Peter Case - Doctor Moan (2023)

Ik ben een grote fan van Peter Case. Die kan dus best een potje bij mij breken. Zo vond ik zijn laatste, tijdens corona gemaakte album wat minder, maar het experimentele karakter kon ik nog best hebben.

Ik was erg blij om te horen dat er een nieuw album uitkwam. Maar na het luisteren is dit erg bekoeld. Peter is het namelijk over een heel andere boeg gaan gooien. Want Doctor Moan is grotendeels een piano-gebaseerd album, hetgeen de afbeelding op de hoes dan ook direct duidelijk maakt. De meeste nummers worden vorm gegeven met piano, bas en orgel. Nou heb ik daar niets op tegen, maar dit album valt mij flink tegen. De instrumentatie gaat op den duur wat vervelen, maar mijn grootste bezwaar is dat het niveau van de songs - een enkele uitzondering daargelaten - echt onder de maat is. En zeker voor Peter Case, want juist het in het schrijven van pakkende songs is (was?) hij de meester.