Decisive Pink - Ticket to Fame (2023)

Decisive Pink is een bijzonder en avontuurlijk damesduo uit New York bestaande uit Angel Deradoorian en Kate NV. Eerstgenoemde geniet bekendheid door de groep Dirty Projectors en laatstgenoemde is een experimentele Russische popartiest. De groepsnaam is ontleend aan het gelijknamige schilderij van Wassily Kandinsky.

Op Ticket to Frame brengen ze zeer eigenzinnige, regelmatig hypnotiserende muziek waarbij de jaren tachtig nooit ver weg zijn en de invloeden legio zijn. Zo hoor je bijvoorbeeld in Destiny duidelijk Talking Heads ten tijde van Remain in Light terug. En in Ode to Boy maken ze op slinkse wijze gebruik van de koorfinale van de Negende Symfonie van Ludwig von Beethoven, Alle Menschen werden Brüder.

Over het algemeen heb ik weinig met synthesizers en drumcomputers maar van het verslavende en mysterieuze Ticket to Frame lust ik wel pap!

Bron : Music that needs attention - musicthatneedsattention.blogspot.com

Vanuit haar artistieke kunstenaarshart bezoekt de Russische Ekaterina Yuryevna Shilonosova als alter ego Kate NV de onbegrensde synthpop mogelijkheden en onmogelijkheden. Ze schaart zich hiermee bij illustratieve baanbrekers als de Duitse krautrock pioniers van Kraftwerk en het misschien nog wel genialere Japanse Yellow Magic Orchestra. Haar vijfde studio album Wow maakt speels van kinderlijk elektronische prullaria en wizkid paranoia gebruik. Gedurfd, experimenteel en lastig te plaatsen. Het bungelt ergens tussen eigenzinnige slaapliedjes en afgekeurde retro spelcomputer soundtracks in. Toch doe je de plaat daarmee zelfs nog tekort. De getrainde luisteraar heeft er een dagtaak aan om deze verknipte puzzel volledig uit te pluizen. Kate NV zit niet op diepgaande analyses te wachten en richt haar aandacht op haar Decisive Pink project.

Hierbij hoor je dus wel de invloed van die andere grondleggers Kraftwerk terug. Decisive Pink is net wat toegankelijker en prettig dromerig, al kan Voice Message zeker als een flauwe Kraftwerk grap doorgaan. Potato Tomato is zelfs nog meliger (als we dan toch leuk willen zijn, kan dit zouteloze inkoppertje ook wel). Een heerlijke psychedelische trip die Kate NV niet alleen aflegt. Haar metgezel is alleskunner Angel Deradoorian, die er al een indrukwekkende carrière bij de New Yorkse indierockers van Dirty Projectors op heeft zitten. Angel Deradoorian is wat minder productief dan Kate NV en brengt de afgelopen tien jaar maar twee solo werkstukken uit. De chemie van dit duo krijgt een geboorte als halverwege december debuutsingle Haffmilch Holiday verschijnt. Dit nummer beschrijft het dagelijkse opstarten van de opnamesessies in Keulen. Een herkenbaar ochtendritueel, wie heeft er geen behoefte aan een cappuccino om wakker te worden? Deze Duitse school vormt de Ticket to Fame bakermat.

Haffmilch Holiday is camp, Haffmilch Holiday is wegdromende krautrock disco. Haffmilch Holiday is zo grimmig als een gemiddelde Amerikaanse vintage horrorfilm soundtrack. Haffmilch Holiday maakt gebruik van verknipte Kate Bush Waking The Witch samplers die nogmaals aardig door de mangel gehaald worden. De twee damesstemmen kleuren ultra neonlicht stalend bij elkaar. Een ideale cooling down, een hypnotiserende trance. Een opstarter, maar tevens een afterburner. Hier is het de veelbelovende Ticket to Fame openingstrack. Toch is het geen gegarandeerd vrijkaartje voor die gehoopte vijftien minuten aan roem. Het tweetal kiest zeker niet voor de gemakkelijkste weg, het is in ieder geval een aangename kennismaking van het kosmische Decisive Pink universum. De Jane Weaver Haffmilch Holiday remix is zachter en vrouwelijker, en staat niet in de schaduw van het origineel. Zeker een aanrader om naar op zoek te gaan.

What Where ligt in het verlengde van de exotische ritmeregen die het fraaie Wow siert. Het is overduidelijk dat de kernbeginselen van de hand van Kate NV zijn. Dat er in de wereld van Decisive Pink geen grenzen bestaan blijkt wel dat ze hier de nodige gedurfde progrock elementen doorheen laten vloeien. Deze hallucinerende reisbestemming kent geen beperkingen. Een caleidoscoop aan muziekbelevingen, al zijn ze wel heel guitig met het verfmengsel. De artistieke vrijheid gaat zelfs nog verder in het overtreffende sexy Ode to Boy (nee, geen Yazoo cover, al had die hier wel gepast) Devo clip, waar ze de verenigende Alle Menschen werden Brüder passage uit de Negende Symfonie van Ludwig von Beethoven gebruiken. Zelf link ik dit veredeld Europese Unie volkslied aan de gruwelijk gestoorde gedachtegang van Alex DeLarge, de hoofdpersonage uit A Clockwork Orange.

De futuristische snelwegen kruizen elkaar in het hemel bestijgende zeven minuten durende Cosmic Dancer trip, en werken naar een drogerende climax toe. Ondanks dat de langgerekte krautrock stukken goed in elkaar steken, raak ik bij de ouderwetse new wave nummers pas echt in extase. Zeker als de twee zangeressen dan ook nog eens heerlijk met elkaar duelleren en de stemmen prachtig in elkaar overvloeien. De zin van het geloof en het toelachend eindbestemming lot staan in de Destiny aerobic beats centraal. Deze springerige stadse stuwfunk is de missing link tussen het haastige The Great Curve Talking Heads voorwerk en de bastaarddochter Tom Tom Club uitspattingen. Door de spookpiano komt het net wat onheilspellend luguber over. De samenzang van Kate NV en haar partner in crime Angel Deradoorian geven hier een lief new wave tintje aan.

Vroege vogels voegen zich bij het instrumentele Rodeo, maar worden al snel door de overdonderende synthrock overstemd. Het Angel Deradoorian fluitspel is de bindende factor in het Interlude koppelstuk, waarna er naar de grand finale gezapt wordt. De sterke humoristische Dopamine verzamelwoede distantieert zich van de overige elektro psychedelica. Heerlijk hoe ze zich in de video als retro Bananarama personages presenteren. Angel Deradoorian legt droge stabiele basakkoorden neer waaroverheen Kate NV de nodige gitaarverfrissing uitstrooit. Uiteindelijk neemt de synthesizer gekte het over, en bereiken we weer dat herkenbare nulpunt. Het zit allemaal zo uitgekiend prachtig in elkaar. De duistere hemelse Dusk glittersterrenregen is een adembenemend filmisch einde, waarmee ze waardig in alle soberheid Ticket to Fame afsluiten.

Decisive Pink - Ticket to Fame | Electronic | Written in Music - writteninmusic.com

Een beetje electronica op zijn tijd is helemaal niets mis mee. Vind ik dus, maar ik word dan ook niet zenuwachtig van hemelstergende bliepjes, pulserende beats en synthesizers. Muziek waar de invloeden van Tina Weymouth (Talking Heads, Tom Tom Club), maar ook Kraftwerk en Human League sterk doorklinken. Storend? nou, nee, want het fundament van de kitscherige jaren tachtig electropop en krautrockmuziek wordt onder leiding van Angel Deradoorian en de Russische muzikante Kate Shilonosova voorzien van een geheel eigentijds geluidstapijt. Resulterend in een harmonie aan elektronisch gegenereerde klanken en vocalen van het kleurrijke duo, waardoor het album met speelse melodieen als een mooi geheel overkomt.

Opgenomen in een Keulse studio met een arsenaal aan synthesizers – een modulaire, een Juno, een Jupiter, een Rodeo, een synth met een bij erop. Vanaf het moment dat de aan een haffmilch cappuchio refererende opener (Haffmilch Holiday) als het ware je trommelvliezen streelt, ben je verslaafd. Ieder nummer van Ticket To Fame is zorgvuldig samengesteld, die de virtuositeit en ongeëvenaarde creativiteit van Decisive Pink presenteert. En dat is voor een debuut een hele prestatie.

Dit album is bij mij een echte groeier. Eerste luisterbeurten was ik weinig enthousiast, maar na boeking op LGW? heb ik toch nog een poging gewaagd. En toen is het kwartje gevallen. Het is een beetje lo-fi indie pop met wat electronica er doorheen gevlochten. Op eerste gehoor niet heel bijzonder, maar de songs zitten inventief in elkaar. Virtuoos en creatief, wat hierboven wordt gezegd, zijn inderdaad passende bewoordingen. Prijsnummer vind ik Dopamine, maar Ode to the Boy en Haffmilch Holiday zorgen ook voor veel luisterplezier.

Op 9 juni 2023 verscheen dit album van Decisive Pink. Die naam staat voor een project van Kate Shilonosova van Russische komaf en Angel Deradoorian uit de Verenigde Staten. Eerstgenoemde is het brein achter de songs, zij is schrijfster en componiste als ik haar CV goed begrijp. Net als Angel Deradoorian is zij bovendien multi instrumentaliste en zangeres.

Decisive Pink heeft met "Ticket to Fame" een album uitgebracht dat een reis door diverse muzikale landschappen biedt. Het album valt op door een mengeling van stijlen, die soms verrassend, maar ook wisselvallig kunnen zijn.

Het openingsnummer "Haffmilch Holiday" start met een betoverend klankpalet dat herinneringen oproept aan Sheila Chandra. De serene en melodieuze opbouw maakt dit nummer bijzonder aangenaam om naar te luisteren, een echt auditief genot.

Met "What Where" slaat Decisive Pink een andere weg in. Het nummer kenmerkt zich door een ietwat nerveus ritme en een zang die niet helemaal harmonieus aanvoelt. Persoonlijk spreekt het me minder aan, omdat de samenhang in de compositie lijkt te ontbreken.

"Ode to Boy" daarentegen, behoudt een zekere onrust in de klank, maar wordt gekenmerkt door prachtige zangpartijen die de onrustige ondertoon compenseren en het nummer een bijzondere charme geven. Bij "Destiny" lijkt de invloed van Sheila Chandra weer duidelijk voelbaar. Dit nummer straalt finesse en schoonheid uit en lijkt bijna een eerbetoon aan de inspiratiebron. Het is een van de hoogtepunten van het album, met zijn fraaie en goed uitgevoerde melodieën.

"Potato Tomato" valt helaas wat tegen en voelt overbodig aan. Het nummer kan makkelijk overgeslagen worden zonder dat er iets essentieels gemist wordt."Voice Message" fungeert als een melodieus intermezzo dat de luisteraar een moment van rust biedt. De eenvoudige maar doeltreffende melodieën maken het een waardevolle toevoeging aan het album.

"Cosmic Dancer" is een nummer dat uitblinkt door zijn aanstekelijke en opzwepende tempo. Het nodigt uit tot beweging en blijft nog lang in je hoofd hangen. Een absoluut hoogtepunt van het album. "Rodeo" volgt met een even flink tempo, maar mist de variatie die "Cosmic Dancer" zo aantrekkelijk maakt. Hoewel het een mooi nummer is, had meer afwisseling het geheel kunnen versterken.

"Interludé" biedt niet veel bijzonders en voelt aan als een overgangsfase zonder echte impact. Het mist de kracht en vernieuwing van andere nummers op het album. "Dopamine" weet te imponeren met zijn mooie baslijnen, maar blijft verder niet bijzonder hangen. Het nummer mist een element van verrassing of originaliteit dat het zou kunnen verheffen. Het slotnummer "Dusk" komt over als een ambient-achtige afsluiting, maar het gebrek aan variatie maakt dat het ook niet echt beklijft. Het mist de sprankeling die een afsluiter zou moeten hebben.

Concluderend is "Ticket to Fame" een album dat wisselvallig overkomt door de diversiteit aan stijlen die Decisive Pink voorschotelt. Hoewel er zeker hoogtepunten zijn, blijven sommige nummers achter bij de verwachtingen. De veelzijdigheid is bewonderenswaardig, maar leidt soms tot een gebrek aan samenhang. Toch toont Decisive Pink met dit album onmiskenbaar haar talent en potentieel, en biedt ze een interessante luisterervaring voor muziekliefhebbers die openstaan voor variatie en experiment.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl