Ienne - love makes u ugly (2023)

Geen idee of lenne (met een kleine letter l) al eerder een album heeft gemaakt, maar ik vermoed van niet. Ik kan op internet niets over lenne vinden, behalve op bandcamp de vermelding van dit album. Op Spotify zie ik een boel singles en twee EP’s. Mijn conclusie: dit is een prachtig debuutalbum.

Want prachtig is het. Achttien nummers lang weet lenne mij bij de les te houden. En als het album is afgelopen luister ik er nog een keer naar, en nog een keer. Je krijgt er geen genoeg van. En eigenlijk is dit mijn ding helemaal niet. Dacht ik…

Ik vraag me af of alleen luisteren wel voldoende is. Dit album moet je veeleer ondergaan. Doe dat wel via een goede koptelefoon. Dan ontgaan je geen details.

De liedjes hebben stuk voor stuk een fraaie melodie en de vervormde zang is daar vloeiend in verwerkt. Sommige nummers zouden op een Dance festival niet misstaan (let u go en het daarop volgende you know that i would). Een of twee nummers later is het chillen geblazen (acedream en meer nog fluorescent).

fall is voor mij het prijsnummer van het album, hoewel het moeilijk is om een favoriet te vinden tussen zoveel moois.

Inmiddels heb ik ook op mijn eigen website een korte recensie geplaatst, als volgt:

Voor mij voelt Love Makes U Ugly van Ienne als een kleurrijke, soms chaotische maar vooral creatieve trip door de hyperpop-hoek van de elektronische muziek. Het album verscheen op 14 februari 2023 via HyperPop Records en telt 18 nummers die samen bijna 69 minuten duren. Dat is best ambitieus voor een debuutachtige release in dit genre, waar snelheid en vluchtigheid vaak de norm zijn.

Wat ik sterk vind, is hoe Ienne dromerige synthlijnen combineert met snelle jungle- en drum’n’bass-ritmes. De productie klinkt digitaal en modern, met zwaar bewerkte vocalen en speelse ritmewisselingen. Tegelijk zitten er genoeg melodieuze momenten in om het toegankelijk te houden. Het album beweegt continu tussen intimiteit en energie. Soms voelt het alsof ik midden op een nachtelijke dansvloer sta, en even later zit ik weer in een bijna kwetsbare slaapkamerpop-sfeer.

De opener “next2u” (feat. Marsy) is meteen raak: ingetogen, dromerig en sterk geproduceerd (4/5). Daarna volgt “runaway with u”, steviger en ritmischer, maar iets minder bijzonder (3/5). “again&again” begint spannend maar verliest wat kracht tegen het einde (3/5). Met “all that u need” komt er weer meer emotie binnen, mede dankzij de mooie zang van Vxis (3,5/5).

Het middenstuk van de plaat is afwisselend. “let u go” met Janghoon is dansbaar (3,5/5), terwijl “you know that i would” sterk opent en lekker beweegt (3,5/5). “acedream” mist wat pit (3,5/5) en “fluorescent” klinkt wat rommelig (3/5). Toch blijft het boeien, mede door het tempo van “joshua” (3,5/5) en de dromerige sfeer van “are we breaking up?” (3,5/5).

Het laatste deel vind ik het sterkst. “fall” is spannend en melodisch (4/5), “stay” hypnotiserend mooi (4/5) en “butterfly” misschien wel een van de hoogtepunten: dromerig maar ook opwindend (4/5). De afsluiter “don’t want 2b in love” is degelijk maar minder memorabel (3,5/5).

Al met al hoor ik een artiest die durft te experimenteren zonder de melodie te verliezen. Niet elk nummer is even sterk, maar de sfeer en veelzijdigheid maken het album absoluut de moeite waard.

www.mijn-beste-muziek.nl