Gloryhammer - Return to the Kingdom of Fife (2023)

De vierde alweer, en wederom een schot in de roos. Met de nieuwe zanger zijn ze er absoluut niet op achteruit gegaan; ik zou zelfs het tegenovergestelde willen beweren. Van begin tot eind retepakkende power metal met een knipoog met flitsende solo's, dik aangezette refreinen, en razende snelheden. Misschien wel hun beste plaat tot nu toe.

Als Rhapsody-fan kon het haast niet uitblijven dat ik Gloryhammer zou gaan omarmen. De nieuwere powermetalbands weten me doorgaans niet te raken, maar deze Schotten geven net dat beetje extra wat het genre nodig heeft. Inmiddels vind ik de nieuwste twee albums het beste met hun constante niveau aan catchy tracks en meezingrefreinen met gevoel voor epiek en melodie. Gloryhammer laat zien dat het meer is dan een mop die vier keer wordt verteld. Sozos Michael zie ik ook als een lichte verbetering van de op zich prima zingende Thomas Winkler.

De plaat vliegt er heerlijk in met 'Holy Flaming Hammer of Unholy Cosmic Frost', 'Imperium Dundaxia' is misschien wel het beste nummer met het machtige refrein, 'Wasteland Warrior Hoots Patrol' heeft een geweldige hit appeal en het mid-tempo 'Sword Lord of the Goblin Horde' is de definitie van grootse epiek.

Dus dat ze maar lang moge doorgaan met epische platen maken volgestouwd met orkestratie, computerstemmetjes, double bass-drums en dat hun gebiedje in Schotland moge zegevieren tegen Zargothrax en de zijnen.