RVG - Brain Worms (2023)

Zo hé, wat is Squid toch een lekker nummer zeg. Die onheilspellende muziek met die rauwe stem.

Zeer benieuwd naar dit album. Als de vooruitgeschoven nummers niet bedriegen, zou dit weleens één van de interessantste releases van het jaar kunnen worden.

"Feral" het vorige album van RVG uit 2020, was in dat jaar één van mijn favoriete albums. Zowel "Squid" als "Nothing Really Changes" doen mij verlangen naar de release van deze plaat. Bij deze: ik heb een hoge verwachting!

Zeker weten, reuze benieuwd naar het hele album!

Daar zit een flinke schwung in. Waar de voorganger nogal 'janglepopperig' leentjebuur speelde, belooft deze veel meer.

Ik weet bij aanvang van het RVG concert in Merleyn al dat het met dat nieuwe RVG materiaal wel goed zit, maar ik hou mezelf bewust wat in. Toch betrap ik mij erop dat ik uit enthousiasme een aantal onbekende nummers luidkeels meezing. Dit is de mazzel als je over muziek schrijft en het geluk hebt dat die Brain Worms plaat verschillende keren thuis gedraaid wordt. Normaal leg ik zo’n album netjes aan de kant, en pak ik deze tijdens de releaseweek pas op. Nu kan ik mij amper bedwingen, want wat is dit toch een heerlijke schijf met een lekkere retro eighties sound. Natuurlijk ben ik bevooroordeeld omdat ik helemaal met dit geluid wegloop, maar wat geeft dat?

Over het transgender verhaal van Romy Vager ben ik kort en bondig. Ze zit in ieder geval in dat opzicht nu lekker in haar vel, maar dat neemt niet weg dat ze nog steeds met onbeantwoorde liefde moet handelen. Deze pijn wordt niet minder, en de kans is groot dat die nooit helemaal verdwijnt. Ondanks dat het Australische RVG op het A Quality of Mercy zeer maatschappelijk betrokken is, en bij opvolger Feral veelal in andere karakters kruipen, leggen ze nu juist de nadruk op het persoonlijke leed. Welke gevolgen hebben de sociale gevolgen op dat onvaste zelfbeeld, hoe staan de privé relaties hierin, wat brengt de nabije toekomst ons. Romy Vager offert haar ziel aan de muzikale wetenschap, naakt, bloot, intiem. Zeker in haar geval een grote gedurfde stap, welke nogmaals benadrukt hoe zelfverzekerd ze in het leven staat. Toch blijven innerlijke kwellingen zeer doen.

De opgefokte Brain Worms orgel gekkigheid, ze vreten zich vol aan gekmakende negatieve gedachtes. Brain Worms is de overduidelijke onvermijdelijke post pandemie plaat, met de nodige fake news verwijzingen, en andere angstcultuur aanduidingen. Brain Worms staat voor het nieuwe Nu isolement, waarbij je de vragen vooral tot jezelf richt, wetende dat een buitenstander hier net zo goed geen raad mee weet. Normaal, tja wat is normaal, maakt iemand zich door een gebonden ketting sterk. Wat doe je als deze niet meer schakelt en als een neerwaartse spiraal duizelingwekkend de afgrond in tolt. Zet je dan de handrem erop, of vertrouw je op die vrije val. RVG kiest veilig voor die onzekerheid, en laat zich mee de diepte in sleuren.

Is het vreemd dat ik bij Common Ground aan Courtney Love moet denken? Nee toch? Een ander soort van worsteling, maar dan wel met dezelfde vergelijkbare verbitterdheid. Ingehouden teleurstellingen, die zich in opgekropte woede openbaren. De klaagzang geeft de slachtofferrol vrij spel, waarbij de slopende depressie alle levenslust ontneemt. Geef je definitief op, of kies je toch voor een kanskaart. Op het muzikale vlak stagneert RVG nog steeds in de jaren tachtig, waar dromerige postpunk een verstikkende smog laag over de mistige regensongs draperen. Die vergelijking met die grijze grunge uitzichtloosheid is dus niet eens zo verkeerd, welke nogmaals door de wurgende Giant Snake strop benadrukt wordt.

Het voortvluchtende Midnight Sun is nog leger, nog killer en memoreert net als de studentikoze liefdeloze Tambourine eenzaamheid aan die Koude Oorlog winters. RVG accentueert dit gegeven nogmaals, al is dit niet noodzakelijk. De verwarmingsarme repetitieruimtes worden alleen door het bescheiden Midnight Sun maanlicht verwarmd. Eigenlijk staat dit haaks tegenover de achtergrond van de tekst, omdat daarin juist de allesvernietigende Australische bosbranden centraal staan. De ontvlambare wereld is ziek en staat in brand. Ondanks de vrolijke onbevangen wegkijkende dromerige It’s Not Easy gitaarakkoorden camoufleren deze juist de diepgang van de song. Zo staat de maatschappij er dus voor. We lachen de problemen weg en strompelen met de niets aan de hand houding verder. Een beetje lef wordt niet getolereerd en al snel monddood gemaakt.

De vreemde duistere Squid single keuze is nog vager, vermijdt aangespoelde inktvissen, als je in aanraking met hun giftige tentakels komt, beland je in een vreemde hallucinerende trip. Muzikaal zeer aantrekkelijk en oh zo dansbaar, maar tekstueel een groot vraagteken. Met de realistische You’re the Reason klanken bestrijden ze die ziekmakende liefdeskoorts, waarbij je het sociale contact vermijdt, en de uren doelloos in bed doorbrengt. Een puberdipje, niet aanstellen en gewoon de dag oppakken. De kracht van het puntige Nothing Really Changes synthpop zit hem juist in de zelfverzekerde antireactie, zo kan het dus ook. Het berustende Tropic of Cancer is de omslag, en benadrukt nogmaals die seksuele vrijheid waar Romy Vager jarenlang voor vecht. Uiteindelijk haalt ze daar haar winst uit. Voor mijn gevoel is dit een vijf sterren album. Maar dan moet ik wel reëel zijn. Waarom vind ik de plaat zo goed. Puur vanwege de herkenbaarheid, de basis die andere voorgangers al in de jaren tachtig reeds leggen. Dan kijk je jezelf eerlijk aan en concludeer je dat een vier sterren beoordeling hier het beste op aansluit.

RVG - Brain Worms | Rock | Written in Music - writteninmusic.com

Het album bevalt me zeer goed. Had misschien wel op iets meer avontuurlijke nummers zoals Squid gehoopt, want die steekt er nu toch wel bovenuit. Maar zeker een plaat die ik nog regelmatig ga opzetten.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: RVG - Brain Worms - dekrentenuitdepop.blogspot.com

RVG - Brain Worms
De Australische band RVG heeft haar geluid op het deze week verschenen Brain Worms nog wat verder opgepoetst en uitgebouwd, maar de onweerstaanbaar lekkere en vaak zonnige popsongs zijn gebleven

RVG maakte in 2020 een van de leukste en beste gitaarplaten van het jaar, maar het album sneeuwde helaas wat onder door de coronapandemie. De wraak van de band is zoet, want het nu verschenen Brain Worms is nog wat beter. Gebleven zijn de songs met flarden van The Go-Betweens, gebleven is ook de geweldige stem van Romy Vager. Hier en daar zijn de invloeden uit de postpunk wat steviger aangezet, maar de songs van RVG doen het desondanks nog altijd uitstekend bij uitbundige zonneschijn. Brain Worms klinkt net wat anders dan de wat ruwere voorganger Feral, maar RVG heeft alles dat dit album zo leuk maakte behouden of zelfs verbeterd.

Feral van de Australische band RVG was net iets meer dan drie jaar geleden een zeer aangename en bovendien heerlijk zomerse verrassing. De band uit Melbourne imponeerde op haar tweede album met even stekelige als zonnige songs, die klonken als de betere songs van The Go-Betweens met hier en daar wat gastbijdragen van Echo & The Bunnymen in hun meest opgewekte dagen. RVG strooide op Feral met gitaarloopjes waar je alleen maar heel erg vrolijk van kon worden en maakte indruk met de zeer karakteristieke stem van frontvrouw en transvrouw Romy Vager.

RVG stond oorspronkelijk voor Romy Vager Group en ondanks het feit dat alles binnen de band draait om het charismatische boegbeeld bekt de afkorting toch wat beter dan de volledige naam. RVG bracht Feral uit aan het begin van de coronapandemie en kreeg al snel te maken met serieuze lockdowns, waardoor het album niet naar het podium kon worden gebracht en hierdoor niet de aandacht kreeg die het verdiende. Ik omarmde het album zelf als de grote verrassing van het voorjaar van 2020, maar was Feral helaas alweer vergeten toen ik aan het eind van het jaar mijn jaarlijstje samenstelde, waarin het geweldige album van RVG zeker niet had misstaan. Deze week keert RVG terug met haar nieuwe album, dat ver van huis in Londen werd opgenomen.

Brain Worms is een logische opvolger van het uitstekende Feral, maar slaat ook nieuwe wegen in. De band rond Romy Vager heeft op haar derde album meer aandacht aan haar geluid besteed en heeft het niet alleen mooier, maar ook voller ingekleurd. Gebleven zijn de heerlijke gitaarloopjes, die ook dit keer onmiddellijk een zomers gevoel oproepen, maar waar de gitaren domineerden op Feral, zijn op Brain Worms ook flink wat synths te horen. Brain Worms klinkt ook net wat minder stekelig dan zijn voorganger en is bij vlagen een wat dromerig klinkend album, al worden ook galm en bombast niet geschuwd. Het geluid van de band wordt nog altijd voor een belangrijk deel bepaald door de bijzondere stem van Romy Vager, die mooier is gaan zingen.

Brain Worms klinkt bij vlagen anders dan zijn voorganger, maar de verschillen moeten ook niet overdreven worden. Ook op haar derde album staat de Australische band garant voor popsongs zoals hun legendarische landgenoten The Go-Betweens die een aantal decennia geleden maakten. Vergeleken met de bitterzoete popsongs van The Go-Betweens zijn de popsongs van RVG wel wat ruwer en voorzien van een vleugje postpunk, maar ze zijn net zo onweerstaanbaar lekker.

Nog meer dan op Feral rijgt RVG de geweldige popsongs aan elkaar op Brain Worms. Het zijn popsongs die hier en daar zonniger en dromeriger en hier en daar juist donkerder en meeslepender klinken dan we van de band gewend zijn, maar gelukkig kan de Australische band in beide uitersten uitstekend uit de voeten. Net nu de temperaturen in Nederland dan eindelijk stijgen tot zomerse waarden komt RVG uit Melbourne, ondanks de invloeden uit de postpunk, met een album dat uitstekend gedijt bij deze temperaturen.

Feral kreeg drie jaar geleden niet de aandacht die het verdiende, maar op Brain Worms laat RVG niet alleen horen dat het behoort tot de allerbeste Australische bands van het moment, maar ook dat het de concurrentie met bands uit andere windstreken aan kan. Brain Worms is een heerlijk album dat bij iedere keer horen beter en verslavender wordt. Laat de zomer maar beginnen. Erwin Zijleman

Eén der beste albums die de Gun Club nooit heeft gemaakt.In het najaar in NL.

Gun Club haal ik er, wellicht met uitzondering van afsluiter Tropic of Cancer, er niet echt uit. Wel een plaat die het verdient meerdere keren beluisterd te worden. Misschien valt het Gun Club kwartje later.

Halfje erbij! Sinds het uitkomen is dit album niet van mijn rotatielijst verdwenen. Gaat hoge ogen gooien voor plaat van het jaar.

Goeie plaat, zou eigenlijk hier een 4.25 voor willen geven.

Nothing Really Changes is het prijsnummer, maar staan meer parels op.

Naar aanleiding van enkele positieve berichten en recensies heb ik dit vorige maand uitgekomen album gisteren en vandaag een aantal maal gestreamd.

En het is inderdaad een erg fraai album deze derde langspeler van de band RVG. De afkorting staat voor de Romy Vager Group en deze 'group' is afkomstig uit Melbourne Australië. Voor mij een kennismaking met de band en die bevalt zo goed dat ik het album direct een plaatsje gun in mijn blog.

RvG heeft met dit album 'Brain Worms' uit 2023 een fascinerend muzikale reis gecreëerd die zowel meeslepend als diepgaand is. Dit album is een verzameling van tien nummers die elk hun eigen unieke sfeer en verhaal bieden. Hier is mijn uitgebreide review van elk nummer op het album.

Het eerste nummer, "Common Ground", opent met een intrigerende gitaarriff die onmiddellijk de toon zet voor wat komen gaat. De vocalen van Romy Vager, de frontvrouw van de band, brengen een emotionele intensiteit die doordringt tot in de ziel. De tekst spreekt over verbondenheid en gedeelde ervaringen, wat een krachtige start vormt voor het album.

"Midnight Sun" is het tweede nummer en het voelt aan als een muzikale odyssee door een nachtelijke wereld. De melodie is hypnotiserend en de ritmes meeslepend, terwijl de teksten reflecteren op de donkere en lichtere kanten van het bestaan. Het nummer weet een delicate balans te vinden tussen melancholie en hoop.

Het derde nummer, "It's Not Easy", biedt opnieuw de melodieuze kant van de band. Het is iets minder energiek maar heeft een dynamische toon met een aanstekelijke ritmiek. De tekst is direct en ongepolijst, wat een verfrissende eerlijkheid brengt in het album.

Met "Tambourine" neemt RvG weer een lichtere wending. Dit nummer is een vrolijke, bijna speelse track die je uitnodigt om mee te deinen op de muziek. Het ritme en de heldere melodieën maken het tot een van de meer luchtige momenten op het album.

Het titelnummer, "Brain Worms", is een diepzinnig en introspectief stuk. De donkere, sfeer van het nummer wordt versterkt door de cryptische teksten die de luisteraar uitnodigen om na te denken over hun eigen innerlijke demonen. Het is een krachtig middelpunt van het album dat blijft hangen.

"You're the Reason" is een liefdevolle ballade die breekt met de introspectieve toon van de vorige nummers. Het heeft een tedere en kwetsbare kwaliteit die perfect wordt gevangen in de zachte melodieën en emotionele vocalen.

Het zevende nummer, "Squid", is een avontuurlijke en experimentele track. De band speelt hier met ongebruikelijke ritmes en harmonieën, wat resulteert in een uniek geluid dat zowel uitdagend als boeiend is. Het is een bewijs van hun muzikaliteit en creatieve durf. En daarbij is de zang erg krachtig. Een favoriet op het album.

"Giant Snake" brengt enerzijds een donkere, dreigende energie. Het heeft een zwaarte die bijna tastbaar is, en de teksten lijken te spreken over angsten en innerlijke strijd. Anderzijds is er een erg beklijvende melodie die aanzet tot meezingen.

"Nothing Really Changes" is een contemplatief stuk dat reflecteert op de onveranderlijkheid van bepaalde aspecten van het leven. De melancholische melodie en introspectieve tekst maken het tot een emotioneel geladen nummer dat blijft resoneren. De meer bitse zang is even wennen.

Tot slot sluit het album af met "Tropic of Cancer". Dit nummer voelt als een epische afsluiting, met een weelderige melodie. Het is zowel groots als intiem, en laat de luisteraar achter met een gevoel van voltooide reis.

'Brain Worms' van RvG is een veelzijdig en diepgaand album dat verschillende emoties en muzikale landschappen verkent. Elk nummer draagt bij aan een rijk en gelaagd geheel dat zowel uitdagend als bevredigend is. Het is een album dat zeker de moeite waard is om herhaaldelijk te beluisteren, telkens opnieuw nieuwe nuances onthullend.

Eerder (07-07-2023) verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl