Ryan Beatty - Calico (2023)

Soms brengen de algoritmes van internet je tot de mooiste muziek. Geheel toevallig kwam dit album voorbij. Calico is al in 2023 gereleased, kreeg niet zoveel aandacht. Toch was iedereen die erover schreef lovend.

Ryan Beatty was mij niet bekend. Toch timmert hij al even aan de weg als singer songwriter. Eerst als tiener ster, waar hij als een soort nieuwe Justin Bieber in de markt gezet werd. Na twee ep's en heel wat media aandacht, bleek hij de druk van megaster niet aan te kunnen, hij werd doodongelukkig van het idee een meisjes idool te zijn en als jonge gay man had hij het gevoel dat hij de wereld voorloog.
Hij kwam uit de kast, bracht twee R&B georiënteerde albums uit, verzorgde gast vocalen voor Brockhampton en Tyler the Creator en nu is er dus Calico. Waarop hij een meer singer songwriter georiënteerd geluid laat horen.

De eerste tonen zijn meteen veelbelovend.
Wat een bloedmooi nummer is Ribbons zeg!
Zowel vocaal, tekstueel als muzikaal een ijzersterke opener. Beatty verhaald over een break up, maar zo pijnlijk mooi dat het bijna voyeuristisch wordt.
Wat volgt is het al even prachtige Bruises Off the Peach en Cinnamon Bread, waar de homo erotische subtiele lyrics bijval krijgen door prachtig snaarwerk en toets spel. Sowieso valt het prachtige heldere productiewerk op Calico op. Ook instrumentaal zijn alle instrumenten heel subtiel maar effectief geplaatst.

Een pareltje is het ruim 7 minuten durende dromerige Hunter. Knap hoe dat nummer spannend blijft terwijl er eigenlijk geen refrein in het liedje voorkomt. Beatty lijkt hier wel haast geïnspireerd te zijn op Joni Mitchell's Hejira album.
En dan moet het absolute hoogtepunt nog komen. White Teeth is van wel zo'n hemelbestormende schoonheid, zowel muzikaal als tekstueel. De bridge bevat de mooiste tekst die ik in tijden in een liedje tegenkwam

'If I could stretch these hours into a lifetime
Well, I would stretch these arms
And do it at the right time, I would'

Als je iets zo treffend uit je pen weet te toveren, dan ben ik om. Calico is misschien wel het mooiste onontdekte singer songwriter album van 2023. Ik hoop snel dat deze man meer credits krijgt voor zijn muziek, want Calico is echt een prachtig mooi album!

Halfje erbij voor dit meesterwerk. De combinatie van de liedjes, de productie de lyrics en wat fijne herinneringen gekoppeld aan de muziek, maken dit voor mij een zeldzaam 5 sterren album waar ik in kan verdwalen, een album waar ik alle nummers mooi vind. Er zit geen enkele dissonant bij.

Nieuwsgierig geworden naar dit album zocht ik het op via Roon. Zag ik de categorie “tienerpop”. Mijn zin om te gaan luisteren was eigenlijk over. Op basis van de recensie van vinylbeleving toch maar een poging gewaagd. Gelukkig maar. Dit is een erg fraai album dat volwassen klinkt in mijn oren. Nummers zijn fraai, prima gemusiceerd en de stem Ryan klinkt goed. Mooie aanwinst.

Zo zie je maar weer, nooit zomaar op een categorie afgaan, want dit is zeker geen tienerpop
Ben benieuwd wat de toekomst hem brengt, want hij schrijft inmiddels niet onverdienstelijk ook muziek voor anderen. Zo heeft hij vier nummers (mede) geschreven op Beyonce's laatste album Cowboy Carter dus een breder talent dan alleen zingen heeft hij zeker!