Johnny Winter - Saints & Sinners (1974)

Lekker album van Johnny Winter. "Saints & Sinners" is een heerlijke mix van rock & roll en blues. Zo zijn "Thirty Days" en "Bony Moroney" echte rock & roll liedjes en druipt de blues van een nummer als "Hurtin' So Bad" af. De toevoeging van blazers op dat nummers geeft het iets extra's. Op veel liedjes zijn achtergrondzangeressen te horen en ook wordt her en der gebruik gemaakt van toetsen. Dit geeft het geheel wat soul mee en klinkt het ook nog eens warm. Zo klinkt "Feedback on Highway 101" zelfs een beetje funky. Uiteraard laat Johnny Winter zijn gitaar weer heerlijk zingen, maar het is niet zo dat hij alles af laat hangen van zijn gitaarspel. Ook de rest van het instrumentarium is dik in orde en je krijgt het gevoel naar een bandalbum te luisteren. "Saints & Sinners" is niet opzienbarend of legendarisch, maar wel gewoon weer een heerlijk bluesrock album in een prima oeuvre van een uitstekende gitarist.

Ook op dit album hoor ik Johnny met regelmatig op die wat geforceerde manier van zingen tekeer gaan zoals ik dat ken van Gene Simmons op de seventies albums van KISS.

Ik ken vooral de albums van broer Edgar en de groep daarom heen met Dan Hartman en Rick Derringer, die ook op dit album meedoen, Rick deed hier tevens de productie en mag zijn gitaar zo af en toe van stal halen. Maar ben dus aan een inhaal slag bezig.