Brigid Mae Power - Dream from the Deep Well (2023)

Eerdere albums van Brigid ken ik nog niet, ondanks alle enthousiaste recensies van Erwin Zijleman op zijn blog “Krenten uit de pop” ten spijt. Brigid Mae Power werd geboren in Londen, maar sinds haar twaalfde verdeelt ze haar tijd tussen de Engelse hoofdstad en Galway. De roots van haar familie liggen echter al vele eeuwen in county Waterford.

Een van de singles van haar nieuwe album Dream from the Deep Well heet dan ook The Waterford Song. Brigid schreef het vorig jaar na een bezoek aan die provincie. Ze speelde er op een festival op een enorm landgoed, waarop alle bomen waren geplant door haar grootvader. De track werd in een keer live opgenomen in The Green Door Studio in Glasgow, waarbij ex-man Peter Broderick en Daniel O’Sullivan het lied een psychedelisch tintje geven. De etherische zang van Brigid doet me hier enigszins aan die van Chantal Acda denken, met wie Peter Broderick in het verleden ook samenwerkte.

Acht van de elf nummers schreef Brigid zelf. Het album opent en eindigt met een traditional, muziek waarmee Brigid in haar jeugd opgroeide. De afsluiter Down by the Glenside leerde Brigid kennen in de versie van haar oma. Zelf leerde ik het begin jaren tachtig kennen en dan niet in een versie van een doorgewinterde folkmuzikant, maar die van Barry Reynolds. Reynolds werd vooral bekend door zijn samenwerking met Marianne Faithfull. Zijn versie is trouwens terug te vinden als The Bold Fenian Men op diens fraaie album I Scare Myself.

Naast de twee traditionals is er ook een bloedmooie cover te vinden van Tim Buckley’s I Must Have Been Blind. Het samenspel tussen piano, viool en bugel is hier prachtig. Tot de fraaiste tracks behoort ook het rustig voortmeanderende Counting Down. Belangrijke thema’s op het album zijn politiek en sociaal bewustzijn.

Het hoogtepunt vormt Ashling, een ontroerend eerbetoon aan de vorig jaar januari vermoorde Ashling Murphy. Deze 23-jarige Ierse basisschoolleraar en traditionele Ierse muzikant werd aangevallen en gedood tijdens het joggen langs het Grand Canal net buiten Tullamore, County Offaly. Het is een aangrijpend verhaal, gebracht met overweldigend mededogen. In de beste traditie van de old school folkmuziek wordt hiermee een dringende kwestie voor een breder publiek toegankelijk gemaakt. Een moord die in Ierland trouwens veel verdriet en woede veroorzaakte.

Dream from the Deep Well werd voortreffelijk door Brigid samen met haar ex-man Peter geproduceerd, ze geven de liedjes precies wat ze nodig hebben. Hoe dit album zich verhoudt tot haar vorige albums weet ik niet, maar het album maakte bij mij de afgelopen weken overuren. Het goedkoopst is het album in Nederland reeds te bestellen in de webshop van De Konkurrent.

Bron : Music that needs attention - musicthatneedsattention.blogspot.com

In dit genre zijn voor mij de vocalen essentieel. Daar zit 'm de kneep. Ze zingt overtuigend maar ik val niet voor haar stem. Ze wil mij te veel alle toonladders beklimmen. Ik laat daarom dit album onberoerd aan me voorbij gaan. Tant pis. Er zijn heden ten dage gelukkig nog erg veel folkdames die me wél kunnen boeien.

Heb jij dan ook al de beschikking over het album, Kalamitsi? Het album verschijnt pas 30-6.

Er zijn al langer drie songs van de plaat te beluisteren op spotify. Dat heb ik na je recensie meermaals gedaan. Wat haar stem betreft imo voldoende om er instant verliefd op te worden. Of niet. Zo werkt dat bij mij. Die klik voelde ik helaas niet. Maar Lura, je hebt gelijk. Ik was wat voorbarig en zal daarom mijn rating verwijderen. En het totale album later nog een paar keer afspelen. Of dat wat uitmaakt? Weinig vermoed ik.

Online staat nu een video van I Must Have Been Blind een Tim Buckley cover, Kalamitsi, misschien bevalt dat nummer je beter.

Je bent een echte koppelaar Fraaie song. Maar Ik blijf helaas tegen haar stem aanhikken. Komt door de toonzetting en haar manier van moduleren en fraseren. Sacraal, dat vind ik het. En daar hou ik niet zo van.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Brigid Mae Power - Dream From The Deep Well - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Brigid Mae Power - Dream From The Deep Well
De Ierse muzikante Brigid Mae Power bouwt gestaag door aan een rijk oeuvre, waarin invloeden van de folk uit verleden en heden op zeer fraaie wijze samenvloeien met haar bijzondere stem

Brigid Mae Power levert deze week haar vierde album af en na drie uitstekende albums ligt de lat hoog. Dream From The Deep Well bevat een aantal inmiddels bekende ingrediënten, waaronder uiteraard de mooie maar ook bijzondere stem van de Ierse muzikante en een instrumentatie waarin niet alleen invloeden uit het verleden en het heden worden verwerkt, maar waarin ook ruimte is voor invloeden uit meerdere genres. Dream From The Deep Well is onmiskenbaar een Brigid Mae Power album, maar album nummer vier klinkt ook net weer wat anders dan zijn drie voorgangers. Net als deze voorgangers is het wederom een album van hoge kwaliteit. Aanrader dus.

Dream From The Deep Well is het vierde album in zeven jaar tijd van de in Londen geboren maar Ierse muzikante Brigid Mae Power. Het is de opvolger van Brigid Mae Power uit 2016, The Two Worlds uit 2018 en Head Above The Water uit 2020 en dat zijn drie bijzondere albums. Hele bijzondere albums zelfs wat mij betreft.

Brigid Mae Power neemt je op deze albums door haar stem en manier van zingen in eerste instantie mee terug naar de Britse folk van een aantal decennia geleden, maar in muzikaal opzicht passen haar albums in meerdere hokjes. Zo hoorde ik op alle drie de albums ook invloeden uit de Laurel Canyon folk, psychedelische folk en psychedelica in bredere zin van het woord, maar met name het debuutalbum van de Ierse muzikante liet ook echo’s horen van de zweverige muziek die in de jaren 80 werd gemaakt door onder andere The Cocteau Twins, terwijl Head Above The Water juist wat meer invloeden uit de countrymuziek liet horen.

Alle albums van Brigid Mae Power vallen tot dusver op door fraaie organische klanken en een bijzondere stem. Ik kan me goed voorstellen dat lang niet iedereen gecharmeerd zal zijn van de stem van Brigid Mae Power en haar manier van zingen, maar zelf had ik geen moeite met de vocalen op de eerste drie albums van de Ierse singer-songwriter. Integendeel.

Dream From The Deep Well is zoals gezegd al het vierde album van Brigid Mae Power en het is een album dat deels in het verlengde ligt van zijn voorgangers, maar ook net wat andere accenten legt. Ook op Dream From The Deep Well eist de stem van Brigid Mae Power onmiddellijk de aandacht op. Het is een stem die haar songs voorzien van een traditioneel tintje en het is ook dit keer een stem waar je van houdt of niet.

Vergeleken met de vorige drie albums van de Ierse muzikante vind ik de muziek op het nieuwe album nog net wat mooier. Dream From The Deep Well klinkt wat warmer en toegankelijker dan zijn voorgangers en dit tilt de zang van Brigid Mae Power verder op. Het warme geluid bevat bovendien flink wat bijzondere en zonder uitzondering fraaie accenten van meerdere instrumenten.

Ook op haar nieuwe album werkt Brigid Mae Power samen met haar inmiddels ex-man Peter Broderick, die het album samen met haar produceerde. Ik ben er nog steeds niet uit of Dream From The Deep Well nu traditioneler of juist moderner klinkt dan zijn drie voorgangers, want ik hoor bewegingen in beide richtingen. Ik hou het er maar op dat de muziek van Brigid Mae Power zowel associaties kan oproepen met uiteenlopende folkies uit de jaren 60 en 70 als met de eigenzinnige folkies van dit moment. Van Judee Sill en Karen Dalton tot Beth Orton en Laura Marling en weer terug.

De bijzondere mix van oud en nieuw maakt van Dream From The Deep Well een mooi en eigenzinnig album. Ook dit keer domineren de invloeden uit de folk, maar ook invloeden uit de psychedelica en country hebben hun weg gevonden naar de muziek van de Ierse muzikante, die ook een vleugje pop niet schuwt.

Dream From The Weep Well bevat naast twee traditionals en een mooie versie van Tim Buckley’s I Must Have Been Blind acht nieuwe songs van Brigid Mae Power en het zijn songs die stuk voor stuk horen bij haar beste songs tot dusver. Ik was zeer gecharmeerd van de eerste drie albums van de Ierse muzikant en dat ben ik ook van het uitstekende Dream From The Deep Well dat nog wat beter is. Erwin Zijleman

Ik ben altijd geinteresseerd in muzikale ontwikkelingen van een artiest. Waar de buitenlandse pers veelal dit met mij deelt, zie ik bij regelmaat stukjes van onze vaderlandse recensenten voorbijtrekken zonder het eventuele achterliggende werk van een muzikant erbij te pakken. ´Eerdere albums ken ik niet´ vind ik in deze tijd van streamingdiensten een uitvlucht in gemakzuchtigheid. Zij bieden het voorrecht om een artieste in ontwikkeling te horen. Maak er dan ook gebruik van!!!

Dream From The Deep Well is alweer het vierde volwaardige album van de Ierse singer/songwriter Brigid Mae Power, die tevens een vijftal ep´s en een live-album op haar naam heeft staan. Een voormalige aardappelplukster, kerstman, uitzendkracht in een obscure platenwinkel, barvrouw en lerares seksuele vorming. Werk dat op de een of andere manier tot veel zelfreflectie heeft geleid.

Van haar naamloze debuutplaat uit 2016 tot en met het drie jaar geleden uitgebrachte Head Above The Water serveert Power ons muziek die dromerig en volkomen persoonlijk aanvoelt. Van folk tot country, met hier en daar vleugjes blues en jazz. Met altijd weer de aantrekkingskracht van haar prachtige, kenmerkende, kristalheldere timbre, waarmee zij de luisteraar inpakt. Een zacht stemgeluid dat je op talloze momenten laat terugdenken aan zangeressen onder wie Enya, Joni Mitchell en Norah Jones.

Na het brede, muzikaal palet van haar voorganger keert ze met het wederom via Fire records verschenen, Dream From The Deep Well terug naar de intimiteit van haar eerste 2 platen. En ondanks dat het tweetal allang van tafel en bed zijn gescheiden schiet Peter Broderick ook op deze plaat zijn ex te hulp. Als Power voet bij stuk blijft houden voorspel ik op een korte termijn een definitieve doorbraak naar de grotere massa. Het levert in dit geval niet te versmaden, indrukwekkende momenten op. Een plaat om aangenaam in weg te zakken. Het gevoel van een ondergaande zomerzon overheerst.

Dream From The Deep Well biedt schoonheid en verdriet. Het concept is solide, de uitvoering zorgvuldig en nauwkeurig. En hoewel het nieuwe materiaal qua toon soms op elkaar lijkt, is er een schatkamer aan emotionele intensiteit om je mee te verbinden.