Chico Hamilton - Chic* Chic Chico (1965)
mijn stem
1 stem
0
Mssr Renard
geplaatst: 6 april 2023, 21:40 uur
Gisteren aan de site toegevoegd, dn vandaag zie ik hem tegen de muur hangen in de Concerto.
Gaaf hoe het leven soms loopt. Ik volg Chico al een tijdlang, maar dit is mijn eerste langspeler van hem. Het is ook niet gemakkelijk om die oude Impulse!'s te bemachitgen. Toegegeven, zowel ABC, als MCA en Verve zijn met reissues gekomen, en ik heb een ABC-reissue uit 1972. Een stevige kartonnen gatefold en een prachtige sound.
De muziek is avontuurlijk en laveert xoals gewoonlijk tussen de chamberjazz en de wat meer free styles. Zeven van de acht songs zijn in octet opgenomen, en zelfs dan is er in geen velden of wegen ern pianist te ontdekken. Wel veel gitaar (Gabor Szabo), fluit, saxofoon en een hoop koperblazers.
De twee grote sterren hier zijn Chico en Gabor die het alleen op het eerste nummer met Charles Lloyd doen. Lloyd moet op de overige songs vervangen worden door zowel een fluitist (Bill Green) als een saxofonist (Harold Land). Die laastste heeft mooie solo's, maar het zijn toch echt Chico en Gábor die hier de show stelen. Tezamen schrijven ze ook 6 van de 8 composities.
Een erg bijzondere en mooi gespeelde song vind ik St. Paddy's Day Parade, een mars gespeeld op de cymbal, met mooie melodieen op fluit, gitaar en french horn.
De gehele plaat voelt niet als het meest essentiële werk van Hamilton en consorten, maar heeft veel mooie stukken, met name door het soepele en inventieve spel van zowel Chico als Gabor.
Gaaf hoe het leven soms loopt. Ik volg Chico al een tijdlang, maar dit is mijn eerste langspeler van hem. Het is ook niet gemakkelijk om die oude Impulse!'s te bemachitgen. Toegegeven, zowel ABC, als MCA en Verve zijn met reissues gekomen, en ik heb een ABC-reissue uit 1972. Een stevige kartonnen gatefold en een prachtige sound.
De muziek is avontuurlijk en laveert xoals gewoonlijk tussen de chamberjazz en de wat meer free styles. Zeven van de acht songs zijn in octet opgenomen, en zelfs dan is er in geen velden of wegen ern pianist te ontdekken. Wel veel gitaar (Gabor Szabo), fluit, saxofoon en een hoop koperblazers.
De twee grote sterren hier zijn Chico en Gabor die het alleen op het eerste nummer met Charles Lloyd doen. Lloyd moet op de overige songs vervangen worden door zowel een fluitist (Bill Green) als een saxofonist (Harold Land). Die laastste heeft mooie solo's, maar het zijn toch echt Chico en Gábor die hier de show stelen. Tezamen schrijven ze ook 6 van de 8 composities.
Een erg bijzondere en mooi gespeelde song vind ik St. Paddy's Day Parade, een mars gespeeld op de cymbal, met mooie melodieen op fluit, gitaar en french horn.
De gehele plaat voelt niet als het meest essentiële werk van Hamilton en consorten, maar heeft veel mooie stukken, met name door het soepele en inventieve spel van zowel Chico als Gabor.
* denotes required fields.
* denotes required fields.