Fluisteraars - De Kronieken van het Verdwenen Kasteel - I - Harslo (2023)

Fluisteraars met hun koloniale album?

Letten jullie op, AOVV en Don Cappuccino?

Ik ben in de war - Nederlands Indië? Kan iemand me dit postmoderne mopje uitleggen?

Ik denk dat iemand dat verkeerd heeft aangevinkt, omdat "Nederland" en "Nederlands-Indië" onder elkaar staan. Ik heb een correctie verstuurd.

Toch jammer.

Want?

Ik vind het alvast een veel leukere titel dan het ergerlijk flauw gedoopte Bloem.

.....Even aan mijn moeder vragen of zij dat ook vindt.....

Ik hoopte op een spannender verklaring voor het feit dat een plaat zou zijn uitgebracht in een land dat al 75 jaar niet meer bestaat - een conceptplaat van een fictieve band of iets dergelijks, of een neokoloniaal politiek statement. Maar helaas - het foutje is inmiddels aangepast.

De albumstream: Fluisteraars - De Kronieken van het Verdwenen Kasteel - I - Harslo

Morgen sws ff checken op Spotify.

Lijkt wel een titel voor een jeugdboek over de middeleeuwen

Lijkt wel een titel van een Bassie en Adriaan-avontuur.

Je zult weten dat Fluisteraars vooral ook een Gelderse band is.

Dat schuiven ze inderdaad niet onder stoelen of banken

On-topic. best een sterke ep. Ik ken deze band pas sinds kort echt, ze hebben wel eens in mijn 'te luisteren' lijst gestaan, maar ik heb me er nooit echt in verdiept. Op die sporadische momenten dat ik in een black-metal stemming ben vind ik dit echt heerlijk. Heerlijke ijskoude screams, hypnotiserend muzikaal omlijst! Ik waan mezelf direct in de kerkers van het verdwenen Harslo. Hier ga ik nog wel wat plezier aan beleven!

Ik krijg er wat Absu vibes bij. Het is zeker een vermakelijk kleinood. Een ruw geluid zonder poespas maar wel boordevol sfeer.

Om eerlijk te zijn ben ik blij dat er ook op dit werkje van ze niet veel van de teksten te verstaan is... Want wat er verder te horen is, is me weer een partij heerlijk.

Opener Dromen van de Zon biedt niet veel nieuws onder de fluisterende zon, maar de afsluiter is me een heerlijke bak black metal met een uitmuntend sfeertje en outro die me steeds meer weet te begeesteren. Repetitief, jawel, maar net daarin kan de kracht, mits treffend uitgewerkt, schuilgaan. Daar zijn ze toch echt wel meester in, deze Gelderse ridders.

3,5 sterren

Waar ik dus enorm benieuwd naar ben is hoe deze twee nummers passen binnen het geheel van deze serie. Er schijnen namelijk nog twee EP's uit te komen die samen De Kronieken van het Verdwenen Kasteel vormen. Ik denk dat deze twee nummers veel beter te beoordelen zijn binnen die context dan dat ze nu los beoordeeld worden. Maar dat zal de tijd uitwijzen.

Een erg fijne EP waarbij de band voortborduurt op het voorgaande. Niet heel veel nieuws, wel fijn.