Jeffrey Lee Pierce - Wildweed (1985)

Er bestaat van deze plaat een kleine eerst editie met een 7" promo single "Open the door Osiris" erbij.

Ik heb die editie ook op vinyl maar of je daar nu blij mee moet wezen? Dat is een van de mafste singletjes die ik ooit gehoord heb. Voor de rest is dit een geweldig album. Het spat gewoon je speakers uit en heeft bij mij voor heel wat uurtjes luisterplezier gezorgd. Gave hoes ook trouwens!

Toen ik het nummer From temptation to you voor het eerst hoorde dacht ik echt er bestaat een god, een mens kan zoiets moois nooit alleen maken, die moet hulp van boven hebben gehad. (hoewel hulp van beneden misschien meer van toepassing is bij JLP)
Voor de rest een heerlijke plaat met inderdaad een prachtige hoes.

Een inmiddels vrijwel vergeten ' diamantje' . Pierce solo haalt niet helemaal het niveau van de albums van de Gun Club, maar de muzikale input van leden van The Cure en Roxy Music zorgen voor prima kwaliteit. Goede productie en een aantal parels (Sex Killer, From Temptation to You, Sensitivity, Hey Juana). Aanrader en relatief goedkoop verkrijgbaar (5 euro voor een CD met tevens bonustracks van Pandora!)

Hier veel meer rock dan het met country en blues doordrenkte werk van de Gun club.Daarnaast een vette productie en een dertiental uitstekende songs.Love & desperation was destijds een klein (alternatief) radio hitje maar er staan nog veel mooiere dingen op Wildweed.Allereerst het prijsnummer the midnight promise waarop Jeffrey bijzonder goed bij stem is en ook het snijdende gitaarwerk zeker niet onvermeld mag blijven.Op het einde staan wat flauwe dingen (het gesproken the Fertility goddess) maar gelukkig is het laatste nummer op mijn versie vervangen door het lekker weg rockende Get away.Voor het overige een vrij constant hoog niveau waarbij Sex killer,Love circus en het titelnummer m'n favorieten zijn.Erg goed

Wel weer jammer dat hij nu weer zo snel dood moest.
Ik heb de Gun Club één keer live gezien, in Leiden. Verschrikkelijke chaos was het.

Wildweed de eerste en enige solo plaat van Jeffrey Lee Pierce, naast boegbeeld van The Gun Club, voorzitter van de grootste Blondie Fanclub ter wereld. Hij had er van mij nog een paar mogen opnemen. Pure onvervalste vuige en smerige rock and roll. En dat midden in de jaren 80. Ik vond het toen een verademing om weer eens echte en eerlijke muziek te horen.

Toen dit album uitkwam waren de heren van VPRO's de Wilde Wereld teleurgesteld omdat de ritmesectie hier behoorlijk steriel en eentonig klinkt ten opzichte van de Gun Club albums
(daar rammelt de percussie vaak briljant achter de rest van de band aan)
Toen VPRO's Bram van Splunteren Pierce hiermee confronteerde werd hij bijna op zijn bek geslagen door een stomdronken Dan Stuart van Green On Red, waarmee The Gun Club samen optrad.
Dat waren nog eens tijden. Wildweed is minder dan de albums van The Gun Club, die ik zelf 3 x live bezig heb gezien, maar Pierce blijft mijn held.

Dit album blijft toch ferm staan, ook anno 2023. Het is zeker niet minder dan de Gun Club albums, iets minder rommelig en dus strakker gespeeld maar dat komt de muziek alleen maar ten goede. Voor mij zit dit qua drive in de hoek van de laatste 2 Gun Club albums. En die drive is top, ook al weet ik dat er Gun Club adepten zijn die de eerste albums prefereren. Ik heb mijn vriendin destijds tot wanhoop gedreven met dit album, die vond het vreselijk, ik vond het prachtig. Mijn huis, mijn stereo dus jammer dan. Vriendin is allang verdwenen en dit album staat nog steeds keurig in de kast. Dit album is verder prima geproduceerd, iets wat bij de eerste Gun Club albums niet het geval was, die klinken af en toe als een brij. Maar ieder zijn smaak. De bonus 7" single was overigens helemaal niets, dus als je 'm niet hebt, niet getreurd.