Birdy - Portraits (2023)

Verrassend genoeg een nieuw album. De hoes sprak me al meteen aan, dus was benieuwd. Toch niet helemaal wat ik gehoopt had. Wel een beter album dan haar vorige.

Fijn dat ze weer een andere sound laat horen wat ze met elk album bereikt. Dat is goed, want dat maakt minder saai. Iets waar bijv. Amy Macdonald of Adele iets van kunnen leren....

Leukste nummers zijn overigens niet de singles, die ik eigenlijk helemaal niet zo goed vind. De andere nummers spreken mij meer aan. Ruins I en II, I wish I was shooting stars, Automatic en Tears don't fall. Qua singles vind ik dan Paradise Calling de leukste.

Ga het nog eens beter beluisteren.

Ik moest even wennen aan dit album. Bij de single Paradise Calling valt het 80s geluid op, en het nummer is up-tempo, beide had ik niet van Birdy verwacht. Ook Ruins I heeft een 80' s sfeer, mooi nummer!
Your Arms is een mooie rustige balad. Verder vallen de songs Portraits (nog een mooie rustige balad) en Ruins II mij op. Nadat ik een tijd aan het album moest wennen, vind ik het toch een mooi album. 4 sterren

Birdy’s debuut vond ik metergewijs reeds ondergewaardeerd. Maar hier heb je verrassend veel variatie, zoals boven reeds gemeld. Een veelzijdigheid die je effectief naar meer doet snakken. Klanken van Kate Bush en Tori Amos komen soms bovendrijven, zowel vocaal als muzikaal. Maar toch genoeg eigenheid om van Birdy een persoonlijkheid te maken.
Cheers!