William Prince - Stand in the Joy (2023)

Kende deze muzikant niet. Het openingsnummer kwam toevallig op Spotify langs. Als ik een album heb beluisterd is Spotify zo eigenwijs om mij zelf iets anders voor te schotelen. Daar houd ik niet van, ik bepaal zelf wel wat ik wil luisteren. Normaal zet ik zo'n nummer dan ook altijd af, maar dit nummer haakte zich heel erg vast in mijn oor.

En zo ben ik bij dit nieuwe album terecht gekomen. Een heerlijke, wat melancholieke country-plaat. Erg sterke songs en een heel aangename warme stem. Deze gaat de komende tijd nog vaak langskomen.

Van Prince William heb ik meer dan genoeg, maar van deze William Prince wil ik alleen maar meer ... (Sorry voor de flauwe grap, maar ik kon het gewoon niet laten).

Drie maanden later en nog geen enkele reactie. En zelfs maar 2 stemmen, waaronder die van mijzelf.

Heb ik het dan zó mis? Nee hoor, na vele malen luisteren staat deze bovenaan in mijn voorlopige top 20 over 2023.

Dus mensen: houd je van het roots-genre, ga dit alsjeblieft luisteren. De man verdient een groter publiek.

Toch een 3e stem. Hierheen verlijdt door Spotify . Tanqueray stond in mijn 'discover weekly'. Mooi album.

Dank je. Via het programma van TakeRoot ontdekt. Wauw, wat een talent, wat een stem!

Wat een fijn plaatje dit, ik blijf ‘m maar draaien

Nog altijd pas 5 stemmen, maar wél allemaal erg positief!

Plaat van het jaar voor mij. Geen twijfel

Kende de man van breathless en the spark. Lekkere rustige muziek. Dit album is wel zn beste werk.

al weer het vierde album van de mij volledig onbekende William Prince en gezien de reacties hier van o.a. Tonio en Lambchop is dit album wellicht zijn beste. maak geen gebruik van streaming diensten dus het wordt tijd om een album van de man aan te schaffen. lijkt me een verantwoorde gok.

als liefhebber van het roots genre dit album aangeschaft. inmiddels meermalen beluisterd dit vierde album van de Canadese singer/songwriter William Prince, zoon van een prediker. mijn eerste kennismaking met s'mans muziek viel mij in eerste instantie niet mee. vond dit album in het begin nogal mainstream, braaf en veilig klinken, maar met de woorden "het luistert lekker weg" zou ik de man tekort doen. door de kwaliteit van zijn liedjes en de rustgevende, warme stem weet hij mij toch voor zijn muziek te winnen. die niet al te avontuurlijke muziek maar dat hoeft ook niet voor mij, zou ik als folky country willen omschrijven en is gelukkig niet in een gladde Nashville productie gegoten.

van de ballads, die op dit album overheersen, zijn "When You Miss Someone", "Only Thing You Need" "Young" en "Goldie Hawn" mijn favorieten. de honky tonk nummers "Broken Heart of Mine" en "Easier and Harder" zijn ook prima, maar beklijven net iets minder.

al met al is het een verantwoorde gok gebleken om deze aan mijn collectie toe te voegen met dank aan Tonio. Tja en dan zijn er nog andere "nieuwe" artiesten voor mij in dit genre uit te checken, waaronder Aaron Boyd, Jack Browning, Zach Bryan, Josh Gray, Cody Jinks, Dalton Mills, etc.

het probleem is een beetje dat ik de singer/songwriters in dit genre altijd vergelijk met grootmeesters als Steve Earle, Rod Picott, Tom Russell of wijlen John Prine/Guy Clark, waardoor ik de neiging heb de lat te hoog te leggen.

Album werd geproduceerd door Dave Cobb
Recorded at Low Country South, Savannah, Georgia, USA (May 1-14, 2022)
All songs written by William Prince

William Prince: vocals, acoustic guitar
Mike T. Kerr: electric guitar
Dave Cobb: acoustic guitar, juno piano
Chris Powell: drums, percussion
Brian Allen: bass
Alyshia-Grace Hobday: backing vocals
Lee Pardini: piano, organ, keyboard
Paul Franklin: pedal steel