Mark Olson, Victoria Williams & The Creekdippers - Mystic Theatre (2004)
mijn stem
1 stem
Verenigde Staten
Country / Rock
Label: Coral Ring
-
No Water No Wood (3:35)
-
Standing in the Sun All Day (2:49)
-
Betsy Dupree (3:20)
-
Salome (2:27)
-
Grand Army of the Republic (3:32)
-
It Don't Bother Me (3:22)
-
Wood in Broken Hills (2:54)
-
Thirty Miles of Petrified Logs (3:24)
-
Bath Song (2:14)
-
Rockslide (2:44)
-
Naughty Marrieta (2:54)
-
Mockingbird Chase the Crow (2:00)
-
Bells of St. Mary (3:50)
4
geplaatst: 7 september, 02:41 uur
de inmiddels 64-jarige uit Minneapolis afkomstige Mark Olson was mede oprichter van The Jayhawks, de band die hij na het tweede album "Tomorrow the Green Grass" verliet, mede om voor zijn toenmalige vrouw singer/songwriter Victoria Williams te zorgen die de diagnose multiple sclerose had gekregen.
"Mystic Theatre" is het zesde van de zeven albums die hij zou maken met The Creekdippers, de band die hij samen met Victoria Williams en een aantal andere muzikanten formeerde.
dit album behoort tot de betere van die 7 albums. verwacht geen pittige country rock a la The Jayhawks maar americana (alt.country/folk), die op folky nummers als "Bath Song" en "Naughty Marrieta" een enkele keer aan de muziek van Gillian Welch en David Rawlings doet denken.
Mark Olson schreef 10 nummers zelf. de overige 3 (tracks 3,6 en 9) werden geschreven door Victoria Williams die op die nummers de lead vocalen voor haar rekening neemt. haar aparte stem zal niet iedereen liggen. op de overige nummers is de aangename lead zang van Mark Olson te horen veelal gecombineerd met harmoniezang.
de country rock van het met akoestische gitaar ingeleide "No Water No Wood" waarna de pedal steel van Joshua Grange invalt is een sterke opener en zet meteen de toon. op "Betsy Dupree" is er een gastrol op pedal steel van Greg Leisz. het fiddle en viool spel van multi-instrumentalist Mike Russell voorziet diverse nummers van een blue grass sausje, zoals op het aanstekelijke "Mockingbird Chase the Crow" en de afsluiter "Bells of St. Mary". nummers die klinken alsof ze tijdens een spontane sessie werden opgenomen, maar eigenlijk geldt dat voor alle nummers op dit album, waarop de ongedwongen, ontspannen sfeer overheerst waarbij de lekker naturel gehouden productie van zijn thuisstudio wellicht ook een rol zal spelen. een beetje vreemde eend in de bijt is de Western swing van het door VIctoria Williams gezongen "It Don't Bother Me". samen met "Salome" 1 van de wat "mindere" nummers.
heb een zwak voor muzikanten als Mark Olson die wars van conventies of pretenties altijd zijn eigen ding is blijven doen. zo ook op dit album waar het spelplezier vanaf spat. de man die al weer vele jaren in Californië woonachtig is trad weer korte tijd toe tot The Jayhawks en maakte later o.a. nog 3 albums met zijn huidige vrouw de Noorse muzikante Ingunn Ringvold waarmee hij nieuwe muzikale wegen zou inslaan. ben niet bekend met zijn solo albums "Salvation Blues" (2007) en "Many Colored Kite" (2010).
met dank aan All Day Watcher voor het toevoegen van dit album.
Album werd geproduceerd door Mark Olson
Recorded at Creekdipper Recording, Joshua Tree, California (Summer 2003)
"Mystic Theatre" is het zesde van de zeven albums die hij zou maken met The Creekdippers, de band die hij samen met Victoria Williams en een aantal andere muzikanten formeerde.
dit album behoort tot de betere van die 7 albums. verwacht geen pittige country rock a la The Jayhawks maar americana (alt.country/folk), die op folky nummers als "Bath Song" en "Naughty Marrieta" een enkele keer aan de muziek van Gillian Welch en David Rawlings doet denken.
Mark Olson schreef 10 nummers zelf. de overige 3 (tracks 3,6 en 9) werden geschreven door Victoria Williams die op die nummers de lead vocalen voor haar rekening neemt. haar aparte stem zal niet iedereen liggen. op de overige nummers is de aangename lead zang van Mark Olson te horen veelal gecombineerd met harmoniezang.
de country rock van het met akoestische gitaar ingeleide "No Water No Wood" waarna de pedal steel van Joshua Grange invalt is een sterke opener en zet meteen de toon. op "Betsy Dupree" is er een gastrol op pedal steel van Greg Leisz. het fiddle en viool spel van multi-instrumentalist Mike Russell voorziet diverse nummers van een blue grass sausje, zoals op het aanstekelijke "Mockingbird Chase the Crow" en de afsluiter "Bells of St. Mary". nummers die klinken alsof ze tijdens een spontane sessie werden opgenomen, maar eigenlijk geldt dat voor alle nummers op dit album, waarop de ongedwongen, ontspannen sfeer overheerst waarbij de lekker naturel gehouden productie van zijn thuisstudio wellicht ook een rol zal spelen. een beetje vreemde eend in de bijt is de Western swing van het door VIctoria Williams gezongen "It Don't Bother Me". samen met "Salome" 1 van de wat "mindere" nummers.
heb een zwak voor muzikanten als Mark Olson die wars van conventies of pretenties altijd zijn eigen ding is blijven doen. zo ook op dit album waar het spelplezier vanaf spat. de man die al weer vele jaren in Californië woonachtig is trad weer korte tijd toe tot The Jayhawks en maakte later o.a. nog 3 albums met zijn huidige vrouw de Noorse muzikante Ingunn Ringvold waarmee hij nieuwe muzikale wegen zou inslaan. ben niet bekend met zijn solo albums "Salvation Blues" (2007) en "Many Colored Kite" (2010).
met dank aan All Day Watcher voor het toevoegen van dit album.
Album werd geproduceerd door Mark Olson
Recorded at Creekdipper Recording, Joshua Tree, California (Summer 2003)
* denotes required fields.
* denotes required fields.