Een album dat Andy Pratt in zijn Nederlandse evangelische periode maakte, ik heb het toendertijd aangeschaft. Maar weinig gedraaid. Zag het opnieuw in de kringloop, piekfijn exemplaar, toch maar voor die ene euro meegenomen. Kringloop in de Biblebelt, ik denk in die tijd dat Andy Pratt daar nog wel wat fans had.
Het album begin rockend 'Fun in the first world' , een redelijk maatschappij kritisch nummer. Ook 'Burn in the fire' mag er qua stevigheid qwel zijn.
Dan komt het bijna mierzoeye "Who will be my friend" , een nummer dat hij ook vaak vaak optredens toendertijd draaide. Ik moets er in de jaren 80 niet veel van hebben, maar als ik het nu toch weer goed beluister is het kwalitatief een mooi nummer. Muzikale begeleiding is prima, de falset stem van Andy zorgt ervoor dat het bijna kitscherig wordt, maar gelukkig net niet. Een mooi singer songwriter nummer, dat achteraf prima kan wedijveren met de eerste paar sterke , reguliere albums uit de jaren 70 van Andy,
Kant 2 heeft maar twee nummers, het eerste 'Israel' is op zich een prima update nummer, ik weet niet of de evangelische achtergrond nog veel van invloed is. Maar qua muziek zou het makkelijk een succes kunnen zijn, want het heeft redelijke hitpotentie.
Take the money is ook een heel sterk nummer.
Achteraf sta ik toch te kijken van het niveau van dit album. Grappig dat de ene recensent schrijft dat het gelukkig niet te christelijk is, terwijl de andere het christelijke juist de hemel in prijst.
In ieder geval Andy Pratt schrijft ergens over, je merkt wel dat hij 'in de Heer; is maar dit gaat ten koste van de kwaliteit.
Mooi, sterk album/ep.