Larry Norman - So Long Ago the Garden (1973)

Prachtig. Wat een supertalent.

Het album Something New under the Son van deze christelijke rocker / blues man staat (nog) niet op musicmeter. Het is de enige die ik tot nu toe heb gehoord, maar kan niet anders zeggen dat deze man inderdaad een groot talent is. Echt een lekkere plaat is dat en dat terwijl ik in principe niks heb met christelijke muziek. Het klinkt ook gewoon niet als christelijke muziek. Geen gladde Goddelijke teksten ook, maar veel rauwheid juist, zeker ook in de muziek.

Het tweede album van de befaamde 'trilogie' uit de jaren 70, het eerste albums is 'only visiting the planet' en het derde album 'in another land'.
Dit album was in alle opzichten controversieel. Het is wel het album dat Larry Norman zelf als beste ziet, recensenten denken daar wat anders over.
Het controversiële was als eerste de hoes, waarop Larry Norman half naakt op staat met op zijn borst een leeuw. Bij de Narnia boeken komen we de leeuw Aslan tegen, die zich zelf opoffert in het belang van een ieder. Een verwijzing naar Jezus (leeuw van Sion). Maar voor de Amerikaanse evangelische winkels was de hoes zeer controversieel, een bijna naakte man op de hoes. Dat wilden ze niet in hun winkel. Terwijl op de achterkant ook wel weer een mooie verwijzing stond, een appel naast laarzen van slangenleer, verwijzing naar de zondeval. (en naar de titel so long ago the garden, komt ook terug in het nummer Nightmare) Het tweede wat hun tegenstond waren de teksten. Die waren veel minder uitgesproken christelijk dan dat ze wilden, je moest wel goed luisteren voor je iets christelijks tegen kwam. Maar Larry had bewust dit gedaan om juist de gewone mens te portretteren die op zoek was naar iets, volgens Larry naar God en aandacht voor maatschappelijke misstanden.
Daarnaast had Larry ook problemen met het label en uitgeverij MGM.
MGM zat in een moeilijke periode en dit album moest goed verkocht worden. Buiten medeweten van Larry werden een aantal christelijke songs gedropt en daarvoor kwamen in de plaats b kantjes van vorige singles. Dit alles maakte Larry woedend. In 1980 verscheen een heruitgave met de sarcastische naam : 'almost' so long ago the garden 'and the MGM singles'. Dit was dus het album zoals het eigenlijk de bedoeling was. Deze heb ik en daarop staan de volgende nummers :
Side 1
"Christmastime"
"Fly, Fly, Fly"
"She's a Dancer"
"It's the Same Old Story"
"Baroquen Spirits"
Side 2
"Up In Canada"
"Be Careful What You Sign"
"Lonely By Myself"
"Peacepollutionrevolution"
"Nightmare"
(de hoes en nummers corresponderen bij mij niet helemaal)

Het album is erg melancholisch en soms droevig klinkend. Dit gevoel lijkt perfect te passen bij de teksten, aangezien liedjes gaan over eenzaamheid en het verlangen naar menselijk gezelschap.
Er staan geen al te bekende nummers op, zoals bij de vorige van de trilogie.
Bij 'Lonely by myself' wordt dezelfde mellotron gebruikt dan de Beatles bij 'Strawberry Fields Forever' en Paul Mc Cartney bij 'Live and let die'.

Een controversieel album van Larry Norman, waar bleek dat hij niet christelijk genoeg was voor een gedeelte van zijn achterban en nog net te christelijk voor de reguliere markt. En dan ook nog een label dat een potje maakte van de uitgave en ook snel hierna failliet ging.
Maar op zich een prima album. O ja, 'Christmastime´ is een coproductie met Randy Stonehill, die het ook op een album heeft gezet.
Ik vind het zelf een prima album, een recensent vergelijkt het met Elton John's 'Captain Fantastic'.