Feist - Multitudes (2023)

In Lightning

Love Who We Are Meant To

Hiding Out in the Open

Wow, Ik kijk hier al enige tijd naar uit.
Straffe madam. Hopelijk haalt ze het niveau van Metals ( mijn favorietje )
Single Hiding Out in the Open klinkt alvast al vertrouwd in de oren ...

Leuke artieste.

Ik hoop meer op The Reminder 2.0 of een vervolg op haar vorige, die wat donkerder was. Metals is na verloop van jaren slecht gerijpt. Dit klonk wat teveel als Florence & The Machine.

Ik zie dat oude vrienden Mocky en Chilly Gonzales ook een beetje betrokken zijn. Altijd goed. Online genoeg oude toffe live-opnames te vinden van hun begin dagen.

Pure kwaliteit en klasse. Alle 3 de nummers.

En Borrow Trouble doet niet onder..Deze dame speelt in de hoogste muzikale klasse.

Prachtig, prachtig! Ik heb weinig aandacht geschonken aan Feist na haar toch fraaie album Metals, maar dit is toch wel weer een heel fraai album. Sowieso een fijne artieste met weinig output, maar als ze met een album komt heeft ze altijd wat te vertellen. Zo ook met deze Multitudes. De opener klinkt wat tegendraads alsof het album even op gang moet komen, maar daarna ontvouwt zich een prachtig album waarop Feist veelal begeleid door prachtig snaarwerk en soms met zichzelf in duet gaat. De productie is om door een ringetje te halen, en met de koptelefoon valt de mooie productie extra op.
Het is wel een album waar je wel echt even de tijd voor moet nemen, maar zodra je dat doet valt op hoe deze ogenschijnlijk simpele gitaar liedjes, prachtig in elkaar steken.

Prachtig inderdaad! Ik heb haar ook niet heel erg meer gevolgd na "The Reminder" maar dit is wel fraai zeg.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Feist - Multitudes - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Feist - Multitudes
Het is lang stil geweest rond de Canadese muzikante (Leslie) Feist, maar op het behoorlijk ingetogen maar ook avontuurlijke Multitudes benadert ze moeiteloos het niveau van haar vorige albums

Leslie Feist is misschien niet heel productief, maar alles dat de Canadese muzikante tot dusver heeft gemaakt is heel goed. Het geldt ook weer voor het na een stilte van zes jaar verschenen Multitudes. Het is een behoorlijk ingetogen album geworden, al klinkt een aantal songs wat voller en zijn in alle songs mooie accenten verstopt, die je prachtig hoort wanneer je het album met een koptelefoon beluistert. De ingetogen klanken passen uitstekend bij de mooie stem van de Canadese muzikante, die haar songs met veel gevoel vertolkt. Multitudes is een prachtige aanvulling op het niet heel grote maar o zo mooie oeuvre van Leslie Feist en groeit nog wel even door.

Het deze week verschenen Multitudes is pas het vijfde reguliere album van de Canadese muzikante (Leslie) Feist en dat is niet veel voor een muzikante die al in de vroege jaren 90 opdook in de muziekscene van Calgary, al droeg ze natuurlijk ook bij aan een aantal albums van het Canadese muzikantencollectief Broken Social Scene.

Naast de vijf reguliere albums is er het door bijna niemand opgemerkte debuutalbum Monarch (Lay Your Jewelled Head Down) uit 1999, de verzameling restmateriaal Open Season uit 2006 en de live-registratie Look At What The Light Did Now, maar ook met deze albums blijft het oeuvre van Leslie Feist redelijk bescheiden.

Tegenover de beperkte kwantiteit staat een hoge kwaliteit, want Let It Die (2004), The Reminder (2007), Metals (2011) en Pleasure (2017) zijn allemaal uitstekende albums. Het lijstje jaartallen laat zien dat Feist al eerder een stilte van zes jaar liet vallen en dat is ook de tijd die er tussen Pleasure en Multitudes zit.

Na het behoorlijk ingetogen Pleasure opent Multitudes opvallend uitbundig met opvallende ritmes, flink wat elektronica en expressieve zang. De openingstrack van Multitudes klinkt als de muziek die Kate Bush mogelijk zou hebben gemaakt wanneer ze een aantal decennia later was geboren, maar het is ook onmiskenbaar Feist.

Na de experimentele openingstrack keert Leslie Feist terug naar de ingetogen en folky songs die we van haar kennen. Wanneer de Canadese muzikante zich in het eerste deel van Forever Before alleen laat begeleiden door een akoestische gitaar, hoor je goed hoe mooi haar stem is en hoeveel gevoel ze kan leggen in haar zang.

Multitudes bevat veel meer songs waarin de instrumentatie redelijk ingetogen, eenvoudig en akoestisch is en Leslie Feist het vooral moet doen met haar stem. Het maakt de openingstrack wat atypisch, maar ik ben persoonlijk zeer gecharmeerd van de meer folky songs, al is het maar omdat Leslie Feist ze met veel gevoel en zeggingskracht vertolkt. Multitudes bevat zeker niet alleen spaarzaam ingekleurde songs, al vormen de akoestische gitaar en zang wel de basis van de meeste songs op het album, die hier en daar worden versierd met extra lagen zang of subtiele elektronica. Multitudes is uiteindelijk het meest ingetogen album van Feist, maar het zou ook zomaar uit kunnen groeien tot het mooiste album van de Canadese muzikante.

Feist probeert incidenteel om haar tijdloze folky songs te vernieuwen, maar meer dan haar vorige albums gaat de Canadese muzikante op Multitudes terug in de tijd. Feist heeft zich op haar nieuwe album, dat ze maakte in roerige tijden, absoluut laten beïnvloeden door de singer-songwriters uit de Laurel Canyon scene van de late jaren 60 en vroege jaren 70. Dat is op het moment een belangrijke inspiratiebron, maar in tegenstelling tot de meeste van haar collega’s heeft Feist een album gemaakt dat ondanks de echo’s uit het verleden altijd eigentijds klinkt.

De Canadese muzikante zoekt hier en daar het experiment met meerdere lagen vocalen, maar kan ook zomaar een groots klinkende popsong als Borrow Trouble uit de hoge hoed toveren, wat van Multitudes een veelzijdig album maakt. Het is een album dat door de ingetogen klanken en de mooie zang bijzonder makkelijk overtuigt, maar Multitudes is ook een album waarop heel veel bijzonders te ontdekken is en dat blijft nog lange tijd het geval. Erwin Zijleman

Elke plaat van Feist denk ik van naah, dit is t niet, goed gemaakt dat wel en dan komt er een cover van een liedje dat ik denk van "Oh hey dat is echt een goed nummer". Soort Dylan-vibe bij mij : goede songschrijver, niet zo goede uitvoerder

We hebben er lang op moeten wachten, maar dat wachten wordt hier weer beloond. Ik heb de indruk dat er heel veel tijd in de productie is gekropen, want dit klinkt allemaal heel vet. Nog maar één keer gedraaid en weet dat deze niet moet onderdoen voor haar eerder werk ! Aanrader hoor

Er zijn een boel muzikanten die elektronica toevoegen aan de akoestische instrumentatie. Dat komt de muziek niet altijd ten goede. Overdaad schaadt. Op dit album is het van meerwaarde. Knappe plaat hoor!

Ga dr maar eens live bewonderen, dan piep je wel anders... Het meest waanzinnige concert van Leslie Feist dit jaar in Tivoli Vredenburg. Het was fenomenaal goed, overal 5 sterren. Beste concert sinds tijden.

Iedereen was zo enthousiast over de AB. Echt iedereen, de kranten gooiden met superlatieven, 5* maar ondergetekende vond t maar zo zo. Wel echt beter dan op plaat. Maar ga ik nog eens gaan, nee hoor. Het ligt me niet zo