Tanlines - The Big Mess (2023)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Tanlines - The Big Mess - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Tanlines - The Big Mess
The Big Mess van het Amerikaanse duo Tanlines heeft anderhalve maand geleden nauwelijks aandacht gekregen, maar wat bevat het vooral met 80s rock gevulde album een serie fantastische songs

De Amerikaanse muziekwebsite AllMusic was vorige maand zo ongeveer als enige razend enthousiast over The Big Mess van Tanlines. En gelijk hadden ze, want wat is het derde album van het duo uit Brooklyn, New York, een goed album. Tanlines put op The Big Mess uit de archieven van de 80s pop en rock en komt op de proppen met een serie songs die de meeste bands uit dit decennium graag hadden geschreven. Het zijn het soort songs die al snel overdadig klinken, maar Tanlines blijft altijd aan de juiste streep van de goede smaak. Tanlines heeft het soort album gemaakt dat ik negen van de tien keer links zou laten liggen, maar wat is The Big Mess raak. Imponerend.

Uit de ‘editor’s choice’ van het Amerikaanse muziekplatform Allmusic haalde ik deze week het anderhalve maand geleden verschenen The Big Mess van Tanlines. Ik was de naam Tanlines nog niet eerder tegengekomen, maar The Big Mess blijkt al het derde album van het duo uit Brooklyn, New York. De vorige twee albums van het tweetal, dat bestaat uit Eric Emm en Jesse Cohen, stammen uit 2012 en 2015 en zijn nauwelijks te vergelijken met het onlangs verschenen The Big Mess.

Omdat The Big Mess me onmiddellijk wist te veroveren en snel uitgroeide tot een van mijn favoriete albums van het moment, heb ik nog wel even geluisterd naar Mixed Emotions uit 2012 en Highlights uit 2015, maar de mix van met name synthpop, dance en 80s pop was slechts goed voor een flauwe glimlach. Het zijn albums die met name vanwege de invloeden uit de jaren 80 uit zouden kunnen groeien tot 'guilty pleasures', maar echt niet meer dan dat. Hoe anders is het met The Big Mess dat direct bij eerste beluistering een onuitwisbare indruk maakte en inmiddels vol staat met songs die me dierbaar zijn.

Eric Emm en Jesse Cohen hebben acht jaar de tijd gehad voor het maken van hun derde album en hebben flink gesleuteld aan hun geluid. Invloeden uit de dance zijn verdwenen uit het geluid van het New Yorkse duo en ook invloeden uit de synthpop hebben flink aan terrein verloren. The Big Mess heeft nog wel een jaren 80 vibe, maar van een 'guilty pleasure' is geen sprake meer. De invloeden die uit de muziek van Tanlines zijn verdwenen hebben vooral plaats gemaakt voor invloeden uit de rock en wat klinkt dat lekker.

De titeltrack waarmee het album opent is een groots klinkende rocksong met het vermogen om uit te groeien tot een anthem. Ook wanneer in de tweede track synths opduiken blijft de muziek van Tanlines groots of zelfs monumentaal klinken en hoor je een monsterverbond van Fleetwood Mac, Bruce Springsteen en U2, maar dan anders. Het zijn songs die in de jaren 80 stadions hadden kunnen vullen en dat zouden ze nog steeds moeten kunnen.

Veel bands hebben zich vertild aan het soort songs waarmee The Big Mess van Tanlines opent, maar het New Yorkse duo blijft eenvoudig overeind. Naast de grootse klanken zijn er ook allerlei subtiele miniatuurtjes verstopt in de songs van Eric Emm en Jesse Cohen, die er voor zorgen dat het nieuwe album van Tanlines nergens uit de bocht vliegt of eindigt in een pompeuze brei.

Ik ben normaal gesproken helemaal niet zo gek op het soort hitgevoelige rock dat Tanlines maakt, maar de songs van het duo uit Brooklyn zijn onweerstaanbaar aanstekelijk, maar zitten ook vol spitsvondigheden. The Big Mess is bovendien geen eenvormig album. Alle songs op het album klinken even groots en even gelikt, maar ze zijn allemaal net even anders.

Vergeleken met de wat flauwe synthpop op de eerste twee albums van Tanlines, zet het duo op haar derde album reuzenstappen. In muzikaal en productioneel opzicht staat het album als een huis en ook de zang op The Big Mess is dik in orde. Het waren echter vooral de songs waar ik als een blok voor viel en inmiddels is het aantal topsongs op het album alleen maar gegroeid. The Big Mess van Tanlines is een album dat ik op basis van een beschrijving nooit opgepikt zou hebben en ik heb het ook bijna over het hoofd gezien, maar wat is dit een sterk album. Dat heeft Allmusic goed gezien en zo ongeveer als enige. Chapeau. Erwin Zijleman

Hun eerste album kan bij mij nooit meer stuk want ik heb ooit eens op mdma een hele nacht met een heel lange vork een tapijt staan harken terwijl Tanlines op repeat op stond.

Ben wel benieuwd geworden naar deze, zal hem binnenkort eens opzetten.