Black Bottle Riot - That's Amore (2022)

Wederom zijn de heren van de Nijmeegse rockgroep Black Bottle Riot meer naar elkaar toegegroeid en veelzijdiger geworden dan op de voorganger Fire. Ook is het artwork van Bas Meeuws, Yorick de Vries & Maaike Ronhaar meer in het oog springend. Bas Meeuws is een internationaal vermaard fotograaf, die het traditionele, Hollandse genre van het bloemstilleven nieuw leven inblaast. Volgende maand verschijnt trouwens zijn boek “Flower Pieces : A Photographic Journey Around the World”. De hoes associeerde ik meteen met die van Good van de groep Morphine.

Op That’s Amore maakte de band geen gebruik van overdubs in hun stevige rock, ondergedompeld in soul, blues en rock ‘n’ rollinvloeden. Bovendien is palet kleurrijker geworden dankzij de bijdragen van Martijn “Tinez” van Toor op saxofoon en Thijs Schrijnemakers (Orgel Vreten) op toetsen. Inspiratiebronnen voor dit album waren onder andere de tex-mex rock van Los Lobos tot aan de garagerock van de Hellacopters. Black Bottle Riot heeft in de loop der jaren een geweldige livereputatie opgebouwd en deelden het podium met artiesten als Pearl Jam, The Black Keys, The War On Drugs en Ryan Adams. Ook dit jaar zijn ze weer op de nodige festivals te zien zijn om hun uitstekende nieuwe album That’s Amore voor te stellen.

Black Bottle Riot live :

27-04 ENSCHEDE : Koningsdag Fest @ Rocks
28-04 HANNOVER : Blues Garage
12-05 LEEUWARDEN : Neushoorn
13-05 HOOGEVEEN : Het Podium
19-05 ARNHEM : Luxor Live
20-05 ZWOLLE : Hedon
04-06 EINDHOVEN : Café Wilhelmina
23-06 EERSEL : Music On Payday Festival
01-07 GENT : Crossover
08-07 WEERT : Bospop Festival
02-09 HUISSEN : Under The Milky Way Festival
15-09 GOUDA : So What!
16-09 ASSEN : De Witte Bal
17-09 Oude Meer : The Shack
19-11 AMSTERDAM : Q-Factory

Bron : Music that needs attention - musicthatneedsattention.blogspot.com

Album verschijnt trouwens pas regulier op 1 mei aanstaande.

Ik vond het wel een verrassende move toen het Nijmeegse Black Bottle Riot vier jaar geleden het meer soulvolle en melodieuze Fire uitbracht. In eigen beheer met mooie koortjes, maar zonder het schurende karakter van hun voorgaande drie platen. Van het vrijwel helemaal live in de studio opgenomen That’s Amore word ondergetekende wel weer blij. Black Bottle Riot op zijn puurst. Met een links/rechts geluidsbalans, net als op het podium.

Na Fire (2019) en Indigo Blues (2015) eindelijk weer een plaat waarop die vreselijke fade-out ontbreekt. Stuk voor stuk fraaie, voortstuwende en rafelig klinkende gitaarliedjes met een begin en een eind en de ouderwetse, spontane grilligheden, ‘de blues’, het onvermijdelijke scheurijzer en de onverwachte invalshoek met ‘swinging saxophones’ van Martijn Tinex. Chapeau. Pakkende en soms lekker strakke rock ‘n roll met invloeden van de blues en country, waar je de geur van een nasmeulende barbecue kan opsnuiven.