Judie Tzuke - Sportscar (1980)

Judie's tweede album is volwassener, meer uitgekristaliseerd. En daarom levert het haast alleen maar juweeltjes op, die zelfs af en toe een progressief tintje hebben.

Bij de eerste plaat van Judie Tzuke heb ik al geschreven dat ik haar gezien had op een specifiek NCRV festival. Nooit van haar gehoord, maar haar uiterlijk was natuurlijk wel dik in orde. Ik denk dat ik daar meer van onder de indruk was dan de muziek. Toch later wat platen van haar aangeschaft als een soort herinnering. En op alle platen staat Judie prominent op de hoes, vanzelfsprekend.
Dit tweede album heeft het prima gedaan in Engeland, goed verkocht , maar in Nederland deed het weinig tot niets.
Ergens snap ik dat wel, het is 1980. Judie Tzuke probeert wel wat mee te doen met de jaren 80 door gebruik van synths en dergelijke, maar echt die kant op gaat ze ook weer niet. Ze blijft verder in de soft rock hoek hangen. Een band begeleidt haar, waaronder naar ik heb begrepen de ritme sectie van Status Quo, maar ook dat hoor je er niet vanaf. De gitarist is verder ook erg matig. Is het dan heel slecht, nee dat ook weer niet. Sat meer power dan de eerste plaat, maar het is nu niet een plaat die ik gauw op zal zetten. De stem van Judie, dat wat hoge hese, dat klinkt allemaal nog wel, maar van de productie ben ik niet echt weg. Het si het allemaal net niet.
Dus hoger dan een 2,5 kan ik tich niet gaan.