The Fall - Slates (1981)

mijn stem
3,98
44 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock / Punk
Label: Rough Trade

  1. Middle Mass (3:32)
  2. An Older Lover Etc (4:36)
  3. Prole Art Threat (1:57)
  4. Fit & Working Again (2:59)
  5. Slates, Slags, Etc (6:34)
  6. Leave the Capitol (4:07)
  7. Middle Mass (Peel) * (3:56)
  8. Lie Dream of a Casino Soul (Peel) * (2:46)
  9. Hip Priest (Peel) * (9:26)
  10. C' N C'-Hassle Schmuck (Peel) * (4:13)
  11. Lie Dream of a Casino Soul * (3:12)
  12. Fantastic Life * (5:25)
  13. Medical Acceptance Gate * (3:25)
toon 7 bonustracks
totale tijdsduur: 23:45
8 BERICHTEN 1 MENING
zoeken in:
avatar van jacques.be
5,0
0
geplaatst: 20 augustus 2007, 12:57 uur [permalink]
Wat een plaat. Voor mij het meesterwerk van The Fall. Alhoewel dat dit geen reguliere release is, wordt dit toch vaak gezien als een volwaardig album. En daarom staat het ook in mijn persoonlijke top 10.

Oorspronkelijk een EP uit 1981. Dan lang op CD te krijgen samen met de live 'A Part Of American Therein'. In 2004 opnieuw uitgebracht zonder de live nummers, maar met een hele hoop bonusnummers. En net die nummers maken van deze uitgave een top-release.

De zes EP nummers : scherpe teksten, goede riffs, goed samenspel. En voor de eerste maal een behoorlijke opnamekwaliteit ! Volgens mij geen enkel minder nummer. Leave The Capitol en Fit & Working Again zijn vintage The Fall, in het verlengde van Grotesque. An Older Lover Etc. is wat experimenteler van opbouw. Na enkele beluisteringen ben ik erg van Middle Mass gaan houden. Rustige muziek, maar vlijmscherpe tekst.

Peelsessie nummer 4 uit maart 1981. Met een puike versie van de zonet aangehaalde Middle Mass. Een gedreven versie van Lie Dream Of A Casino Soul (van de single die later dat jaar zou uitkomen). Een ongelooflijke, wat jazzy versie van de klassieker Hip Priest. En een Ok versie van CNC (uit Grotesque) met Hassle Schmuck erachter aan.

Daarnaast de Lie Dream single, die je kunt zien als een dubbele A-kant.

Extraatje op de reissue is Medical Acceptance Gate. Een moeilijk te vinden nummer. En in tegenstelling tot zulke verloren gewaande nummertjes (lees : restopnames), toch erg sterk. Wat rustiger en doomy van sfeer.

avatar van itchy
4,5
0
geplaatst: 5 januari 2008, 13:32 uur [permalink]
Essentiele Fall-EP. Alle zes de nummers zijn fantastisch waarmee dit waarschijnlijke de meest constante Fall-release ooit is. Middle Mass en Leave the Capitol zijn melodieuze deuntjes, maar de middelste vier nummers zijn bijtende rants waarop Mark E. Smith zich flink kan uitleven. Mijn favorieten op deze EP zijn het korte en felle Prole Art Threat en Slates, Slags ETC wat ik alleen maar kan omschrijven als het audiatieve equivalent van een wasmachine die van de trap af stuitert.

 
0
tondeman
geplaatst: 31 januari 2009, 16:02 uur [permalink]
Waar ''Grotesque" en de 'Totally Wired'' en ''Elastic Man" singles al naar hintten, nl: een nieuwe Fall-geluid, is dit denk ik de realisatie daar van. Sindsdien ongeevenaard ,behalve door M.E.S. zelf natuurlijk. Bonus nummers ook bijzondere klasse.

Begin zelfs de teksten soms te snappen...

avatar van Omsk
4,0
0
geplaatst: 15 oktober 2010, 17:46 uur [permalink]
Zes liedjes om gesteld op te raken, als zes koekjes met gekleurde laagjes glazuur op een zilveren schaaltje.

M.n. dat ijle pianootje in Fit & Working Again heeft wel wat.

4,0
0
geplaatst: 20 april 2012, 01:35 uur [permalink]
tondeman schreef:
Begin zelfs de teksten soms te snappen...


Echt waar? 😉

avatar van frolunda
4,0
0
geplaatst: 24 november 2012, 19:04 uur [permalink]
Ik heb te weinig van the fall en dit lijkt me een goede aanvuling.

avatar van frolunda
4,0
0
geplaatst: 7 februari 2013, 23:22 uur [permalink]
Sterke e.p. die pas na meerdere draaibeurten zijn geheimen prijs geeft.De eerste 2 nummers vind ik niet zo sterk maar daarna gaat het pas goed los met Slates,slags,ETC als voorlopig hoogtepunt.De fantastische bonus nummers maken het allemaal nog mooier met uitzondering van Hip priest wat ik wat saai vind.Toch vier sterren verdient Slates dubbel en dwars. 👍

avatar van niels94
4,0
0
geplaatst: 10 februari 2016, 11:08 uur [permalink]
Alle zes de nummers zijn hartstikke raak; dit is een korte, maar daverende verzameling kwaliteit. Deze EP bevat vanzelfsprekend het gebruikelijke rauwe Fall-recept uit deze periode, met repetitieve drums, een prominent grommende bas, puntige gitaarriffs en natuurlijk het immer herkenbare gedeclameer van Mark E. Smith. Er valt weinig mooiigheid of vrolijks te vinden, wel een hoop monotoon gezaag. Maar tof dat het is 😄 Een heel vet werkje dat niet te missen is voor liefhebbers van The Fall en dat bovendien nog vrij makkelijk behapbaar is door de korte speelduur ook.