Michael Raven & Joan Mills - Hymn to Ché Guevara (1974)
mijn stem
1 stem
Verenigd Koninkrijk
Folk
Label: Folk Heritage
-
Belle Starr & Jesse James (3:15)
-
Twenty Years (3:50)
-
Tim Evans’ Dance (2:03)
-
Melancholy Pavanne (2:19)
-
Perry Mason’s Maggot (1:07)
-
Hymn to Che Guevara (5:01)
-
The Great Train Robbery (4:43)
-
Magpies in Picardy (2:17)
-
Little White Donkey (3:31)
-
Dancing Lady (2:53)
-
Over the Wall (2:32)
-
Midnight City (2:06)
2
geplaatst: 5 april 2025, 17:52 uur
En dan slenter je samen met je zoon in de kringloop en loop je tegen deze lp aan.
Hmmm, nooit gezien, nooit van gehoord, maar de naam 'Che Guevera' spreekt natuurlijk tot de verbeelding.
Ik kijk even achteloos op Discogs of daar iets te vinden is qua informatie en krijg bijna een rolberoerte.
Ja, laat ik de LP toch maar meenemen. Dat is die €2,- wel waard. Nog gesigneerd door Michael (Mike) Raven ook. Een oplage van 100 stuks en 50 jaar later kom je dan een schier puntgaaf exemplaar tegen in een kringloopwinkel in Utrecht Overvecht: de wonderbaarlijke reizen van een lp zijn onnavolgbaar en maken je nieuwsgierig hoe die reis is verlopen.
Als ik iets minder muziekliefhebber was en iets meer zakenman, dan had ik 'em meteen te koop gezet, maar... de akoestische folk is wel verdomd sterk, potverdrie zeg! De fragiele, maar kristalheldere melancholische stem van Joan komt keihard bij mij binnen. Zo is 'Twenty Years' een bloedstollend mooie variant op 'Scarborough Fair'. Niet alles is even magisch, zo is 'Little White Donkey' mij wat te lichtvoetig en het titelnummer is een live opgenomen eerbetoon dat wel erg tegen een stichtelijke sfeer aanschurkt. Jammer, het ontsiert de sfeer van de plaat en deze hymn blijkt gek genoeg (want de reden dat ik de plaat juist uit de bakken trok) dé mispeer van het album. Gelukkig pakt het prachtige 'The Great Train Robbery' daarna de draad weer overtuigend op. Ik hoor een enkele keer een kleine onzuiverheid, maar dat maken de opnames des te organischer, authentieker en échter. Voor liefhebbers van Sandy Denny, Shirley Collins, Anne Briggs en eigenlijk de hele female fronted British folk of the 60s/70s.
Kom ik er thuis achter dat ik het duo wel ken. Sterker, ik heb nota bene hun op MuMe nog afwezige debuutalbum op lp in de kast staan. Een reissue, dat wel.
Hmmm, nooit gezien, nooit van gehoord, maar de naam 'Che Guevera' spreekt natuurlijk tot de verbeelding.
Ik kijk even achteloos op Discogs of daar iets te vinden is qua informatie en krijg bijna een rolberoerte.
Ja, laat ik de LP toch maar meenemen. Dat is die €2,- wel waard. Nog gesigneerd door Michael (Mike) Raven ook. Een oplage van 100 stuks en 50 jaar later kom je dan een schier puntgaaf exemplaar tegen in een kringloopwinkel in Utrecht Overvecht: de wonderbaarlijke reizen van een lp zijn onnavolgbaar en maken je nieuwsgierig hoe die reis is verlopen.
Als ik iets minder muziekliefhebber was en iets meer zakenman, dan had ik 'em meteen te koop gezet, maar... de akoestische folk is wel verdomd sterk, potverdrie zeg! De fragiele, maar kristalheldere melancholische stem van Joan komt keihard bij mij binnen. Zo is 'Twenty Years' een bloedstollend mooie variant op 'Scarborough Fair'. Niet alles is even magisch, zo is 'Little White Donkey' mij wat te lichtvoetig en het titelnummer is een live opgenomen eerbetoon dat wel erg tegen een stichtelijke sfeer aanschurkt. Jammer, het ontsiert de sfeer van de plaat en deze hymn blijkt gek genoeg (want de reden dat ik de plaat juist uit de bakken trok) dé mispeer van het album. Gelukkig pakt het prachtige 'The Great Train Robbery' daarna de draad weer overtuigend op. Ik hoor een enkele keer een kleine onzuiverheid, maar dat maken de opnames des te organischer, authentieker en échter. Voor liefhebbers van Sandy Denny, Shirley Collins, Anne Briggs en eigenlijk de hele female fronted British folk of the 60s/70s.
Kom ik er thuis achter dat ik het duo wel ken. Sterker, ik heb nota bene hun op MuMe nog afwezige debuutalbum op lp in de kast staan. Een reissue, dat wel.
* denotes required fields.
* denotes required fields.