Holger Czukay - On the Way to the Peak of Normal (1981)

Lekker weird album, met veel synths, grooves en dubs.

ode to perfume , amai wat mooi , czukay is een groot artiest ver zijn tijd vooruit !

Oit een interview met Czukay gehoord, waarin hij uitleg gaf hoe hij met zijn tapes te werk ging. Hij had een hele eigen persoonlijke manier van denken, over het gebruik van instrumenten en ook over hoe je muziek moet maken. Een unieke personality, anderen vonden hem mogelijk een beetje weird.

Helemaal mee eens ode to perfume een plaatkant die altijd te kort duurt Op zijn 70ste ging hij toeren eerst met john cale samen geloof dat er 50 mensen in de zaal zaten 2pioneers samen en dan 50 man onbegrijpelijk later nog in den haag en toen ging hij inderdaad alles uitleggen een soort workshop dus hij lijkt op einstein en hij is het in de muziek
Bij de concerten verkoopt hij zijn eigen dvds met clips gekopieerd op een TDKschijfje zelf geschreven en geknipt geniaal

Net zoals Holger het zelf zegt in de hoestekst, een schilderij op tape. Mooie kleuren en geluiden, prettig samen gebracht in een schijnbaar logische volgorde. Of toch niet?
Na al die jaren weer geluisterd en het blijft boeien, zou ook afgelopen week opgenomen kunnen zijn. Maar dan wel door muzikanten die hun eigen ding doen.

Wat blijft dit toch een prachtige plaat, voor mij mooier dan wat Can ooit gedaan heeft.
Vervreemde muziek, je ziet wat voor gigantische invloed hij en Can heeft gehad.
Gelukkig geen prog, brrr
Wat het dan wel is vind ik moeilijk te plaatsen.
Dub electronica jazzy reggae beats, bv een band als Soul Couching is schatplichtig maar ook bv het latere David Sylvian werk met Fripp.

EIndelijk sinds kort op vinyl, me happy!