Rick Miller - Altered States (2023)

Rick Miller is een Canadees en een multi-instrumentalist. Hij zingt, schrijft, speelt en produceert zijn eigen muziek, met behulp van een klein groepje muzikanten. Ik heb zo'n tien albums van hem in bezit en ze zijn allemaal even sfeervol, melodisch en kwalitatief erg goed. Verder heb ik weinig over hem kunnen vinden, dus richt ik mij geheel op zijn muziek. Deze heeft raakvlakken met Pink Floyd, Alan Parsons Project, Camel en ook flarden Moody Blues is terug te vinden in zijn liedjes.

Met "ALTERED STATES" brengt hij zijn achtste album in tien jaar uit. Richard Norman Miller maakt al ruim 40 jaar muziek, bracht in 1983 zijn eerste album uit waarvan hij onverwacht veel van heeft verkocht. Sindsdien brengt hij met grote regelmaat albums uit, die, zoals al eerder aangegeven, ik erg mooi vind. "ALTERED STATES" duurt 52 minuten, er staan negen nieuwe nummers op en gaat van start met de langste track, het titelnummer. Een Floydiaans intro, hemels gitaarspel en een prachtige, typische Rick Miller melodielijn. De Canadees heeft een geheel eigen stijl ontwikkeld en daar geeft hij in de eerste tien minuten van het schijfje al een demonstratie van. Fluit leidt "NEW MOON PRELUDE" in, een passende inleiding richting het bijna tien minuten durende "WOLF MOON". Een dreigend begin, rustig tempo, ingetogen zang en subtiel gitaarspel. Er volgen tempowisselingen, waarna een prachtig laatste deel volgt met Genesis-achtig gitaarspel en af en toe enkele stevige gitaar riffs. Richting de negen minuten gaat "BORROWED TIME" dat met voorzichtig koorzang en melodieus fluitspel van start gaat. Vanaf het vocale deel is het tempo weer rustig, zijn er mooie vocale arrangementen en laat Miller de gitaar op zijn tijd heerlijk huilen.

"THE TRAP" is instrumentaal en heeft connecties met de muziek van Camel, voornamelijk door het prominente gebruik van de fluit. Ook het subtiele gitaarspel doet mij aan de band van Andy Latimer denken. Na dit wat voortkabbelende nummer, volgt er weer een vocale track, het prachtige "OLD SECRETS". De als altijd ingetogen zang van Miller vermengt met lekker drumwerk, een fijne melodie en, ook als altijd, subliem gitaarspel maken van dit zes minuten durende liedje een heerlijke luister ervaring. Deel drie in het kwartet "MOON" tracks, "HALF MOON", is ook weer instrumentaal. Het is een nummer dat in een film gebruikt kan worden, doordat er rustige delen in zitten, maar ook wat meer orkestrale stukken en een toetsensolo. De laatste vocale track is het Alan Parsons achtige "A DREAM WITHIN A DREAM", een prachtig liedje dat in betere tijden airplay zou kunnen krijgen op grote radiostations. Het gitaarspel is weer verbluffend, passend bij de melodische sfeer van het nummer. Met het korte "FULL MOON RISING" wordt het album afgesloten. Nog even laat Miller horen dat hij weet hoe hij de snaren mooi kan laten klinken.

Verwacht van Rick Miller geen stevige progrock. Ga ook niet als commentaar schrijven dat je hoopt dat Miller een keer uit de bocht schiet, dat is niet iets dat bij hem past. Vind je deze muziek te rustig, zoek dan wat anders. Houd je echter wel van sferische, soms zweverige muziek met heerlijk gitaarwerk, dan zit je bij hem goed. Hij beheerst die muziek tot in de kleinste details, geeft het geheel een filmisch karakter en weet elk liedje op een geweldige wijze op te bouwen en neer te zetten. Een dik compliment voor Rick Miller, een muzikant die dicht bij zichzelf blijft en dat op een bewonderenswaardige manier doet.