Bobby Hutcherson featuring Harold Land - Now! (1969)

Souljazz opera?

Er zijn van die albums waarop een muzikant, een band zichzelf overstijgt, opnieuw uitvindt. En dan zijn er ook van die albums waarbij de muzikant zichzelf niet alleen overstijgt, maar ook het genre verruimt, achter zich laat, of voorziet van nieuwe impulsen en inspiratie.
Op 'Now!' doet Bobby Hutcherson (en Harold Land niet te vergeten) dat. 50+ jaar na dato klinken de composities fris, actueel, urgent, tijdloos.

Gene McDaniels zingt en een koor maakt het af. Het is even wennen, maar het maakt Now! wel heel eigen.

Het boeit me, alleen merk ik ook dat ik er voor in de stemming moet zijn.

Dit is geen souljazz, souljazz is een een funky, dansbare versie van Hardbop, zeg maar Sidewinder en Song for My Father. Dit is meer een combinatie van spiritual jazz, postbop, avantgarde en een flinke dosis Black Power consciousness.

Gene McDaniels is echt een fantastische zanger, en zijn zang op Hello to the World bezorgt mij in elk geval kippenvel.

Verder is Harold Land natuurlijk ook erg goed en neemt Bobby meer een ondersteunende rol aan. En dan hebben we ook nog Stanley Cowell op drie songs. Het is inderdaad een plaat die je niet altijd maar kunt opzetten, maar als je even wilt zweven is deze ideaal.