Penguin Cafe - Rain Before Seven... (2023)

De muziek van Penguin Café valt moeilijk in een kader te plaatsen. Deze plaat is toch weer “anders” dan de vorige platen. Er is veel meer gebruik gemaakt van percussie, en, daardoor, klinkt het geheel avontuurlijker. Speciale vermelding voor het openingsnummer “Welcome to London”: zie de clip van dit nummer op YouTube, en je snapt de sfeer, van dit nummer, helemaal.

Op een gegeven moment krijg ik er wat genoeg van, een overdosis aan violen en een wat overladen sfeergevoel. Moet dat nou? Mogelijk een kwestie van smaak of voorkeur, waar enige ruimte overblijft voor de luisteraar zèlf, heb ik liever.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Penguin Cafe - Rain Before Seven... - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Penguin Cafe - Rain Before Seven...
De Britse band Penguin Cafe betovert op Rain Before Seven… bijna 50 minuten lang met bijzondere klanken en fascinerende songs, die continu prachtige beelden op het netvlies tekenen

Penguin Cafe was in eerste instantie een eerbetoon van Arthur Jeffes aan de band van zijn overleden vader Simon, maar na Penguin Cafe Orchestra bouwt ook Penguin Cafe aan een bijzonder oeuvre. Rain Before Seven… valt direct op door fraaie strijkerspartijen en bijzondere ritmes, maar al snel trekken ook de accenten van allerlei bijzondere instrumenten de aandacht. Het nieuwe album van Penguin Cafe laat zich niet in een hokje duwen of vastpinnen in de tijd en maakt indruk met beeldende klanken die de fantasie uitvoerig prikkelen. Niet iedereen houdt van instrumentale albums, maar dit album verveelt echt geen seconde. Het levert een prachtige luistertrip op, die mooier en mooier wordt.

Ik besprak nog niet eerder een album van de Britse band Penguin Cafe op de krenten uit de pop en heb ook maar in zeer beperkte mate geluisterd naar de muziek van de band. Dat geldt overigens ook voor de albums van ‘voorganger’ Penguin Cafe Orchestra, de band die in de jaren 70, 80 en 90 aan de weg timmerde.

Penguin Cafe Orchestra was de band van de Britse muzikant Simon Jeffes, die op de flinke stapel albums die de band maakte op bijzondere wijze invloeden uit onder andere de jazz, wereldmuziek, folk, chamber pop, new age en klassieke muziek verwerkte. Simon Jeffes overleed in 1997 aan de gevolgen van een hersentumor, waarmee ook direct het doek viel voor zijn band.

De reünie concerten die tien jaar na zijn dood werden georganiseerd door muzikanten die ooit in de band speelden maakten diepe indruk op Arthur Jeffes, de zoon van Simon, en inspireerden hem uiteindelijk tot het formeren van Penguin Cafe. Qua bezetting hebben de twee bands geen raakvlakken, maar in muzikaal opzicht heeft Penguin Cafe zich zeker laten beïnvloeden door het rijke oeuvre van Penguin Cafe Orchestra. Ik had er zoals gezegd nog niet veel van mee gekregen, maar ik geniet erg van het onlangs verschenen Rain Before Seven…, het vijfde album van de Britse band.

Rain Before Seven… is een volledig instrumentaal album vol beeldende muziek. Het is een album dat het uitstekend zou doen bij een film of documentaire, maar je kunt ook prima jouw eigen beelden bedenken bij de muziek van Penguin Orchestra. Net als de band van zijn vader vermengt ook de band van Arthur Jeffes uiteenlopende invloeden en verpakt het deze invloeden met een flink arsenaal aan deels bijzondere instrumenten.

Rain Before Seven… opent direct prachtig met Welcome To London, dat wordt ingekleurd met flink wat strijkers, maar dat hiernaast opvalt door bijzondere percussie. Het zijn twee ingrediënten die een belangrijke rol spelen op het album, want in veel tracks zijn zowel de strijkers als de percussie sfeerbepalend. Ze zijn in de openingstrack van een bijzondere schoonheid, waardoor je direct gegrepen wordt door het album.Arthur Jeffes voegt er een handvol exotische of obscure instrumenten als de balafoon, de melodica, de cuatro en de dulcitone aan toe, maar tekent ook voor fraai pianospel en bijdragen van synths en de ukelele.

Door de voorname rol voor strijkers schuift de muziek van Penguin Cafe makkelijk op richting chamber pop, maar door de bijzondere accenten van wat minder bekende instrumenten en de vaak wat exotisch aandoende percussie, past Rain Before Seven… ook deels in het hokje wereldmuziek. Uiteindelijk maakt de Britse band muziek die genres overstijgt, want met geen enkel hokje doe je de muziek van Penguin Cafe recht.

Het is muziek die het ondanks alle bijzondere accenten en ingrediënten verrassend goed doet op de achtergrond, maar de muziek van Penguin Cafe verdient het om volledig uitgeplozen te worden. Het is muziek die, zeker wanneer je de ogen sluit, goed is voor fascinerende beelden op het netvlies, maar Rain Before Seven… is ook een album waarbij het heerlijk tot rust komen is.

Ik raak meestal snel verveeld bij beluistering van instrumentale albums, maar op het nieuwe album van Penguin Cafe gebeurt zo veel dat je je blijft verbazen en verwonderen. Het is zoals gezegd mijn eerste kennismaking met de muziek van de bijzondere Britse band, maar dit smaakt echt naar veel meer en dat is gelukkig voorhanden. Erwin Zijleman