Het album begint toch wel te groeien naarmate ik het vaker hoor, opgehoogd van 2,5*>3*>3,5*.
Way Out of Line doet me nogal aan Gary Moore denken, beetje vreemde eend. Verder spreekt de zang me nog steeds niet echt aan, te weinig karakteristiek, maar gelukkig ook niet echt storend. Muzikaal klinkt het allemaal redelijk gevarieerd, wat het best aangenaam beluisterbaar maakt.