Izo FitzRoy - A Good Woman (2023)

Zes jaar terug werd ik door muziekvrienden Gerard Muijs en Freek Medendorp van Grolloo Radio geattendeerd op het debuutalbum Skyline van de geweldige powerhouse zangeres Izo FitzRoy. Het repertoire hierop beweegt zich voornamelijk in de r&b/soulhoek, maar er zijn ook de nodige blues-, gospel-, jazz- en funkinvloeden (Dr John, The Meters) te horen. Soms neemt de piano het voortouw, soms de blazers en soms de ritmesectie. Bovendien waren de liedjes regelmatig opgesmukt met fraaie koortjes. Ook opvolger How the Mighty Fall wist mij moeiteloos te overtuigen.

Izo is in Nederland vooral bekend van haar samenwerking met Kraak & Smaak, een band die dit jaar trouwens alweer twintig jaar bestaat. Op haar nieuwe album A Good Woman schreef ze op een na alle songs samen met Kraak & Smaak's Oscar de Jong. Zonder de vorige albums te kort te doen, het nieuwe album bevalt me nog beter dan de twee voorgangers. Haar geweldige, door de gospelmuziek in haar jeugd gecultiveerde stem komt nog meer tot zijn recht.

Regelmatig swingt het als de neten, zoals in de reeds vrijgegeven Chasing Days en nog meer in Keep You Light on Me. Give Me the High heeft zelfs een regelrechte Earth, Wind & Fire vibe. Izo draait haar hand ook niet om voor een intense pianoballade (God Gets a Little Busy Sometimes). Naast de nodige muzikale invloeden, liet Izo zich ook inspireren door sterke vrouwen (“My sisters, my mother. My two grandmothers. Female friends of mine.”). Maar ook door een sterke vrouw als Joan Armatrading, wier song Love and Affection Izo hier covert. Iemand die al op vroege leeftijd uitkwam voor haar seksuele geaardheid en wier song Rosie op dit moment weer brandend actueel is.

Net als op de voorgangers ontbreken de blazers en heerlijke koortjes niet. Live is Izo een absolute aanrader, net als dit verslavende album A Good Woman.

Izo FitzRoy live :

14-06 UTRECHT : TivoliVredenburg, Cloud Nine

Indrukwekkend concert in Tivoli.

Ben helemaal om, en dit is niet eens echt zozeer mijn genre.

God Gets A Little Busy Sometimes - wat een kippenvelnr is dat, goeiemorgen. Volle bak 5 sterren voor dit album.

Give Me the High is zo'n nummer dat in de studio versie op de plaat maar wat vlakjes klinkt, maar live juist goed tot leven komt en dan opeens uitstekend klinkt, zoals hier laatst bij Later... with Jools Holland:

Give Me the High

Izo Fitzroy was voor mij een volslagen onbekende toen ik dit album vorig jaar voor het eerst beluisterde. Niet helemaal mijn genre dacht ik, maar de warme en krachtige stem van mevrouw Fitzroy hield mijn aandacht erbij. De songs zitten allemaal goed in elkaar, met God Gets a liitle busy sometimes als uitschieter. Inderdaad goeiemorgen, Thomas86.
Na de eerste kennismaking heb ik het album even links laten liggen, maar met de release van de EP Black Insides was ik weer helemaal bij de les. Daarna ben ik ook het album weer vaker gaan luisteren, want dit is echt een groeiplaat van jewelste.
Vorige week was Isobel Fitzroy in Nederland om daar samen met een 7 man/vrouw sterke begeleidingsband een aantal optredens te doen. En hoe. Superstrakke muzikanten, een hemels gospelkoortje en dan de ongekende power van Izo zelf. Dat een artiest met deze kwaliteiten ternauwernood de oude zaal van de Melkweg en de kleine zaal van Het paard kan laten vol lopen is eigenlijk te triest voor woorden, maar voor de liefhebber een verademing.
De songs van dit album stonden bijna allemaal op de setlist en dan blijkt pas goed hoe sterk die songs zijn. Overigens met dank aan Oscar de Jong (bekend van Kraak & Smaak) die aan het album mee schreef en het ook produceerde. Soul, rock, jazz, gospel, het zit er allemaal in. De bezieling die Izo Fitzroy in haar muziek legt raakt je recht in je hart. Of althans het mijne.
Na afloop van het concert in de Melkweg een fysiek exemplaar van dit album op groen vinyl gescoord, afgerekend bij en gesigneerd door Isobel zelf.
Dus ja, ik ben fan. Nu de rest van de wereld nog.