After Crying - Megalázottak És Megszomorítottak (1992)

Hoewel de bandnaam absoluut crap is en doet vermoeden dat je met een of ander derderangs uitgekotst gothicbandje te maken hebt, blijkt dit toch niet helemaal zo te zijn. Prachtige neoklassiek met een licht progressief tintje. Zeer plechtige, droevige herfstmuziek. En het Hongaars, wat m.i. een prachtige taal is, maakt het geheel alleen nog maar stemmiger. De Engelstalige platen van deze band vind ik ook een stuk minder.

Is deze beter dan het, in mijn ogen niet al te bijzondere, De Profundis? Daarvan vond ik alleen het titelnummer aardig.

De Profundis ken ik niet, alleen deze, overground music en Föld es ég, welke ook wel goed is, maar deze plaat knalt er echt bovenuit.

Op dit -Kerst-moment klinkt King Nine van Blueneck door de headphone's ..Fijne Band met harmonische composities die nergens de bocht uitvliegen.. Alleen zou iemand die jongens moeten vertellen dat de vocoder wel weer de kast in mag..

After Crying heeft inderdaad de -band-naam niet mee maar als je de titel van deze plaat [" Megalázottak És Megszomorítottak "] naar het Engels vertaalt dan valt alles op zijn plaats.
Temeer als je weet dat dit ensemble uit Hongarije komt en dat land weer een taalovereenkomst heeft met Finland.. En waar stonden de Finnen ook al weer bekend om..?

Ik noem After Crying een ensemble omdat ze niet een typische prog-rock line up hebben.. In hun begintijd hebben ze zich laten inspireren door o.a. King Crimson en Emerson,
Lake and Palmer..
Ze zijn geen epigonen van deze bands maar brengen in hun composities een ode of een tribute aan deze grootheden..
Dat ze de muziek-historie in al zijn grootheid kennen laten ze op diverse platen horen..: van Liszt via jazz naar minimal-music..
'De Profundis' is weer een voorbeeld van de inspiratie die ze opdeden bij filmklassiekers.. als je die films kent dan herbeleef je ze weer via de muzikale 'After Crying' invalshoek.. Briljant gedaan..

'Megalázottak És Megszomorítottak ' is voor mij hun meesterwerk waarin de totale beheersing van de instrumenten samengaat met de grenzen van hun muzikaliteit.. Iets over de composities zeggen is min of meer hetzelfde als de plot verraden van een thriller..

Ga luisteren en erken dat dit ensemble wellicht tot de 'prog-rock' behoort maar daar ondertussen ook op een klassieke manier ver van verwijderd staat..