Sacred Outcry - Towers of Gold (2023)

Fantastisch album met Daniel Heiman (ondermeer bekend van Lost Horizon) als zanger aanwezig op dit tweede album. Het album is melodieus, en op prettige manier worden rustige stukken muziek afgewisseld met lekkere vlotte stukken muziek. Verslavende plaat!

4.5*

Ik begin langzaam maar zeker te horen waarom dit album de volle mep kreeg bij Angry Metal Guy. Waar ik in eerste instantie gematigd enthousiast was, is er inmiddels sprake van steeds groter wordende euforie. Dit is precies hoe ik mijn power metal wil horen. Grootst, episch en meeslepend. Ik moet zeggen dat ik geen idee heb waarover gezongen wordt (ongetwijfeld een episch avontuur over oorlogen, ridders en mooie jonkvrouwen), maar ik geloof het allemaal. De zanger is de grote troef van deze band, naast de geweldige nummers natuurlijk. Het is lang geleden dat ik een zanger zo zuiver en hoog heb horen gillen en dat het mij zo raakte.
Dit soort muziek is mijn ideale uitlaatklep om even te ontsnappen uit de gure werkelijkheid waarin de wereld zich bevind.

Lekker album van deze Griekse band die Daniel Heiman hier hebben gestrikt om de nummers vol te zingen. Het lijkt een conceptalbum te zijn, maar net als Jelle gaan de teksten vooral langs me heen. De plaat staat vol met flitsende gitaarsolo's, virtuoze zang, en snelle power metal nummers die een beetje het midden houden tussen de wat zakelijkere Amerikaanse stroming van power metal en het euforische Europese. Zelf ben ik meer van het Europese, vrolijkere power metal geweld, en wellicht is dat waarom ik niet zo positief ben als de twee mensen boven mij. Na herhaaldelijke luisterbeurten weigeren de songs bij mij écht te landen en begint de virtuositeit een beetje over te komen als spierballen tonen om het spierballen tonen. Afgezien daarvan is het absoluut kwaliteit wat Sacred Outcry hier neerzet, maar misschien niet helemaal mijn soort power metal.

We gaan alweer richting het einde van het jaar en lijstjestijd komt eraan. Ik loop alle releases uit 2023 die ik aan mijn collectie heb toegevoegd nog eens langs om mijn oordeel op te frissen en te kijken of ze mogelijk in mijn top 20 een plaats krijgen.

Het powermetalgenre is doorgaans wat minder aan mij besteed, maar zo af en toe komt er in dit genre een plaat voorbij die toch mijn aandacht trekt. Zo werd ik bij een platenzaak gewezen op dit tweede album van Sacred Outcry en heb ik deze plaat zonder te luisteren meegenomen. Het bleek gelukkig een goede keuze, vooral dankzij de enorm sterke zang op dit album.

De nummers op dit album zijn gelukkig een stuk afwisselender dan de gemiddelde powermetalplaat. Dus niet allen maar doordenderende dubbelbassnummers, maar ook epische midtemponummers en meer folky passages. Mijn top 20 haalt het album niet, maar het is wel de best powermetalplaat (en enige) die ik dit jaar kocht.



1. Godthrymm - Distortions (5,0)
2. Urne - A Feast Of Sorrow (4,5)
3. Ne Obliviscaris - Exul (4,5)
4. Dødheimsgard - Black Medium Current (4,5)
5. Heretoir - Nightspheres (4,5)
6. Tanith - Voyage (4,5)
7. Haken - Fauna (4,5)
8. Anubis Gate - Interference (4,5)
9. Ahab - The Coral Tombs (4,5)
10. The Anchoret - It All Began with Loneliness (4,0)
11. Katatonia -Sky Void Of Stars (4,0)
12. Rival Sons - Darkfighter/Lightbringer (4,0)
13. Hypno5e - Sheol (4,0)
14. Uriah Heep - Chaos & Colour (4,0)
15. Marianas Rest - Auer (4,0)
16. Amoeba Split - Quiet Euphoria (4,0)
17. Klone - Meanwhile (4,0)
18. OAK - Disintegrate (4,0)
19. Riverside - ID.Entity (4,0)
20. Shores Of Null - The Loss Of Beauty (4,0)