengt Overkill elke twee jaar een plaat uit). Van enige vorm van sleet is nog geen spoortje te bekennen, ook van het bewandelen van nieuwe paden trouwens bijna niet. Overkill doet waar ze goed in zijn, lekkere speed/thrash maken zoals ze dat al bijna 40 jaar doen. Nu ken ik veel van Overkill maar lang niet alles, maar zover mij kennis gaat zakt Overkill nergens door een ondergrens heen, ook op deze plaat niet. Sterker nog het is ook nu weer genieten geblazen, als een stel jonge hongerige wolven gaat overkill 51 minuten lang te keer alsof hun leven er vanaf hangt. Alleen op eind zakt de plaat ietsje in (Fever en Bag 'O Bones vind ik wat minder). Leuk detail en enige vorm van vernieuwing zijn misschien de 'Van Halen-achtige' rifjes die her en der opduiken. Verder gewoon een heerlijke plaat waar ik nog vaak van zal genieten!

Overkill pakt op vertrouwde wijze uit. Van de post 2000 fase schoten Ironbound en The Grinding Wheel er voor mij uit. Dat niveau haalt Scorched net niet. Maar niettemin geniet ik van het venijn en de energie dat deze New Yorkers nog onverminderd verwerken in het totaalgeluid. Daarnaast valt op dat die ouwe Blitz nog net zo klinkt als hij op Under The Infuence en The Years Of Decay klonk. En dat doen ze met ontzettend veel afwisseling in het album en ook binnen de composities zelf.

Los van dat alles heb ik me wel wat gestoord aan het digitalige geluid waarbij met name de drums klinken alsof iemand net wat te hard op een toetsenbord zit te rammen. Is het scheppen van een meer naturel geluid dan zo onbereikbaar geworden voor een band als Overkill? Of denken we serieus dat dit geluid in de twintiger jaren de maat der dingen moet zijn?

Met dat laatste ben ik het wel aardig eens geloof ik. Afgelopen vrijdag werd ik omver geblazen door de drummer. De nummers kwamen live echt een stuk beter uit de verf vond ik.

Helaas heb ik het concert moeten missen, maar deze plaat maakt een hoop goed. Wat een bak kwaliteit weer van deze gasten. Ja, het klinkt allemaal bekend maar toch zo fris en met plezier gespeeld dat het een genot is om naar te luisteren. Zelfs een apart nummer als Fever klinkt nog goed.