Howard Jones - Cross That Line (1989)
mijn stem
23 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop / Electronic
Label: WEA
-
The Prisoner (4:39)
-
Everlasting Love (4:19)
-
Powerhouse (3:29)
-
Last Supper (5:24)
-
Cross That Line (4:45)
-
Out of Thin Air (3:07)
-
Guardians of the Breath (7:37)
-
Fresh Air Waltz (4:04)
-
Wanders to You (5:12)
-
Those Who Move Clouds (5:49)
-
Modern Man * (4:16)
-
The Brutality of Fact * (4:27)
-
Power of the Media * (4:46)
-
Powerhouse [Danny D 12" Edit] * (7:14)
-
The Prisoner [Alternative 7" Mix] * (4:24)
-
Everlasting Love [Julian Mendelsohn Mix] * (4:16)
-
Modern Man [Early Mix] * (4:42)
-
Powerhouse [7" Instrumental Mix] * (4:13)
-
Fresh Air Waltz [Early Mix] * (4:03)
-
The Prisoner [The Portmeirion Mix] * (7:00)
-
Rubber Morals * (4:19)
-
Have You Heard the News? * (3:57)
-
Powerhouse [Danny D 7" Edit] * (3:45)
-
The Prisoner [U.S. 7" Edit] * (4:17)
-
Everlasting Love [Original Mix – A.K.A. The Institute Mix] * (4:46)
-
Cross That Line [Early Mix] * (4:58)
-
Powerhouse of Love [Early Mix] * (3:26)
-
The Prisoner [AC Edit] * (3:33)
-
Powerhouse [Danny D Acid Mix Edit Version 1] * (3:59)
-
Everlasting Love [Instrumental Mix] * (4:20)
-
The Prisoner [Battery Studio Mix 1] * (4:24)
-
Powerhouse [7" Alternative Mix] * (4:12)
-
Everlasting Love [Julian Mendelsohn TV Mix] * (4:35)
-
The Prisoner [Original Album Mix] * (5:17)
-
Cross That Line [Marquee Rehearsal – 6/18/1988] * (6:02)
-
Powerhouse [Marquee Rehearsal – 6/18/1988] * (4:34)
-
Rubber Morals [TV Mix] * (4:33)
-
Everlasting Love [Alternative Institute Mix] * (4:44)
-
The Prisoner [Instrumental Mix] * (4:10)
-
Powerhouse [TV Instrumental Mix] * (4:11)
-
Everlasting Love [808 Mix] * (6:30)
-
Powerhouse [Danny D Acid Mix Edit Version 2] * (3:06)
-
Everlasting Love [Peter Collins Master Mix] * (4:16)
-
Powerhouse [Alternative Album Mix – A.K.A. Danny D Delay Mix] * (4:13)
toon 34 bonustracks
totale tijdsduur:
48:25
(3:23:53)
0
geplaatst: 28 april 2007, 12:50 uur
Album met een aantal heel mooie sfeervolle nummers zoals Out of Thin Air, Guardians of the Breath en Those Who Move Clouds. Jammer dat de productie (naar mijn smaak) te veel hoog laat horen. Dat doet afbreuk aan de warme sfeer die het album anders gehad zou hebben.
0
geplaatst: 6 juli 2008, 22:44 uur
CROSS THAT LINE
was het album waarop Howard Jones een brug te ver ging.
Briljante songs die echter geen geheel vormen.
Het album heeft te veel gezichten om een breed publiek te boeien.
The Prisoner was de tweede en laatste singel.
Schitterend gearrangeerd nummer, een van Howards allerbeste.
Everlasting Love is hitpotentie in het kwadraat.
Howard Jones zoals hij in 1984 al klonk, maar zoveel rijper nu.
Powerhouse beukt stevig met de deur in huis, alsof Stock, Aitken
& Waterman ongewenst aankloppen. Bijna een geslaagde derde singel.
Last Supper is een onweerstaanbare soepele ballad.
Na de knallende funk van Powerhouse weer even "No One is to Blame".
Cross that Line toont weer een ander facet van Jones.
Relaxte funksong met een slepende refrein: kwaliteitspop.
Out of thin Air opent kant 2 met een stukje klassieke piano.
Een instrumental die de pastorale helft van het album aankondigt.
Guardians of the Breath is zo mistig als een boeddhistisch bergklooster.
Komt aardig in de buurt van Hello Earth van Kate Bush.
Fresh Air Waltz klinkt even als een OMD song.
Maar Howard breit daar dan weer een onweerstaanbare melodie aan.
Wanders to you vind ik het enige, zwakkere nummer van deze elpee.
Iets te veel een geforceerd afkooksel van de titeltrack.
Those who move Clouds brengt ons weer bij de oosterse filosofie.
Als een Aziatische gong, maar ook niet veel meer dan meditatiemuziek.
De b-kantjes (zie ook de 2CD editie van de Best of uit 2003) zijn nu wat minder.
Brutality of Fact is een nummer dat te complex gearrangeerd is
en zichzelf zo alle kansen op albumselectie ontnam.
The Power of the Media is weer funken geblazen.
Maar om de een of andere reden gaat Howards stem hier snel irriteren.
Rubber Morals is nog de beste van het drietal b-kantjes.
Een vrolijk huppelend liedje dat weer teruggrijpt naar de eenvoud van vroeger.
Was One to One Howard Jones voor volwassenen,
dan is Cross that Line Howard Jones voor gevorderden.
was het album waarop Howard Jones een brug te ver ging.
Briljante songs die echter geen geheel vormen.
Het album heeft te veel gezichten om een breed publiek te boeien.
The Prisoner was de tweede en laatste singel.
Schitterend gearrangeerd nummer, een van Howards allerbeste.
Everlasting Love is hitpotentie in het kwadraat.
Howard Jones zoals hij in 1984 al klonk, maar zoveel rijper nu.
Powerhouse beukt stevig met de deur in huis, alsof Stock, Aitken
& Waterman ongewenst aankloppen. Bijna een geslaagde derde singel.
Last Supper is een onweerstaanbare soepele ballad.
Na de knallende funk van Powerhouse weer even "No One is to Blame".
Cross that Line toont weer een ander facet van Jones.
Relaxte funksong met een slepende refrein: kwaliteitspop.
Out of thin Air opent kant 2 met een stukje klassieke piano.
Een instrumental die de pastorale helft van het album aankondigt.
Guardians of the Breath is zo mistig als een boeddhistisch bergklooster.
Komt aardig in de buurt van Hello Earth van Kate Bush.
Fresh Air Waltz klinkt even als een OMD song.
Maar Howard breit daar dan weer een onweerstaanbare melodie aan.
Wanders to you vind ik het enige, zwakkere nummer van deze elpee.
Iets te veel een geforceerd afkooksel van de titeltrack.
Those who move Clouds brengt ons weer bij de oosterse filosofie.
Als een Aziatische gong, maar ook niet veel meer dan meditatiemuziek.
De b-kantjes (zie ook de 2CD editie van de Best of uit 2003) zijn nu wat minder.
Brutality of Fact is een nummer dat te complex gearrangeerd is
en zichzelf zo alle kansen op albumselectie ontnam.
The Power of the Media is weer funken geblazen.
Maar om de een of andere reden gaat Howards stem hier snel irriteren.
Rubber Morals is nog de beste van het drietal b-kantjes.
Een vrolijk huppelend liedje dat weer teruggrijpt naar de eenvoud van vroeger.
Was One to One Howard Jones voor volwassenen,
dan is Cross that Line Howard Jones voor gevorderden.
0
Ozric Spacefolk
geplaatst: 9 december 2014, 10:58 uur
Dit vind ik wel een lekkere upbeat pop-plaat. Lekkere songs, goede stem, fijne instrumentatie. Een echte eighties plaat. Denk niet dat iedereen dit lust. 
0
geplaatst: 13 september 2018, 17:08 uur
CROSS THAT LINE (1989) expanded
Nu ik toch bezig ben met het compileren van expanded edities, doe ik deze ook maar even.
Hij wordt ongetwijfeld in 2019 onder handen genomen door Cherry Red die in november 2018
al uitpakken met extended deluxe en superdeluxe edities van de eerste twee langspelers.
Ik hou het net zoals bij One To One (1986) voor mezelf bij één schijfje. Less is more.
CD1
The Prisoner
Everlasting Love
Powerhouse
Last Supper
Cross That Line
-
Out of Thin Air
Guardians of the Breath
Fresh Air Waltz
Wanders to You
Those Who Move Clouds
+
Everlasting Love [12" 808 mix]
The Brutality Of Fact [b-side]
Power Of The Media [b-side]
The Prisoner [12" The Portmeirion Mix]
Rubber Morals [b-side]
Have You Heard The News [b-side]
Nu ik toch bezig ben met het compileren van expanded edities, doe ik deze ook maar even.
Hij wordt ongetwijfeld in 2019 onder handen genomen door Cherry Red die in november 2018
al uitpakken met extended deluxe en superdeluxe edities van de eerste twee langspelers.
Ik hou het net zoals bij One To One (1986) voor mezelf bij één schijfje. Less is more.
CD1
The Prisoner
Everlasting Love
Powerhouse
Last Supper
Cross That Line
-
Out of Thin Air
Guardians of the Breath
Fresh Air Waltz
Wanders to You
Those Who Move Clouds
+
Everlasting Love [12" 808 mix]
The Brutality Of Fact [b-side]
Power Of The Media [b-side]
The Prisoner [12" The Portmeirion Mix]
Rubber Morals [b-side]
Have You Heard The News [b-side]
0
geplaatst: 31 maart 2023, 23:28 uur
Onevenwichtige plaat, die nog wel ijzersterk opent met het prachtige the Prisoner, een van Howards beste tracks, het acceptabele Everlasting love en het aardige Powerhouse. Daarna kakt het album genadeloos hard in, en krijgen we matige en vage tracks voorgeschoteld, die het ene oor in gaan en het andere uit. Zeer jammer dat dit album definitief breekt met zijn geweldige synthesizer sound van de early 80s.
* denotes required fields.
* denotes required fields.