Logic - College Park (2023)

Logic laat er geen gras over groeien, zijn eerste onafhankelijke album sinds hij niet meer getekend staat bij Def Jam is er al bijna!

Vinyl Days is geen slecht album maar het kon serieus ingekort worden en het voelde ook aan als een rommeltje. Waar hij aan dat album maar 10 dagen gewerkt had heeft hij hier blijkbaar wel heel wat meer tijd ingestoken. Vingers gekruist dus!

Ik dacht dat hij ging kappen met rappen?

Normaal gezien was No Pressure inderdaad zijn laatste geweest maar Logic is een rapper hé... gaan die ooit echt op pensioen zoals aangekondigd (buiten Joe Budden tot nu toe)?

Helaas trekt hij de slechte lijn van vorige album door. Hij lijkt nog steeds in een identiteitscrisis te zitten en zichzelf te willen bewijzen. Ik vond hem leuker toen hij nog een nerd in een ruimteschip was. Ook de skits zijn weer tergend. Ik weet ook niet waarom de nadruk steeds op 'nigger/nigga' wordt gelegd. Compleet onnodig (of er is een clou die ik mis) en bovenal erg storend. Ik begin langzaamaan te twijfelen of ik zijn oudere werk nog wel goed vind...

College Park ervaar ik volledig anders dan Jelle zo te zien!

Voor mij is dit studioalbum zelfs een beetje een return to form als het ware voor Logic, het aspect dat ik zo bewonder aan hem is namelijk terug op College Park. Net zoals op zijn eerste albums (voornamelijk het tweede en derde) vertelt hij hier doormiddel van skits een verhaal, als luisteraar krijg je hier wederom een cinematografische ervaring voorgeschoteld. Akkoord, het is heel wat minder groots en episch dan de ruimtereis op The Incredible True Story of het gesprek met God op Everybody maar dit is toch ook een verhaal dat me goed kan bekoren.

Het verhaal speelt zich af in 2011 en is in feite een roadtrip van Logic, Big Lenbo, C Dot Castro en 6ix naar een concert in DC. Onderweg bespreken ze onder andere de rol van een hypeman, gaan ze door een drive-thru van een fastfood keten, freestylen ze in de auto, stoppen ze een winkeloverval en bereiken we uiteindelijk het eigenlijk concert waar ze opgewacht worden door Logic's DJ DJBossPlayer.
Nietszeggend maar het moet niet altijd vol betekenis en diep zijn om leuk te zijn, kijk maar naar de gemiddelde komische en/of actiefilm. Het leuke is vooral dat Logic hier een autobiografisch avontuur van gemaakt heeft mét het team dat er vanaf het begin bij was, je merkt dat deze mensen een goede chemie hebben. Big Lenbo is nog steeds de beste vriend van Logic en 6ix is uiteraard al sinds jaar en dag de vaste producer van de beste man, maar met DJBossPlayer had hij het contact zo goed als verloren en nadat C Dot Castro 3 jaren in de gevangenis gezeten heeft was dat contact ook volledig verwaterd. Speciaal voor deze LP heeft hij de originele RattPack terug bij elkaar gebracht waardoor dit album als een prequel van zijn debuutalbum aanvoelt.

Allemaal leuk en aardig natuurlijk zo'n fictief verhaaltje als rode draad voor een album maar hoe gaat het met belangrijkste aspect van een album, hoe is de muziek? Wat mij betreft zit het hier ook gewoon heel goed! Logic rapt nog steeds de sterren van de hemel op een gecontroleerde manier en is een rapper waar de verstaanbaarheid nooit een probleem is. Inhoudelijk heeft hij niet altijd iets te zeggen maar zoals we van hem gewoon zijn staan ook hier nummers op waar hij tekstueel wat dieper gaat. Zo gaat het onder andere over zijn moeilijke jeugd (Wake Up), drugverslavingen (Redpill VII) en alcoholisme (Village Slum).

Voor mij staan er hier ook wel een aantal positieve verrassingen op. Zo was ik nog niet goed bekend met C Dot Castro maar op de drie tracks waar hij een strofe heeft komt ook hij naar voren als een puik rapper, qua stem niet heel distinctief maar toch. Van Gaithersburg Freestyle had ik wegens de titel niet veel verwacht maar in kader van het verhaal is dit het moment waar de vrienden aan het freestylen zijn in de auto, verrassend genoeg is dit één van de hoogtepunten. Fat Trel is een naam dat ik al jaren niet meer voorbij heb zien komen en van zijn bijdrage had ik niet veel verwacht omdat ik hem toch zie als "simpele" Trap-rapper maar hij heeft misschien wel de lekkerste strofe op deze possecut... en dat wil al wat zeggen tussen die spitters! Als single vond ik Insipio trouwens maar een raar nummer, maar aangezien Logic in het verhaal dan nog steeds aan het freestylen is komt het in het geheel perfect tot zijn recht.
Dé grootste verrassing was echter wel Seth MacFarlane op Self Medication. Sowieso had ik geen idee wat te verwachten van een track waar Logic, Redman, Statik Selektah (doet de scratches hier) en Seth MacFarlane samenwerken. Na de (fijne en humoristische) strofe van Redman begint er iemand als een ware Frank Sinatra te zingen, de eerste keer toen ik dit hoorde ben ik meteen naar Genius gegaan om er achter te komen dat deze prachtige stem van het komische brein is dat onder andere de wereld Family Guy, Ted en A Million Ways to Die in the West gaf. Ik had geen idee dat Seth kon zingen, en dan nog wel in deze prachtige stijl.

Wake Up, Clone Wars III, Gaithersburg Freestyle, Self Medication, Shimmy, Paradise II en voornamelijk Village Slum (met die prachtige sample dat Big K.R.I.T. ook gebruikte op American Rapstar) zijn tracks die het ten huize Avonds heel goed doen. Al moet ik eerlijk zijn dat ik de andere nummers hier ook wel kon neerpennen hoor... skippers staan hier absoluut niet op.
Het stoner-nummer Highlife is het enige dat ik iets minder goed trek, maar aangezien hij op dit moment in het verhaal een (door zijn vrienden gedwongen) teug van een joint heeft moeten nemen kan ik het wel plaatsen.

Dit is trouwens een album dit je niet op shuffle moet zetten en ook losse nummers in willekeurige playlisten zetten is relatief moeilijk, het verhaal (de skits dus) plakken vast aan zo goed als elk nummer op het album en sommigen duren wel enkele minuutjes.

Vinyl Days was een album dat hij op 10 dagen tijd gemaakt had, voornamelijk om zo snel mogelijk uit zijn contract bij Def Jam te kunnen, maar hier hebben Logic en 6ix heel wat langer aan gewerkt. Aan College Park hebben de heren 2-3 jaren gewerkt en zeker in tegenstelling tot haar voorganger is dat er wel aan te merken.

Benieuwd naar de toekomst van deze artiest! Oorspronkelijk was deze LP een dubbelaar geweest: de eerste helft had rapmuziek geweest zoals nu, de tweede zou indie-rock geworden zijn in de trant van zijn soundtrack Supermarket. In het verhalende stuk van Lightyear horen we Logic tegen Big Lenbo zeggen dat hij niet op zijn 50ste levensjaar nog op een podium op hoog tempo wil staan rappen maar liefst de transitie wil maken naar zingen en gitaar spelen. De laatste anderhalve minuut van deze LP krijgen we hier een voorproefje van, eentje dat ik (heel) leuk vind klinken maar of die stijl mij voor een volledig project zou kunnen blijven boeien is nog maar de vraag.

Wat mij betreft een geweldig album van Logic, een rapper dat na een decennium nog steeds één van mijn favorieten is! Aangezien hij, net als ik, ook een ontzettend Hip Hop, film/serie en videogame nerd van dezelfde leeftijd (en hij is ook vader) is is het ook een rapper dat het dichtste staat bij mijn eigenlijke leefwereld natuurlijk.

Dikke 4*

Lekkere review, Yestsida, ook een van mijn favoriete rappers, ook mede omdat ik met het vaderschap en nerdheid goed kan identificeren